Πέμπτη, 31 Ιανουαρίου 2013

Περι-διαβάΖουμε: Οναρ ''μέσω τέχνης για το άρρωστο παιδί''

0 σχόλια
Η λέξη Όναρ είναι ομηρική και σημαίνει όνειρο.
Στην περίπτωση της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Οναρ-μέσω τέχνης για το άρρωστο παιδί», η λέξη όναρ σημαίνει Όνειρο για μια ζωή! Το «Όναρ μέσω τέχνης για το άρρωστο παιδί» είναι μια οργάνωση η οποία βασίζεται στην εθελοντική προσφορά, ενώ πάνω από 10 χρόνια στην Ελλάδα δραστηριοποιείται με προγράμματα θεραπείας μέσω τέχνης (art therapy) στα Παιδιατρικά Νοσοκομεία της χώρας, στα Ειδικά Σχολεία και σε φορείς ατόμων με αναπηρία.
 Στους σκοπούς της οργάνωσης είναι η ενίσχυση του κοινωνικού προσώπου των άρρωστων παιδιών και η εξασφάλιση της καλής ποιότητας ζωής τους με την ανάπτυξη προγραμμάτων που αφορούν στην ψυχοκοινωνική αποκατάσταση και ενδυνάμωση μέσω τέχνης. Επίσης, η προαγωγή του δικαιώματος του άρρωστου παιδιού για ψυχαγωγία και η ενδυνάμωση των παιδιών μέσω τέχνης στη δύσκολη περίοδο της αρρώστιας τους.  

photo via
Για να υλοποιηθούν οι παραπάνω στόχοι του «Όναρ μέσω τέχνης για το άρρωστο παιδί», ένας μεγάλος αριθμός εθελοντών διαφόρων ειδικοτήτων πραγματοποιούν προγράμματα με βασικό θεραπευτικό μέσο το παραμύθι και συγκεκριμένα το ελληνικό λαϊκό παραμύθι.
Αφηγητές παραμυθιών, εκπαιδευτικοί, γονείς, γιατροί, ψυχολόγοι, ειδικοί μουσικοθεραπευτές, δραματοθεραπευτές και γελατοθεραπευτές διοργανώνουν πολιτιστικές εκδηλώσεις και παρεμβαίνουν για τη στήριξη και ενδυνάμωση οικογενειών με προβλήματα.
Ανάμεσα στις εκδηλώσεις που πραγματοποιούν είναι και η 1η Παραμυθοδρομία που ξεκίνησε από το Ορμένιο στις 25 Νοεμβρίου 2012 και θα ολοκληρωθεί στο Ταίναρο στις 7 Δεκεμβρίου 2013.
Ο υπεύθυνος της οργάνωσης «Οναρ-μέσω τέχνης για το άρρωστο παιδί» Δημήτρης Αβούρης εξηγεί τι είναι η Παραμυθοδρομία:
«Ξεκινάμε στις 7 το πρωί, φτάνουμε στον προορισμό μας στις 9 (αφού διανύσουμε περί τα 20-25 χιλιόμετρα) και ύστερα, παρέα με τους πρωταθλητές, πάμε κατευθείαν στα σχολεία της περιοχής».  Στη δράση συμμετέχουν μαραθωνοδρόμοι, δρομείς και άλλοι αθλητές, οι οποίοι μαζί με αφηγητές συζητούν μαζί τους για τον πρωταθλητισμό, τις προκλήσεις που οι ίδιοι αντιμετώπισαν, την ανάγκη για σωστή διατροφή, απαντώντας σε όλα τα ερωτήματα και φυσικά αφηγούνται και παραμύθια! Έπειτα την ίδια μέρα γίνονται και διαλέξεις για την αξία της θεραπείας μέσω τέχνης.
Τον Φεβρουάριο θα επισκεφτούν τα μέρη Σίνδος, Αλεξάνδρεια, Βέροια, Βελβεντός, Κοζάνη, Σιάτιστα, Βογάτσικο, Καστοριά. Μπορείτε να δείτε το πρόγραμμα της Παραμυθοδρομίας εδώ. Συνολικά συμμετέχουν 200 σχολεία της Α/Βάθμιας και Β/Βάθμιας Εκπαίδευσης καθώς επίσης και τα Ειδικά Σχολεία των Νομών.
 Η επίδραση των παραμυθιών είναι καταλυτική στον άνθρωπο και κυρίως στο παιδί, όπου τα όρια της φαντασίας και πραγματικότητας είναι κοντά. Με μια ιστορία τα παιδιά μαθαίνουν, διαακεδάζουν, ξεπερνούν τους φόβους τους, παρηγορούνται. Μην ξεχνάτε ότι η λέξη παραμύθι από το παρά και μύθος, ετυμολογικά συνδέεται με το ρήμα παραμυθούμαι που στην αρχαιότητα είχε διάφορες σημασίες, δίνω θάρρος, προτρέπω, παρηγορώ, συμβουλεύω, ανακουφίζω, υποστηρίζω.
Σε ένα από τα προγράμματα της οργάνωσης «Οναρ-μέσω τέχνης για το άρρωστο παιδί», στα παιδιά ασθενείς ενός νοσοκομείου δίνονταν ένα μεταλλικό ''ταχυδρομικό'' κουτί. Το παιδί αφού ζωγραφίσει το κουτί, με τη βοήθεια της εικαστικής θεραπεύτριας έπειτα τοποθετεί μέσα σκίτσα, ζωγραφιές και γράμματα με απορίες και ερωτήσεις του. Στη συνέχεια το υλικό παραδίδεται από το ίδιο το παιδί στη θεραπεύτρια η οποία σε συνεργασία με την ψυχολόγο, κατανοούν καλύτερα τη ψυχοσύνθεση του παιδιού και δίνουν απαντήσεις στις απορίες του. Έχει διαπιστωθεί ότι με αυτό τον τρόπο βελτιώνεται σημαντικά η ψυχολογία του.

Ερευνες, μελέτες και βέβαια παραμύθια δημοσιεύονται στο «Παραμύθι», το τριμηνιαίο περιοδικό του «Οναρ» (τηλ. 210 7750653, www.onar-paidi.gr), το οποίο διανέμεται δωρεάν στα νοσοκομεία και τα Ειδικά Σχολεία, ενώ διατίθεται και συνδρομητικά για το ευρύ κοινό.
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερες πληροφορίες για την οργάνωση «Οναρ-μέσω τέχνης για το άρρωστο παιδί» επισκεφτείτε την διαδικτυακή τους σελίδα πατώντας εδώ http://www.onar-paidi.gr/
Πηγές για το άρθρο:
http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes--politismos&id=336734
http://www.onar-paidi.gr/
Continue reading >>

Περι-διαβάΖουμε: Μελέτη στο σπίτι για παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες

0 σχόλια
Γράφει η Ειρήνη Δρακοπούλου
Ειδική Παιδαγωγός M.Ed



Η ώρα της μελέτης στο σπίτι, ιδίως στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, είναι για πολλά παιδιά αλλά και τους γονείς τους συνδεδεμένη με συναισθήματα έντασης, θυμού, κούρασης, ακόμη και απογοήτευσης ή/και παραίτησης. Όταν δε, συνυπάρχει μια πρόσθετη πηγή άγχους όπως είναι, συνήθως, μια μαθησιακή δυσκολία τότε τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο δύσκολα. Μήπως όμως δε θα έπρεπε να είναι έτσι;
photo via
Ο τρόπος με τον οποίο ένα παιδί αντιμετωπίζει το διάβασμα στο σπίτι, έχει να κάνει τόσο με τον χαρακτήρα και το δυναμικό του ίδιου του παιδιού όσο και με τις προσδοκίες αλλά και τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς του αντιλαμβάνονται τη διαδικασία της εκπαίδευσης – ως κάτι ευχάριστο και δημιουργικό ή ως μια άλλη υποχρεωτική κοινωνική συνθήκη;
photo via
Παράλληλα, ένας γενικός κανόνας που ισχύει για όλα τα παιδιά, με ή χωρίς μαθησιακές δυσκολίες, είναι πως για να γίνει το διάβασμα αποδοτικό και να μην σπαταληθούν ατελείωτες ώρες πάνω από τα βιβλία χρειάζεται οργάνωση και μεθοδικότητα. Πριν την έναρξη της μελέτης είναι απαραίτητη η οργάνωση του χώρου (φωτεινός, καθαρός και τακτοποιημένος χώρος, χωρίς διασπαστικά στοιχεία και προπαντός μακριά από κάθε πηγή θορύβου) και στη συνέχεια του χρόνου αυτής (σταθερή ώρα έναρξης, καθορισμός σειράς μαθημάτων και απαραίτητη τήρησή της, συχνά διαλείμματα, συνεχής ενθάρρυνση και επιβράβευση).
photo via

Και ο ρόλος του γονιού ποιος είναι; Η πλειοψηφία των δασκάλων συμβουλεύει τους γονείς να εκπαιδεύουν τα παιδιά τους ώστε μεγαλώνοντας να αυτονομούνται κατά τη διάρκεια της μελέτης και έχουν δίκιο. Το παιδί μεγαλώνοντας «μαθητοποιείται», μαθαίνει δηλαδή σταδιακά όλες εκείνες τις δεξιότητες που του είναι απαραίτητες για να διεκπεραιώνει μόνος του - ή έστω με την ελάχιστη καθοδήγηση - τις σχολικές του υποχρεώσεις.

Στην περίπτωση όμως των παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες είναι απαραίτητη η διαρκής, σε βάθος χρόνου, παρουσία αλλά και βοήθεια των γονέων προς το παιδί. Για να είναι όμως η βοήθεια αυτή ουσιαστική, οι γονείς θα πρέπει να συνεργάζονται με το δάσκαλο αλλά και - κυρίως - με τον ειδικό παιδαγωγό που έχει αναλάβει την αποκατάσταση του παιδιού. Ο ειδικός είναι ο πλέον αρμόδιος για να τους συμβουλεύσει και να τους καθοδηγήσει στον τρόπο με τον οποίο μπορούν να βοηθήσουν το παιδί, διδάσκοντάς τους τεχνικές αποτελεσματικής μελέτης.
Ωστόσο, υπάρχουν και περιπτώσεις κατά τις οποίες οι γονείς, αν και έχουν κάθε διάθεση να βοηθήσουν, δεν έχουν είτε το χρόνο είτε τις γνώσεις. Σε αυτή την περίπτωση, καλό είναι να αναλαμβάνει τη βοήθεια του παιδιού κάποιος τρίτος, ο οποίος όμως, με τη σειρά του, θα ακολουθεί πιστά τις συμβουλές του ειδικού.
photo via
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που έχει σημασία είναι να καλλιεργήσουμε στο παιδί μια αγάπη για τη μάθηση, βοηθώντας το να νιώσει αυτοπεποίθηση και να του δώσουμε να καταλάβει ότι η ύπαρξη μιας μαθησιακής δυσκολίας δεν αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για τη σχολική του πρόοδο, αλλά αντίθετα μπορεί να αποτελέσει αφορμή για να ανακαλύψει την μοναδικότητά του.

Το άρθρο έγραψε η Ειρήνη Δρακοπούλου, Ειδική Παιδαγωγός M.Ed
Ειδικευμένη στη διάγνωση και αποκατάσταση Δυσλεξίας/ Ειδικών Μαθησιακών Δυσκολιών
Τ.Επιστημονικός Συνεργάτης ΠΑ.Γ.Ν.Η (Ιατρείο Δυσλεξίας και Διαταραχών του Λόγου)
Συντονίστρια Σχολών Γονέων (Μέλος Πανελληνίου Συλλόγου Σχολών Γονέων).

Continue reading >>

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

Βιβλιοθήκη:Ύαινες

0 σχόλια
Η Μάρθα 16 ετών, αφού έκαψε το σπίτι της και καταδιώχθηκε από τα μέλη μιας συμμορίας, πέρασε το πρώτο βράδυ της Χρεοκοπίας στη σκιά του Παρθενώνα.


"Χρεοκοπία. Τέλος! Κλείσαν οι τράπεζες,
όσοι προλάβαν φύγαν και όσοι μείναμε
εδώ θα ψηθούμε. Κλείσαν και το αεροδρόμιο.
Στο κέντρο, λένε, τα σπάνε.
Ανοίγουν τράπεζες, μπαίνουν σε δημόσιες
υπηρεσίες και τις καίνε''
(απόσπασμα από το βιβλίο)
Σας φαίνεται τραγικό;
Ο συγγραφέας άρχισε να γράφει  το μυθιστόρημα Ύαινες το 2010, και εκδόθηκε το Φεβρουάριο του 2011. Είναι Ιανουάριος του 2013, και μας φαίνεται οικεία αυτή η εικόνα.
Όχι δεν είναι προφητεία, ή απαισιοδοξία, απλά ενδεχόμενο..
Η Μάρθα, παιδί πλούσιων γονιών, ''απελευθερώνεται'' από αυτή τη σύμβαση και βγαίνει στους δρόμους για να βρει το δικό της δρόμο. Γνωρίζει την Τάνια, τον Μιχάλη, ανακαλύπτει την ιστορία της Ισμήνης Τοπόλη, βρίσκει τη φιλία στο πρόσωπο της Σύλβιας και ξαναγνωρίζει τον Σίμο. Η περιπλάνηση μιας έφηβης στους άγριους δρόμους της Αθήνας, εκεί που εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, ο κόσμος έχει τρελαθεί και έχει επιστρέψει στα βασικά ένστικτα του.
Υπάρχουν οι λύκοι αυτοί που κατασπαράζουν και καταστρέφουν και οι ύαινες, αυτοί που λεηλατούν ό,τι έχει απομείνει. Η Μάρθα ξεκινάει το ταξίδι της στην Αθήνα, αλλά ξεκινά και ένα εσωτερικό ταξίδι στον εαυτό της. Μαθαίνουμε για τη ζωή της, για τον χαρακτήρα, τη προσωπικότητα της. Την παρατηρούμε να χτίζει τις πεποιθήσεις της και να τις υπερασπίζεται πολύ αποφασιστικά και γενναία.
Διάλεξα ένα απόσπασμα για σας:
''Τι είναι το φύλο, τελικά, και γιατί το αφήνουμε
να μας προσδιορίζει τόσο πολύ;
Είναι μια αναλλοίωτη ταυτότητα ή μια
ταυτότητα που διαμορφώνεται στο χρόνο;
Και σε ποιά βάση κινείται κάποιος
που φέρει τόσο έντονα το φύλο του;
Τόσο έντονα (και τόσο ξαφνικά),
που το έχει φοβηθεί;''
Διαβάστε το πρώτο κεφάλαιο με τους ήχους  του τραγουδιού Smack my bitch up των Prodigy, και παρακολουθήστε την Μάρθα να φτιάχνει προσεκτικά μια βόμβα μολότωφ για να καταστρέψει αυτό που πιστεύει ότι δεν της ταιριάζει. Τελικά θα έρθει η απελευθέρωση. Μπορεί να φαίνεται σκοτεινό το μυθιστόρημα και έτσι είναι αλλά έχει αισιόδοξο τέλος και φωτεινή εξέλιξη, καθώς όλοι οι ήρωες αγωνίζονται μέχρι τέλος.
Στις 218 σελίδες του μυθιστορήματος, παρακολουθούμε τις κινήσεις της ηρωίδας που λες και ξεπετάχθηκε από κινηματογραφική ταινία. Στο φόντο οι πολιτικές αναταραχές διαρκούν 8 μήνες αλλά εμείς παρακολουθούμε τη δράση των ηρώων λιγότερο από ένα μήνα. Σε πολλά σημεία ο συγγραφέας, γράφει σαν να πρόκειται για σενάριο ταινίας. Αυτό με ξένισε αρκετά όσο το διάβαζα, γιατί θα ήθελα να μην ήταν τόσο κοφτός στις περιγραφές. Αλλά τελικά, στο τέλος ο αναγνώστης παίρνει την απάντηση του.. και όταν τελειώσει το βιβλίο λέει: ''Αα γι' αυτό!'' Δεν θα σας πω γιατί.. να το ανακαλύψετε μόνοι σας. Αυτή η διαπίστωση πάντως για μένα σημαίνει ότι συγγραφέας δεν είναι κάποιος που γράφει ωραίες ιστορίες αλλά εκείνος που έχει την άνεση να χρησιμοποιεί τεχνικές του λόγου που σε ταξιδεύουν σε υποθέσεις και διαπιστώσεις, και όταν φτάνεις στην τελική εκδοχή να νομίζεις ότι είναι δικό σου κατόρθωμα.
Οι Ύαινες είναι το δεύτερο σκέλος 
μιας άτυπης τριλογίας που ξεκίνησε με το ''Κάπου να ανήκεις'' και συνεχίζεται με το ''Ζωή σαν ασανσερ''. Η τριλογία κινείται στον άξονα της εφηβείας, της ανακάλυψης του εαυτού, του αυτοπροσδιορισμού και πως η κοινωνία μπορεί να απροσανατολίσει το άτομο, να στρεβλώσει την ''ενηλικίωση'' του προκειμένου να το ένταξει ή καλύτερα να το αφομοιώσει.
Αν θα θέλαμε να επιχειρήσουμε μια σύγκριση με το Κάπου να ανήκεις, θα έλεγα ότι και στα δύο εκφράζεται έντονα ο συναισθηματικός κόσμος των ηρώων, πολύ έντονα και με έμφαση. Επίσης, έχουν και τα δύο αναφορές σε μουσικές που δένονται με το κείμενο. Έτσι το διάβασμα του γίνεται βίωμα.
Το βιβλίο Ύαινες, το βρήκα αισιόδοξο και το τέλος εντελώς ικανοποιητικό. Το τέλος του Κάπου να ανήκεις με άφησε άφωνη. Διαβάστε για το βιβλίο Κάπου να ανήκεις εδώ.

Όταν πιάνω στα χέρια μου βιβλίο του Μανδηλαρά, δεν μπορώ να το αφήσω, πρέπει να το τελειώσω σε μια μέρα. Μέσα στο παλμό της σύγχρονης εποχής γράφει λογοτεχνία για νέους.

Παρακολουθήστε τον συγγραφέα Φίλιππο Μανδηλαρά, σε ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο, να μιλάει για το βιβλίο του ''Ύαινες''.

 Καλή ανάγνωση!



 
Continue reading >>

Περι-διαβάΖουμε:Το εκπαιδευτικό σύστημα της Σουηδίας απελευθερώνει τη σκέψη των παιδιών.

8 σχόλια
Σχολικές αίθουσες με 40-45 παιδιά, αγχωμένος καθηγητής που δεν του δίνονται τα εφόδια να διαχειριστεί την ύλη, κλειστές σχολικές βιβλιοθήκες, έλλειψη βιβλίων και προσωπικού. Μίζερο και καταθλιπτικό.. αυτή είναι η γενική εικόνα του ελληνικού σχολείου, πλην ελαχίστων περιπτώσεων τις οποίες θα ψάξω και θα αναδείξω.
Εν τω μεταξύ... διάβασα πρόσφατα ένα άρθρο στο theinsider.gr για το σχολικό σύστημα στη Σουηδία το οποίο βρήκα πολύ ενδιαφέρον.
Το 1992 εγκαινιάστηκε ένα διαφορετικό σχολικό σύστημα στη Σουηδία, από μια κεντροδεξιά κυβέρνηση. Στα πλαίσια αυτής της μεταρρύθμισης ευνοήθηκε η ιδιωτική πρωτοβουλία
με καινοτόμα εκπαιδευτικά πρόγραμματα. Δηλαδή ιδιωτικές εταιρείες μπορούν να ιδρύσουν σχολεία με δωρεάν φοίτηση, επιδοτούμενα εξ' ολοκλήρου από κρατικές επιχορηγήσεις. Οι οικογένειες των μαθητών δεν πληρώνουν δίδακτρα και αρκεί ο ένας γονιός να είναι Σουηδός φορολογούμενος και τυπικός στις πληρωμές των φόρων  του και το παιδί να διαθέτει κοινοτικό αριθμό μητρώου (ένα αριθμό όπως είναι το ΑΜΚΑ ή το ΑΦΜ).
Η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που πραγματοποιήθηκε στη Σουηδία έγινε με στόχο να δημιουργηθεί ένα σύγχρονο σχολείο που θα καλύπτει τις εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών, θα χρησιμοποιεί σύχρονα μέσα και θα αξιοποιεί τις δεξιότητες και ικανότητες κάθε μαθητή. Η εκπαιδευτική διαδικασία είναι αμφίδρομη και όχι παθητική.
Ένα από τους μεγαλύτερους οργανισμούς στην Σουηδία, που λειτουργούν με κρατική επιχορήγηση είναι η εταιρεία Vittra.  Λειτουργεί 30 σχολεία στα οποία φοιτούν παιδιά από 1 έως 16 ετών. Η εκπαίδευση στη Σουηδία είναι υποχρεωτική μόνο για τις ηλικίες από 7 έως 16 ετών.
Η συγκεκριμένη εταιρεία απέσυρε εντελώς την παλαιά λογική της σχολικής αίθουσας των τεσσάρων τοίχων με τα θρανία στη σειρά. Η εκπαιδευτική διαδικασία παντού μέσα στα σχολεία της. Η αρχιτέκτονας Rosan Bosch σχεδίασε έτσι το σχολείο ώστε τα παιδιά να μπορούν να εργάζονται ανεξάρτητα σε ανοιχτούς χώρους καθώς χαλαρώνουν, ή μπορούν να να δουλέψουν και σε ομάδες.
 
 Όπως βλέπετε στις φωτογραφίες (οι οποίες είναι από διαφορετικά σχολεία της εταιρείας Vittra) η επίπλωση είναι μοναδική και αντισυμβατική. Το σχολείο είναι μη-παραδοσιακό με κάθε έννοια: δεν υπάρχουν βαθμολογίες και οι μαθητές μαθαίνουν μέσα σε ομάδες, που δεν σχηματίζονται απαραίτητα με βάση την ηλικία, αλλά κυρίως με βάση τα ενδιαφέροντα.
Κάθε μαθητής έχει τον δικό του προσωπικό υπολογιστή, τον οποίο χρησιμοποιεί για όλες τις εργασίες του και για να μελετά.
Επίσης, κατά τη διάρκεια του σχολικού ωραρίου, τα παιδιά ξεκουράζονται και γευματίζουν με υγιεινά γεύματα που προετοιμάζονται από τα σχολεία και παρέχονται δωρεάν. 
 Παρακολουθήστε τα παρακάτω video που εξηγούν τους περισσότερο τους στόχους και τη φιλοσοφία αυτών των σχολείων.
 
Η εφαρμογή μιας τέτοιας εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης στην Ελλάδα ακούγεται ουτοπική. Η Σουηδία είναι μια χώρα που έχει βάλει βάσεις κοινωνικής πολιτικής εδώ και πολλές δεκαετίες, οπότε η ανάπτυξη και η επιτυχία ενός τέτοιου προγράμματος ήταν θεωρώ δεδομένη.
Στη παρούσα φάση θα ήταν αδύνατο να υποστηριχθεί ένα τέτοιο εγχείρημα στην χώρα μας εξαιτίας και της οικονομικής κρίσης που επικρατεί. Όμως αυτό που σκέφτομαι ότι μπορεί να λειτουργήσει αρχικά, είναι η αναδιάρθωση της προσχολικής εκπαίδευσης με βάση τη Σουηδική μεταρρύθμιση. Ούτως ή άλλως υπάρχει πρόγραμμα επιδότησης παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών, καθώς και Κέντρων Δημιουργικής Απασχόλησης, από κονδύλια του ΕΣΠΑ. Δεν είναι κρίμα οι πολιτικές αρχές της χώρας να μην θέλουν να κάνουν (σκόπιμα) εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις;
Θα ήθελα να ακούσω και τις δικές σας σκέψεις.
 
 
 
Διαβάστε περισσότερα για το συγκεκριμένο σχολικό σύστημα

Continue reading >>

Δευτέρα, 21 Ιανουαρίου 2013

Περι-διαβάΖουμε:Η βιβλιοθεραπεία για παιδιά και η βιβλιοθεραπεία στην εκπαίδευση

0 σχόλια

''Θα ευχόμουν στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης πολλοί άνθρωποι να βρουν διέξοδο στα προβλήματά τους με αυτή τη διαχρονική μέθοδο (σημ. της βιβλιοθεραπείας) και να προβούν σε αναζήτηση λύσεων και στάσεων ζωής, όταν νιώθουν τη ζωή τους να καταρρέει''.

Η Δρ. Σμαράγδα Μανταδάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, αναλύει τι είναι η βιβλιοθεραπεία για τα παιδιά αλλά και πώς εντάσσεται στην εκπαίδευση. Το παρακάτω άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από το parentbook.gr


«Με έτρωγε με τα μάτια του και όταν καμιά φορά η μοίρα αδικούσε κάποιον από
τους αγαπημένους του ήρωες, το έβλεπα από τον θυμό του κι απ ΄την
προσπάθειά του να μη βάλει τα κλάματα. Σε μερικές φορές έκοβε την αφήγηση
για να προλάβει την αντίρρησή του: μαμά, η βασιλοπούλα δε θα παντρευτεί αυτό
τον παλιοκάλφα κι αν ακόμη αυτός σκοτώσει το δράκο»
Αλληλογραφία του Γκαίτε με ένα παιδί

Στο βιβλίο αυτό η μητέρα του Γκαίτε διηγείται πώς έλεγε παραμύθια
στον μικρούλη Γιόχαν Βόλφκαγκ.

photo via
Η οπτική αυτή βιβλιοθεραπευτικής αφήγησης, όπως περιγράφεται στο παραπάνω απόσπασμα, είναι ιδιαίτερα σημαντική στα παιδιά, γι’ αυτό και η βιβλιοθεραπεία εξελίχθηκε ως διδακτική μέθοδος για παιδιά στα Πανεπιστήμια για την εκπαίδευση των δασκάλων, ως μέθοδος εκπαιδευτικών προγραμμάτων σε βιβλιοθήκες και μουσεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό.

Η Αθηνά Ανδρουτσοπούλου (1) έχει γράψει μία σειρά άρθρων για την αντιμετώπιση του θανάτου στο περιβάλλον των παιδιών, για παράδειγμα. Το Κέντρο Τέχνης και Ψυχοθεραπείας στην Αθήνα οργανώνει μαθήματα και σεμινάρια θεραπείας μέσα από την Τέχνη. Πολλοί ακουστικοί δίσκοι (CDs) μουσικής αναφέρονται για χρήση μουσικοθεραπείας, αλλά η βιβλιοθεραπεία έχει το πλεονέκτημα να μιλά κατευθείαν στη γλώσσα μας, να διαβάζεται από τα μάτια της ψυχής μας μέσα από ένα καλό λογοτεχνικό βιβλίο.

photo via
Η αξία της δημιουργικής ματιάς στη βιβλιοθεραπευτική χρήση των βιβλίων με τεχνικές στην εκπαίδευση όπως η ιδεοθύελλα, οι ανατροπές μύθων κ.ά. υπηρετούν την ανάγκη μας να βλέπουμε ότι η ζωή δεν είναι μονόδρομος, ότι υπάρχουν επιλογές και λύσεις, φτάνει να τις αναζητήσουμε και να τις τολμήσουμε, για να αλλάξουμε ριζικά τον τρόπο που βλέπουμε τη ζωή μας αλλά και την ίδια τη ζωή μας. Είναι σαφώς στο χέρι μας να την αλλάζουμε προς το καλύτερο με εναλλακτικές προσεγγίσεις της δημιουργικής γραφής και της ανάγνωσης βιβλίων, φθάνει να είμαστε εξοικειωμένοι με την ανάγνωση.

Στην κατεύθυνση αυτή, προτρέπω μάλιστα όσους είναι γονείς ή σχετίζονται με παιδιά να τους αφηγούνται ιστορίες (2) να ψάχνουν τις ιστορίες εκείνες που βοηθούν να νιώθεις καλύτερα, που είναι εμπνευσμένες από μία πένα αισοδοξίας και θετικής στάσης για τη ζωή. Κι αν ακόμη δεν βρουν ιστορίες που να βοηθούν τα παιδιά να λύσουν ένα πρόβλημα ή να βοηθούν να ξεπεραστεί ένας φόβος τους, να φτιάχνουν παρέα με τα παιδιά τους τις δικές τους ιστορίες και αργότερα να τα μάθουν να τις διαβάζουν, γιατί λειτουργούν λυτρωτικά.

Ο Bruno Bettelheim στο βιβλίο του Η Γοητεία των Παραμυθιών, που κυκλοφορεί στα Ελληνικά από τις εκδόσεις Γλάρος, μιλά για το παραμύθι ως «ελιξίριο» της ψυχής και εξετάζει την ψυχαναλυτική προσέγγιση των κλασικών παραμυθιών και εξηγεί την επίδρασή τους ως μέσων παρηγοριάς για το παιδί. Χρειαζόμαστε πράγματι την Κοκκινοσκουφίτσα και τον Κακό Λύκο για να μάθουμε να επιβιώνουμε σε ένα σκληρό κόσμο; Μήπως τα παιδιά μας διδάσκουν τη Βιβλιοθεραπεία όταν εμείς οι μεγάλοι την έχουμε λησμονήσει;

Έχω γράψει δύο επιστημονικά βιβλία για την τέχνη της βιβλιοθεραπείας προσπαθώντας να θυμηθώ και να θυμίσω στους φοιτητές μου την αναγκαιότητα χρήσης των βιβλίων για τη βελτίωση της ζωής μας και δυο παραμύθια για παιδιά, για να δείξω πώς αυτό υλοποιείται σε παραμύθια για μικρούς αναγνώστες. Θα ευχόμουν στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης πολλοί άνθρωποι να βρουν διέξοδο στα προβλήματά τους με αυτή τη διαχρονική μέθοδο και να προβούν σε αναζήτηση λύσεων και στάσεων ζωής, όταν νιώθουν τη ζωή τους να καταρρέει.

photo via
Μέσα από αυτή την υπέροχη μέθοδο την οποία διδάσκουν συστηματικά στο εξωτερικό στο School of Life (3) στο Λονδίνο προσφέροντας σπουδές και βιωματικά σεμινάρια για ενήλικες, θα μπορούσαν να δημιουργηθούν δεσμοί βιβλιοθεραπείας ανάμεσα στους συν αναγνώστες και στη χώρα μας.

Υπάρχουν κι άλλοι διεθνείς φορείς, οι οποίοι εργάζονται προς αυτή την κατεύθυνση και θα μπορούσαν να μας δώσουν ιδέες για το θέμα ή να μας βοηθήσουν να ενημερωθούμε για αυτό, όπως: National Federation for Bibliopoetry Therapy, N.Y., Brooklyn, Bibliotherapy Forum of the Associaion of Specialized and Cooperative Library Agencies, Journal of American Library Association, Bibliopoetry Round table, Institute for the Study of Bibliotherapy, Ohio Poetry Τherapy Center and Library κ.ά(3)

Σημειώσεις:

(1) Ανδρουτσοπούλου, Α., Η Βιβλιοθερπευτική Προσέγγιση της Joan Fassler:Βοηθώντας τα παιδιά να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα του θανάτου», περιοδικό Διαδρομές, Άνοιξη 1999, Μάρτιος-Απρίλιος, σς. 18-24.
Δες επίσης:
www.androutsopoulou.gr/index.files/Page561.htm και το βιβλίο : Ευστάθιος Δημητρόπουλος, Συμβουλευτική Προσανατολισμός, τ. Α΄, Συμβουλευτική και Συμβουλευτική Ψυχολογία εκδόσεις Γρηγόρη, Αθήνα 2002.

(2) Οι ακριβείς διευθύνσεις και πληροφορίες για τον κάθε φορέα βιβλιοθεραπείας όπως και θεματικός κατάλογος για παιδικά βιβλία κατάλληλα για βιβλιοθεραπεία στην Ελλάδα υπάρχουν στο : Σμαράγδα Παπαδοπούλου, Η Συναισθηματική Γλώσσα, Βιβλία που μιλούν σε μαθητές που σιωπούν, Αθήνα, 2004, εκδόσεις ΤΥΠΩΘΗΤΩ-ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΑΡΔΑΝΟΣ, (σς. 207-302). Για την αξιοποίηση της διδασκαλίας του γλωσσικού μαθήματος μέσα από τη μέθοδο της βιβλιοθεραπείας προσφέρονται επίσης στο εν λόγω βιβλίο χρήσιμες πληροφορίες και δραστηριότητες για εκπαιδευτικούς, όπως επίσης και στο βιβλίο: Σμαράγδα Μανταδάκη-Παπαδοπούλου, Η κοινωνιοσυναισθηματική διδασκαλία της Γλώσσας μέσα από το παιδικό ρεαλιστικό μυθιστόρημα, Ένα παράδειγμα με θεματική ενότητα «το διαζύγιο», Αθήνα, 2003, ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.

Βιογραφικά στοιχεία:
Η Σμαράγδα Παπαδοπούλου είναι συγγραφέας λογοτεχνικών βιβλίων για παιδιά και μυθιστορημάτων για ενήλικες (Σμαράγδα Μανταδάκη είναι το λογοτεχνικό ψευδώνυμο της). Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων ως επίκουρη καθηγήτρια και με την ιδιότητα αυτή έχει εκδώσει επιστημονικά βιβλία για τη διδασκαλία της γλώσσας και της λογοτεχνίας, δύο εκ των οποίων αφορούν τη βιβλιοθεραπεία στην εκπαίδευση.


Πηγή άρθρου: http://parentbook.gr/
Continue reading >>

Σάββατο, 19 Ιανουαρίου 2013

Λίγος χυλός, πολλή ομίχλη. Ο ζοφερός κόσμος του Κάρολου Ντίκενς και η Ελλάδα της κρίσης

0 σχόλια
Ο Ευγένιο Τριβιζάς γράφει στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ, για το πέπλο ομίχλης... το παρακάτω αποτελεί αναδημοσίευση από εδώ.
 
Δύο αποσπάσματα από λογοτεχνικά αριστουργήματα του προπερασμένου αιώνα. Στο πρώτο («O Ζοφερός Οίκος») η ηρωίδα Εστερ, φτάνοντας στο Λονδίνο, απορεί για ποιον λόγο δεν μπορεί να δει πέρα από τη μύτη της και ο νεαρός που την υποδέχεται της εξηγεί περί τίνος πρόκειται:

[...] αφού επέβλεψε τη μεταφορά των αποσκευών μου, τον ρώτησα μήπως είχε πιάσει πουθενά καμιά μεγάλη πυρκαγιά. Γιατί οι δρόμοι ήταν γεμάτοι από έναν πυκνό καφετί καπνό και με δυσκολία έβλεπα γύρω μου.
«Α, όχι, δεσποινίς», μου απάντησε. «Είναι ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Λονδίνου».
Πρώτη φορά στη ζωή μου άκουγα τέτοιο πράγμα.
«Η ομίχλη, δεσποινίς!» είπε ο νεαρός κύριος.
«Α, μάλιστα!» είπα εγώ. (1)

Στο δεύτερο («Ολιβερ Τουίστ»), ένα φοβισμένο αγόρι τολμάει να ζητήσει λίγο χυλό παραπάνω για να ξεγελάσει την πείνα του και το πληρώνει ακριβά.

[...] απελπισμένος απ' την πείνα και παράτολμος απ' τη δυστυχία, σηκώθηκε από το τραπέζι και, προχωρώντας προς τον οικονόμο με τη γαβάθα και το κουτάλι στο χέρι, κάπως αλαφιασμένος από το τόλμημά του, του είπε:
«Σας παρακαλώ, κύριε, θα ήθελα λίγο ακόμη».
Ο οικονόμος ήταν ένας παχύς άντρας γεμάτος υγεία, όμως εκείνη τη στιγμή έχασε το χρώμα του. Για μερικά δευτερόλεπτα έμεινε άναυδος κοιτάζοντας τον μικρό επαναστάτη... (2)

Το πέπλο ομίχλης που περιγράφει ο Κάρολος Ντίκενς στο πρώτο απόσπασμα (το ίδιο πέπλο που καλύπτει τα εγκλήματα του Τζακ του Αντεροβγάλτη και σβήνει τις σκιές των αντιπάλων του Σέρλοκ Χολμς), δεν ήταν αποτέλεσμα μόνο καιρικών συνθηκών, αλλά του συνδυασμού τους με ατμοσφαιρική ρύπανση λόγω της χρήσης ρυπογόνων καυσίμων στα τζάκια (που πολύ αργότερα απαγορεύτηκε νομοθετικά, μετά τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων).
Ο ήρωας του δεύτερου αποσπάσματος θεωρείται ότι είναι βασισμένος στη ζωή του Robert Blincoe, που είχε στην πραγματικότητα βιώσει παρόμοιες καταστάσεις όταν ήταν παιδί. (3)
Από τον προπερασμένο στον δικό μας αιώνα, τα πέπλα αιθαλομίχλης που απλώνονται στις πόλεις μας και τα κρούσματα υποσιτισμένων παιδιών που λιποθυμάνε σε σχολεία φέρνουν στο νου τέτοιες ζοφερές ντικενσιανές σκηνές.

Εχουν περάσει διακόσια χρόνια από τη γέννηση του συγγραφέα που αφύπνιζε με τις περιγραφές του το κοινό της εποχής του. Αν δεν κάνουμε όλοι το χρέος μας, ίσως χρειαστούν νέοι Ντίκενς για να περιγράψουν παρόμοιες σκηνές στην εποχή μας, στην ήπειρό μας, στη χώρα μας.
Για αυτόν τον λόγο δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι, όπως πίστευε ο μεγάλος κοινωνικός αναμορφωτής, εκτός από τη σοφία του μυαλού υπάρχει και η σοφία της καρδιάς, και ότι η σοφία της καρδιάς είναι η γνησιότερη σοφία.

Ο Ευγένιος Τριβιζάς είναι συγγραφέας.
(1) Κάρολος Ντίκενς, «O Ζοφερός Οίκος», εκδ. Gutenberg 2008, μετάφραση Κλαίρη Παπαμιχαήλ
(2) Κάρολος Ντίκενς, «Ολιβερ Τουίστ», εκδ. Πατάκη 1993, μετάφραση Φωτεινή Μεγαλούδη
(3) John Waller, The Real Oliver Twist: Robert Blincoe: A Life That Illuminates a Violent Age, Icon, 2005

Λίγος χυλός, πολλή ομίχλη

Ο ζοφερός κόσμος του Κάρολου Ντίκενς και η Ελλάδα της κρίσης

Του Ευγένιου Τριβιζά

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2013 στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ
πηγή: http://www.tanea.gr/gnomes/?aid=4782119
Continue reading >>

Τα βιβλία έρχονται να σε βρουν.. Η βιβλιοθήκη της Κηφισιάς

1 σχόλια
Η ανταλλαγή βιβλίων γίνεται παραδοσιακά μεταξύ
φίλων με σκοπό το μοίρασμα, αλλά και άλλους λόγους
που μόνο ένας βιβλιόφιλος καταλαβαίνει.
Όταν ένας φίλος σου λέει ''..Διάβασα το τάδε βιβλίο,
μου άρεσε και θέλω να στο δανείσω να το
διαβάσεις κι εσύ..'', νοιώθεις μια τρυφερότητα
και η ανταλλαγή βιβλίων αποτελεί έτσι
την καλύτερη στήριξη του βιβλίου και του συγγραφέα.
Όταν η ανταλλαγή βιβλίων ξεφεύγει μεταξύ φίλων
τότε δεν μπορεί να είναι παρά κίνηση πολιτισμού.
Πίνοντας καφέ, συζητώντας παραδείγματα
από το εξωτερικό και ο παρορμητισμός
της στιγμής, οδήγησαν δύο αρχιτέκτονες
την Ειρήνη-Αιμιλία Ιωαννίδου
και τον Ελευθέριο Αμπατζή
να δημιουργήσουν τον Ιούνιο του 2012
την πρώτη ανταλλακτική βιβλιοθήκη της Κηφισιάς.
 Στην ουσία είναι ένα μεγάλο κουτί,
τοποθετημένο σε δημόσιο χώρο
 με βιβλία που διαχειρίζονται οι χρήστες της,
δίχως συνδρομή ή χρηματικό αντίτιμο.
Το απόθεμά της βασίζεται στην ανταπόκριση
των επισκεπτών της.
 Ο επισκέπτης της μπορεί να δανειστεί ένα βιβλίο και πάλι μετά από ένα χρονικό διάστημα να το επιστρέψει.
Η συλλογή της εναλλάσσεται καθημερινά αφού την διέπει
η προϋπόθεση πως κάθε προσφορά έντυπου
υλικού είναι δεκτή.
 Ο εκάστοτε αναγνώστης μπορεί παράλληλα
να αποτελεί και το δωρητή.
  Είναι ανοιχτή στο κοινό όλο το 24ωρο,
όλες τις ημέρες της εβδομάδας.
Η βιβλιοθήκη βρίσκεται στη συμβολή των οδών Λεβίδου

και Κασσαβέτη στην Κηφισιά.
Πολύ γρήγορα προέκυψε η συνεργασία
με τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών.

Η ανταλλακτική βιβλιοθήκη αποτελεί μια εναλλακτική προσέγγιση στην παραδοσιακή έννοια

της δημόσιας βιβλιοθήκης.
Τα βιβλία έρχονται να σε βρουν.. στο δρόμο σου.
 Πληροφοριακά κάθε βιβλιοθήκη

έχει διαστάσεις 80Χ80 εκατοστά και ύψος 2 μέτρα.
Είναι κατασκευασμένη από σίδερο και τεχνητό γυαλί, αυτοφωτιζόμενη αφού στην οροφή της υπάρχει τοποθετημένο φωτοβολταϊκό πανέλο και η χωρητικότητα της φτάνει τα 350 βιβλία, ενώ είναι ανοιχτή και προσβάσιμη
από τις τέσσερις πλευρές της.

  Στόχος της ανταλλακτικής βιβλιοθήκης είναι να
ξαναθυμηθούν οι άνθρωποι τι σημαίνει κοινωνική προσφορά
και να συνειδητοποιήσουν την κοινωνική
αλληλεπίδραση και σε θετικές ενέργειες.
Επιπλέον τονίζει ότι τα βιβλία δεν είναι πολυτέλεια
και η επιμόρφωση πολιτιστική και εκπαιδευτική
είναι για όλους τους πολίτες!



Τι ωραίο που θα ήταν κάθε γειτονιά.. 
να έχει τη βιβλιοθήκη της!
 

Περισσότερες πληροφορίες για τη Βιβλιοθήκη της Κηφισιάς θα βρείτε:

http://vivliothiki.org
https://www.facebook.com/vivliothikiorg
Διαβάστε επίσης, μια ενδιαφέρουσα συνέντευξη
των ιδρυτών της Βιβλιοθήκης στο ek-mag





Continue reading >>

ΜπαμπαδοΔιαβάσματα: Εγχειρίδιο Χρήσης!

0 σχόλια

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που ζουν 
μέσα από τους άλλους.
Από το χαμόγελό τους. Από την ύπαρξή τους.
Από την ανάσα τους. Την κάνουν σύννεφο
και πάνω σε αυτό αφήνουν να ταξιδέψουν τα όνειρά τους.
Υγιές;;;; Δεν νομίζω!!!!!!
photo via
Θυμάμαι όταν η κόρη μου ήταν νεογέννητη
πήγαινα κλεφτά, όποτε κοιμόταν και τοποθετούσα
ένα καθρεφτάκι στην μύτη της.
Κοιμόταν τόσο γαλήνια που φοβόμουν
ότι κάτι έχει πάθει. Αρνιόμουν να αφήσω
κάτι στην τύχη όταν εγώ απλά και μόνο ήμουν εκεί αυτόκλητα ορισμένος να ελέγχω τις καταστάσεις.
Άσε που είχα διαβάσει και ό,τι κυκλοφορούσε
περί τεχνητής αναπνοής και γρήγορης ανάνηψης.
 Ευτυχώς αυτό δεν κράτησε πολύ.
Η μητέρα της είχε την σοφία και την υπομονή
να με καθησυχάσει (αφού πρώτα με έκανε τσακωτό!!!). Γελούσε μαζί μου. Δεν είναι εύκολο να κουμαντάρεις δυο παιδιά τελικά. Και μάλιστα το ένα σε μέγεθος ένα και ογδόντα πέντε. Της οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ γι' αυτό. Άσε που γλύτωσα και τα ηρεμιστικά. Όλα καλά, λοιπόν. Παραγράφηκε και το αδίκημα. Τέλεια.
photo via
Δύσκολο πράγμα όμως το να είσαι γονιός. Και μάλιστα άντρας γονιός. Πάντα προσπαθείς να ισορροπήσεις
και πάντα υπάρχει ένας γκρεμός και ένα σκοινί
κάτω από τα πόδια σου που παλαντζάρει επικίνδυνα.
 Άσε που και το συγκεκριμένο εγχείρημα είναι καινούργιο σπορ για το φύλο μας. Τι να σου κάνει και το internet!
Στην αρχή το ρίχνεις στην απειρία.
Λες «δεν ήμουν μπαμπάς και χτες.
Χρειάζομαι χρόνο. Εδώ μια ίωση σε κτυπά και πρέπει να κάνει τον κύκλο της. Πόσο μάλλον αυτό».
Και δίνεις χρόνο. Πάνω στον χρόνο κάτι έχεις αρχίσει να υποπτεύεσαι για τον μπαμπά του σήμερα αλλά ακόμα λες «μπα είναι που δεν κυκλοφορεί και εγχειρίδιο χρήσης.
Θα προσαρμοστώ».
Ψάχνεις για εγχειρίδιο - δεν έχει εύκαιρο η αγορά
(άρα η υποψία ότι αμελήσαν να στο δώσουν στο μαιευτήριο καταρρέει στα μάτια σου) - αυτοσχεδιάζεις.
photo via
Στον επόμενο χρόνο είσαι τελείως αφημένος στον ρόλο σου. Έχεις πλέον παραδεχτεί την ασχετοσύνη σου και αναπολείς τα ωραιότατα ντοκυμαντερ της national geographic
που έχουν ξεκάθαρη και εμπεριστατωμένη γνώμη περί του ρόλου του αρσενικού στο ζωικό βασίλειο και στην οικογένεια. Αναρωτιέσαι μήπως θα σε διευκόλυνε να ήσουν κολεόπτερο και ο πλάστης κακώς επινόησε στην δική σου περίπτωση την λύση του ανθρώπου.
Αναγνωρίζεις όμως ότι είναι πλέον αργά. Έχεις ήδη δεθεί . 
Και αυτό, κατά ένα περίεργο μοναδικό τρόπο, σου αρέσει.
Μια απλή ελαφριά προσέγγιση του
τι σημαίνει μαζοχισμός ταράζει
την ψυχή σου αλλά την αγνοείς.
photo via
Ξαφνικά κοιτάζοντάς τον «κοντορεβυθούλη» που πλέον διαφεντεύει την ζωή σου δεν μπορείς να θυμηθείς
κάτι χωρίς να λούζεσαι από το φως της ύπαρξης του, 
λες και αυτή του η παρουσία υπήρχε πάντα, σαν αθέατος άγγελος πάνω στον ώμο σου, δείχνοντας σου τον δρόμο,
τον σωστό δρόμο για να τον φτάσεις.
Εκεί λοιπόν είναι που μπαίνει η επιστήμη.
Αν έχεις την πρόγνωση να την συμβουλευτείς
και να μιλήσεις έγκαιρα για το πρόβλημά σου
μπορεί και να την γλυτώσεις.
Αν πάλι όχι τότε θα προτιμάς, όπως εγώ, να ξυπνάς με pampers παραμάσκαλα και να γεμίζεις με ότι μπορείς να φανταστείς το αυτοκίνητό σου για τις καλοκαιρινές διακοπές από το να πάρεις απλά και μόνο ένα σακ-βουαγιάζ και να χαθείς στα νησιά. Θα διαλέγεις τα σκιερά μέρη εφ όρου ζωής και θα βρίσκεσαι σε απόσταση αναπνοής από εφημερεύοντα φαρμακεία, παιδιάτρους, βρεφικά είδη, ταβέρνες, jumbo….. Όσο για ελεύθερο Camping ούτε λόγος να γίνεται.
Δεν θα κοιτάς, πλέον, που βρίσκεται το κινητό αλλά που βρίσκεται το μπιμπερό . Και ο εθισμός δεν θα έχει προηγούμενο. Η υποψία ότι θα κοιτάξεις στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου σου και δεν θα υπάρχουν τρίμματα από μπισκότα και πατατάκια θα σε αποδιοργανώνει. Ακόμα και σε μία επίσκεψη να πας, πάλι θα εφοδιάζεις το αυτοκίνητο σου με τα αναγκαία, λες και πας πενθήμερες διακοπές , ψάχνοντας με την άκρη του ματιού σου για αγαπημένα τρίμματα αλευρωμένου βουτύρου πάνω στα πασπαλισμένα με λάδι καθίσματα.
Οι φίλοι σου, όσοι δεν έχουν παιδιά, όταν τους το διηγείσαι θα σε κοιτάνε σαν «άρτι αφιχθείς». 
Προεστό από ένα πολύ-πολύ μακρινό πλανήτη του οποίου την γλώσσα ποτέ δεν θα κατανοήσουν και όσοι από αυτούς έχουν παιδιά θα μιλάνε την δικιά τους διάλεκτο από τον δικό τους πλανήτη (γιατί αυτό το έρμο εγχειρίδιο δεν κυκλοφόρησε ακόμα) φτιάχνοντας όλοι μαζί ένα γαλαξιακό σύμπαν άνευ προηγουμένου. Τελικά η γη όντως γυρίζει!
Ακόμα και ο ζωδιακός κύκλος θα είναι άχρηστος στην συγκεκριμένη περίπτωση .
Άσε πια τα όνειρα και την ερμηνεία τους.
Δεν θα ξέρεις τι να επιλέξεις. Αυτό που κρύβει ο ύπνος 
ή αυτό που σου χαρίζει η ζωή. Τι είναι όνειρο τελικά;



Το άρθρο έγραψε ο Ξυλάς... ένας μπαμπάς τριών παιδιών

που αρνείται να μείνει «μετεξεταστέος» στην ζωή των παιδιών του.

Continue reading >>

Παρασκευή, 18 Ιανουαρίου 2013

Διαγωνισμός Παιδικής Ποίησης! Ο Παραμυθητής κλείνει το πρώτο χρόνο του στο διαδίκτυο!

0 σχόλια
Τον Μάρτιο του 2012 διαπίστωσα ότι η ζωή
είναι ένα βιβλίο με πολλά κεφάλαια.
Έτσι αυθόρμητα θέλησα να δημιουργήσω κάτι δικό μου… Αποφάσισα να δημιουργήσω τον Παραμυθητή.
Σήμερα ένα χρόνο μετά ο Παραμυθητής
αποτελεί ένα σημαντικό κεφάλαιο στη ζωή μου!
Εύχομαι ο Παραμυθητής να συνεχίσει να χαρίζει
στιγμές χαράς και ατέλειωτες ώρες ανάγνωσης...


Με αφορμή τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του,
ο Παραμυθητής
διοργανώνει
Διαγωνισμό Παιδικής Ποίησης,

για παιδιά έως 12 ετών. 
Στείλτε το ποίημα του παιδιού σας
στην ηλεκτρονική διεύθυνση paramythitis@gmail.com,
ή στο mail του Παραμυθητή στο facebook www.facebook.com/paramythitis
με το μικρό όνομα του παιδιού, την ηλικία του,
και το όνομα του γονέα, έως 10 Φεβρουαρίου 2013.

Στη συνέχεια τα ποιήματα θα δημοσιευτούν
σε ειδικό φάκελο στο facebook,
από όπου θα μπορούν οι αναγνώστες του Παραμυθητή
να επιλέξουν το αγαπημένο τους,
από τις 11/2/2013 έως τις 11/3/2013.
Θα βραβευθούν τα τρία ποιήματα που θα λάβουν
τις περισσότερες ψήφους προτίμησης.
Τα βραβεία θα είναι βιβλία!

Περιμένω με χαρά λοιπόν
τα ποιήματα των παιδιών σας!



Όροι του Διαγωνισμού:
1. Τα ποιήματα θα πρέπει να περιέχουν
τις λέξεις ''διαβάζω'' και ''βιβλίο'' ή ''βιβλία''.

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε
όποιο τύπο του ρήματος διαβάζω
(χρόνο, πρόσωπο, αριθμό)
2. Το κάθε ποίημα δεν μπορεί να υπερβαίνει
2 στροφές και τους 4 στίχους κάθε στροφή.
3. Δικαίωμα συμμετοχής έχουν παιδιά έως 12 ετών,
από όλη την Ελλάδα. Κάθε παιδί μπορεί να στείλει
μόνο ένα ποίημα.
4. Τα ποιήματα θα πρέπει να είναι δημιουργήματα
των παιδιών με τη βοήθεια των γονιών τους,
αλλά όχι αντιγραφή άλλων ποιημάτων!
5. Όλα τα ποιήματα θα δημοσιευτούν
στη σελίδα του Παραμυθητή στο facebook
www.facebook.com/paramythitis,
και στο ιστολόγιο του Παραμυθητή
http://paramythitis.blogspot.gr
6. Το αποτέλεσμα θα ανακοινωθεί
στις 12 Μαρτίου 2013!


Για περισσότερες πληροφορίες ή διευκρινήσεις
μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον Παραμυθητή
στο email paramythitis@gmail.com
Δείτε ένα παράδειγμα
Ένα ποίημα θέλω να γράψω
γ
ια να πω πόσο το διάβασμα αγαπώ.
Ζω τη μαγεία άλλων ηρώων
τις χαρές και τις λύπες αυτών.
Ένα καλύτερο κόσμο θέλω να φτιάξω
γι' αυτό θέλω βιβλία πολλά να διαβάσω.
Να διαβάζεις βιβλία, μη σταματάς..
γιατί έτσι θα κάνεις τη διαφορά!



Continue reading >>
 

Παραμυθητής - Copyright  © 2012 All Rights Reserved | Design by OS Templates Converted and modified into Blogger Template by BTDesigner | Back to TOP