Παραμυθοτεχνίτες: Συγγραφέας Αντώνης Παπαθεοδούλου

Ο Αντώνης Παπαθεοδούλου είναι ένας πειρατής,

ένας ιππότης, ένας κάτοικος της πόλης

που έδιωξε τον πόλεμο,

ένας ραφτάκος των λέξεων.

Είναι ένας συγγραφέας που έχει αγαπηθεί πολύ,

και αυτός και οι ιστορίες του.

Γεννήθηκε το 1977 στον Πειραιά,

δηλαδή είναι ένα μικρό παιδί!

Σπούδασε κινούμενο σχέδιο, γράφει και μεταφράζει βιβλία. Λέει ότι ''του αρέσει και να τα εικονογραφεί

αλλά είναι άσχετος'', αλλά... ποιός ξέρει;

Σπουδάζει Ισπανική Φιλολογία στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο, αφού εγκατέλειψε τις σπουδές του στη Γεωλογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Η Κοκκινοσκουπίτσα είναι το πρώτο του βιβλίο, ένα "ιπτάμενο" παραμύθι για τη φιλία, τα όνειρα,τα ταξίδια και φυσικά τις μαγικές σκούπες!

Πιστεύει ότι...''το παιχνίδι, το χιούμορ, η αισιοδοξία, η πλάκα, ακόμη και η μπούρδα μεγαλώνει υγιή, χαρούμενα και δημιουργικά παιδιά που θα χτίσουν ένα καλύτερο κόσμο.
Και οι αισιόδοξες ιστορίες είναι που δεν έχουν τέλος, που μέσα μας συνεχίζουν να ζουν και να γεννούν καινούργιες.
Οι απαισιόδοξες ιστορίες σου κλείνουν την πόρτα στη μούρη. Και δε σου ανοίγουν δρόμους.
Άσε που μπορεί να χτυπήσεις τη μύτη σου''.(πηγή: Συνέντευξη στην Τατιάνα Οικονομίδου, στο "Παίξε Γέλασε"
που κυκλοφορεί με την εφημερίδα Πρώτο ΘΕΜΑ).
 

 Και αυτά που λέει τα τηρεί!Τα βιβλία του προσφέρουν στον μικρό και μεγάλο
αναγνώστη την ευκαιρία να αισιοδοξεί!
Έχει τιμηθεί με διάφορα βραβεία για τα βιβλία του.Το βιβλίο  του ''Η πόλη που έδιωξε τον πόλεμο'' τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου 2011, το Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου
του Περιοδικού Διαβάζω 2011
και το Βραβείο ΕΒΓΕ της Ένωσης Γραφιστών Ελλάδος
για την εικονογράφηση της Μυρτώς Δεληβοριά.

Το βιβλίο του "Οι καλοί κι οι κακοί Πειρατές" τιμήθηκε
με το Βραβείο Εικονογραφημένου Βιβλίου του Κύκλου
του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (ΙΒΒΥ) 2012,
με έπαινο ΕΒΓΕ για την εικονογράφηση
της Ίριδας Σαμαρτζή το 2012.
Και τα δύο έχουν συμπεριληφθεί στη
 λίστα των White Ravens για το 2011 και 2012
της Διεθνούς Παιδικής Βιβλιοθήκης του Μονάχου.

Όταν οι γονείς διαβάζουν εφημερίδα κι ανησυχούν με τις εξελίξεις,
αρπάμε μια σελίδα και τους αφηγούμαστε ένα αλλιώτικο παραμύθι!

Το τραγούδι του «Η Πολυβία, μια παντόφλα που απεχθάνεται τη βία», βραβεύτηκε το 2004 στο διαγωνισμό παιδικού τραγουδιού «Άρση Φωνών»
της ορχήστρας των χρωμάτων
''....γεμάτη περιπέτεια λέει είναι η ζωή
γεμάτη από γέλια, χρώματα κι αστεία
μα ο πόλεμος, λέει, δεν είναι περιπέτεια
και τα στρατιωτάκια της φέρνουν αηδία
γιατί όπως είπαμε η Πολυβία 
είναι μια παντόφλα που απεχθάνεται τη ΒΙΑ...''
Διαβάστε όλο το τραγούδι εδώ.

Πατήστε τη φωτογραφία
για να δείτε το video με τον Αντώνη Παπαθεοδούλου
σε συνέντευξη του στον Μικρό Αναγνώστη του ΕΚΕΒΙ.

Μαζί με την εικονογράφο Μυρτώ Δεληβοριά και την συγγραφέα Ελένη Κατσαμά εκδίδουν το ηλεκτρονικό περιοδικό Παπάκι στην Μπανιέρα για την παιδική λογοτεχνία και τους δημιουργούς της.

Είναι μέλος του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου (ΙΒΒΥ) και θα τον συναντήσετε συχνά σε εκδηλώσεις και δραστηριότητες που αφορούν το παιδικό βιβλίο
 με εκδότες, σχολεία, βιβλιοθήκες
και βιβλιοπωλεία σε όλη την Ελλάδα.

πηγή φωτογραφίας

Ο Αντώνης Παπαθεοδούλουαπαντά στις πέντε ερωτήσεις του Παραμυθητή, κι εγώ τον ευχαριστώ πολύ!
Οι κακοί πειρατές (απελπισμένοι) λένε:

«τί θα γίνει; Δεν πιάνουν σε σας οι φοβέρες;

Κι οι καλοί απαντούν:

«συγνώμη είναι Τρίτη και φοβόμαστε μόνο Δευτέρες».
(από το βιβλίο ''Οι κακοί και οι κακοί πειρατές'')

''Όταν μεγαλώνουμε παιδιά έχουμε την ψευδαίσθηση
ότι τα προστατεύουμε, τα κρατάμε κάπως μακριά
από την επικαιρότητα. Η αλήθεια όμως είναι
ότι κολυμπούν μέσα στις εξελίξεις πολύ περισσότερο
από όσο νομίζουμε ή όσο θα θέλαμε!''
(από συνέντευξη του συγγραφέα στο ubook.gr)

''Μερικές φορές λέω αστειευόμενος

ότι γράφω βιβλία γιατί δεν μπορώ να τα εικονογραφήσω.
Και είναι αλήθεια πως η ανάγκη
να φτιάχνω δικούς μου μαγικούς κόσμους
με ώθησε στο γράψιμο.
Μικρός έφτιαχνα κόσμους με playmobil,
τώρα με λέξεις κι ίσως, αν μπορούσα να τους φτιάχνω
και με χρώματα, να μην έγραφα ποτέ τίποτα''.

(από συνέντευξη του συγγραφέα στο paidorama.com)

''[..] αυτή τη στάση θα 'θελα να εμπνέω

στα παιδιά που διαβάζουν τις ιστορίες μου!

Να μη μένουν θεατές στον κόσμο των μεγάλων

και να μην πάρουν ποτέ τις στραβομάρες του κόσμου

αυτού για δεδομένες...''
(από συνέντευξη του συγγραφέα στο ubook.gr).

Αν θέλετε να τον γνωρίσετε από κοντά..
βρείτε τον στις εκδηλώσεις των βιβλίων του σε όλη την Ελλάδα, ή μέσα από τη σελίδα του http://www.papatheodoulou.gr/
και φυσικά διαβάστε τα βιβλία του!

Καλή ανάγνωση!
 

Επιπλέον σύνδεσμοι για τον συγγραφέα.
Οι καλοί και οι κακοί πειρατές
Του σχοινιού τα μανταλάκια
ΣιΣουΝτο ή σ' ένα ξεχασμένο πιάνο
Αν κάθε μέρα...
Το παπάκι στην μπανιέρα
Σελίδα Συγγραφέα στο Facebook
Εργογραφία στη Βιβλιοnet

Continue reading >>

Παραμυθοτεχνίτες: Συγγραφέας Λότη Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου

Διαβάζω το προσωπικό ιστολόγιο της συγγραφέως

Λότης Πέτροβιτς-Ανδρουτσοπούλου, υπό τους μελωδικούς ήχους του Νυχτερινού (Opus 9, Ν.1)  του Σοπεν.

''Επειδή η ζωή δίχως παραμύθι συχνά γίνεται αφόρητη...''
γράφει στην επικεφαλίδα..

Η Λότη Πέτροβιτς γεννήθηκε το 1937 στην Αθήνα.

Όπως αναφέρει στο βιογραφικό της,

τα παιδικά της χρόνια 'σφραγίστηκαν' από

την απανθρωπιά της Κατοχής και τη φρίκη του Εμφυλίου.

Σπoύδασε μoυσική και ξέvες γλώσσες (αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά) και παρακoλoύθησε μαθήματα αγγλικής φιλoλoγίας.

photo via lotypetrovits.blogspot.gr/

Το πρώτο της βιβλίο εκδόθηκε το 1973, όμως τα παραμύθια τα σκάρωνε από μικρή όταν καθόταν μόνη της κάτω από ένα δέντρο και ονειρευόταν να τα βάλει κάποτε σε βιβλία για να αποκτήσει φίλους μέσα από αυτά. 

Εργάστηκε επί 27 χρόvια (1958-1984) στηv απoστoλή Ελλάδoς της ICEM, διεθvoύς oργαvισμoύ για τηv πρoστασία μεταvαστώv και πρoσφύγωv.

Παράλληλα με τη βιoπoριστική εργασία της, ασχoλήθηκε εvτατικά με τη μελέτη της παιδικής και vεαvικής λoγoτεχvίας και τη συγγραφή βιβλίωv κυρίως για παιδιά και vέoυς.

 Έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία ενώ ήταν υποψήφια και για το Διεθνές Βραβείο Άντερσεν το 1994 και το 2010.

Τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες.

 Μπορείτε να δείτε αναλυτικά την εργογραφία της

στην ιστοσελίδα της.

''Αρκετοί συγγραφείς παιδικών λογοτεχνικών βιβλίων, ΄Ελληνες και ξένοι, όταν ερωτηθούν γιατί γράφουν για παιδιά, απαντούν: «Μα εγώ δε γράφω για παιδιά, γράφω για τον εαυτό μου». Βέβαια, αν αυτό ήταν αλήθεια πέρα για πέρα, τα κείμενά τους θα έπρεπε να μένουν στο συρτάρι τους, αφού μοναδικός τους προορισμός θα ήταν να διαβαστούν μόνο από τον ίδιο το δημιουργό τους που τα γράφει «για τον εαυτό του»''

(απόσπασμα από άρθρο της συγγραφέως)

 

Από τo 1986 ασχoλείται με τo κoλάζ. Με τηv τεχvική
αυτή έχει εικovoγραφήσει έξι από τα βιβλία της.

Τα κείμενα της επηρεασμένα από τις δυσκολίες και της εμπειρίες της, είναι διανθισμένα με την αίσθηση της δικαιοσύνης, της ειρήνης και της ανθρωπιάς.

Είμαι ευτυχής και με τιμά, που η Λότη Πέτροβιτς,
αποδέχτηκε την πρόταση μου να απαντήσει
στις πέντε ερωτήσεις του Παραμυθητή.

[...] ένα παραμύθι, ακόμα και παραλλαγμένο, μπορεί πάντα ν' ανακουφίζει. Γιατί με το συμβολισμό της (ιστορίας) θα του θύμιζε ότι τα πνευματικά δημιουργήματα δεν απειλούνται από υλική φθορά, ούτε από θάνατο [...]

(απόσπασμα από άρθρο της συγγραφέως)

Τα βιβλία της είναι γεμάτα από εικόνες της Ελλάδας.

Μεταφέρουν ήθη και συνήθειες και αναφέρονται σε πολλά ιστορικά γεγονότα της χώρας μας. Πολλά είναι

βασισμένα και σε προσωπικά βιώματα της συγγραφέως.

Το τελευταίο της βιβλίο είναι ένα μυθιστόρημα για εφήβους

''Στη σκιά της πράσινης βασίλισσας'',

όπου μια βελανιδιά αφηγείται την ιστορία της

η οποία είναι συνυφασμένη με την ιστορία του τόπου της.

Μια βελανιδιά που στέκεται στην αυλή του

 εξοχικού σπιτιού της συγγραφέως σε ένα χωριό

της Αχαΐας, εδώ και χίλια χρόνια.

 

Κάθε βιβλίο έχει άψογη αισθητική,

είτε πρόκειται για ένα παραμύθι για μικρά παιδιά

ή ένα μυθιστόρημα για νέους.

''Χρειάστηκε πολύ να δουλέψω, πολλά να διδαχτώ
για το πώς ένα βιβλίο μπορεί να γίνει τόσο καλό,

ώστε να είναι για παιδιά. Πολλά τα έμαθα από μια άλλη Πηνελόπη, που γιαγιά μου την ένιωθα κι εκείνη: την Πηνελόπη Δέλτα. Κι ας μη ζούσε πια. Ένα από αυτά ήταν να υπολογίζω τη γνώμη των παιδιών. Τα γράμματα και τα μηνύματά τους λοιπόν είναι οι «θησαυροί» μου''.

(απόσπασμα από το βιογραφικό της)

Όταν επισκεφτείτε τη σελίδα της και ακούσετε

το Νυχτερινό του Σοπεν, θα νοιώσετε μια γλυκιά μελαγχολία.

Είναι ένα καλωσόρισμα στο κόσμο του βιβλίου.. και είναι

η ίδια η ζεστασιά που νοιώθετε όπως
και όταν διαβάζετε τα βιβλία της.

Αν σας άρεσε, μοιραστείτε το!

 

 

 

Continue reading >>

Παραμυθοτεχνίτες: Zωγράφος Φωτεινή Στεφανίδη

Όταν ήμουν μικρή ήθελα να γίνω ζωγράφος..
και μπορεί να μην έγινα, όμως ακόμη πιστεύω
πως με ένα πινέλο και λίγο χρώμα
φτιάχνεις ένα κόσμο όπως τον θες.
Συνάντησα τις ζωγραφιές της Φωτεινής Στεφανίδη
για πρώτη φορά στο βιβλίο του Χρήστου Μπουλώτη
''Το άγαλμα που κρύωνε''.

 

Έπειτα οι ζωγραφιές της μου ήταν διακριτές
από τη τεχνική και τη ευαισθησία τους.

Εκπληκτικές ζωγραφιές που από μόνες τους
λένε μια ιστορία, και αληθινά κοσμούν
το κείμενο του κάθε συγγραφέα.
Η Φωτεινή Στεφανίδη γεννήθηκε το 1962 στην Αθήνα.

 Από πολύ μικρή είχε επαφή με την τέχνη,
καθώς έβλεπε τον πατέρα της να δουλεύει στο σπίτι,
το ζωγράφο Γιάννη Στεφανίδη.
Η Φωτεινή Στεφανίδη είναι ζωγράφος,
χαράκτρια, και εικονογράφος.
Όπως λέει αγαπά πολύ να εικονογραφεί
παιδικά βιβλία.

Τα 24 παράλογα της αλφαβήτας, Χρήστος Μπουλώτης

 

Μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί στην Ελλάδα
και το εξωτερικό σχεδόν εβδομήντα βιβλία

 για παιδιά και ενήλικες με εικονογραφήσεις της.
Πάνω σε κείμενα σύγχρονων συγγραφέων

 όπως ο Χρήστος Μπουλώτης, η Άλκη Ζέη,
η Φωτεινή Φραγκούλη, ο Παναγιώτης Κουσαθανάς,
η Ζωή Βαλάση, η Λίλη Λαμπρέλλη.
Έχει ερμηνεύσει εικαστικά ποίηση της Σαπφώς,
της Κασσιανής και του Λόρκα
και λογοτεχνία του Παπαδιαμάντη και του Άνιννου.

Το έργο της έχει τιμηθεί με πλήθος
Κρατικών και Διεθνών Βραβείων.
Ένα από τα πιο πρόσφατα βραβεία
είναι για το βιβλίο ''Ιστορίες που τις είπε η Πέτρα''
της συγγραφέως Μαρίας Αγγελίδου,
που τιμήθηκε με το
Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου 2012,
από το Περιοδικό Διαβάζω.

Ιστορίες που της είπε η Πέτρα, της Μαρίας Αγγελίδου.

''Όταν καλούμαι να εικονογραφήσω ένα βιβλίο,
η εικονογράφηση αυτή καθαυτή
δεν είναι το πρώτο που σκέφτομαι.
Η τοιχογράφηση ενός σπιτιού
έπεται της δόμησής του.
Κατασκευάζω λοιπόν μικρή μακέτα του βιβλίου,
αριθμώ τις σελίδες του, σημειώνω
τις περιοχές του κειμένου, φαντάζομαι τα χαρτιά του,
το δέσιμο, ψάχνω το σχήμα του (αν δεν έχει δοθεί από πριν).
Κατά τη διάρκεια αυτής της προετοιμασίας
ωριμάζουν το κείμενο και οι εικονογραφικές ιδέες.
Σχεδόν πάντα ξεκινώ χωρίς προσχέδιο
κι αν ακόμη προσχεδιάσω,
αναιρώ στην πορεία''.[Κείμενο δημοσιευμένο στο λεύκωμα υποψηφιότητας
της Φωτεινής Στεφανίδη για τα βραβεία Astrid Lidgren, 2008]

Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα
για το βιογραφικό της στην ιστοσελίδα της.



Η Φωτεινή Στεφανίδη

Από τα αγαπημένα της υλικά είναι η αβγοτέμπερα.

 Για την παρασκευή της αβγοτέμπερας χρειάζεται ένας κρόκος αβγού κότας, αναμειγνύεται με μια ή δυο κουταλιές της σούπας κρύο νερό και δυο ή τρεις σταγόνες ξίδι.

 

Το αγαπημένο της χρώμα είναι...Το λαμπερό γαλανό, αυτό που έχει η θάλασσα όταν είναι καθαρή.
Το κόκκινο του καρπουζιού. Το κίτρινο του λεμονιού. Α! και το πράσινο των φρέσκων φύλλων. Και όλα τα χρώματα της γης μ' αρέσουν. Με λίγα λόγια η παλέτα μου.
Γιατί μοιάζουν νότες μουσικής που μπορώ να τραγουδώ τις εικόνες μου.
(πηγή από τη συνέντευξη στη Μυρτώ Τσελέντη,
που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα ''Μικρός Αναγνώστης''
του ΕΚΕΒΙ τον Απρίλιο του 2012)

Ελληνική Μυθολογία.
Αφήγηση Διονύσης Σαββόπουλος.
Εικονογράφηση Φωτεινή Στεφανίδη.

Πατώντας εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε
τη Φωτεινή Στεφανίδη να μιλά
στη σελίδα του Μικρού Αναγνώστη!

Είμαι ευτυχής που η Φωτεινή Στεφανίδη,
αποδέχτηκε την πρόταση μου να απαντήσει
στις πέντε ερωτήσεις του Παραμυθητή.

Το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε
να μου δώσει κανείς είναι...
 Κάτι φυσικό: βότσαλο, πέτρα,
ξύλο παλιό, λουλούδι φρέσκο,
αλλά να το έχει συλλέξει μόνος του, όχι αγοραστό.

Αυτό που πρέπει να ξέρουν όλα τα παιδιά είναι...
 Ό,τι κάποιοι, έστω λίγοι,
θέλουν πραγματικά να είναι ευτυχισμένα.

Αν σας άρεσε, μοιραστείτε το!

 

Continue reading >>

Παραμυθοτεχνίτες: Συγγραφέας Μάνος Κοντολέων

Σε ένα από τα blog που διατηρεί
ο Μάνος Κοντολέων γράφει..
‘‘όλα όσα θέλω να γνωρίζετε σχετικά με μένα’’
και ακολουθεί ένα
λιτό βιογραφικό του σημείωμα.

 

Διαβάζοντας για αυτόν,
αυτή η φράση μου κέρδισε τον σεβασμό.
Ίσως γιατί πιστεύω ότι αν θέλεις
να γνωρίσεις ένα συγγραφέα,
τότε πρέπει να διαβάσεις τη βιβλιογραφία του.
Αν θέλετε να μάθετε λίγα πράγματα για τη ζωή του,
τότε να ξέρετε ότι ο Μάνος Κοντολέων γεννήθηκε
το 1946 στην Αθήνα. Οι γονείς του κατάγονταν
από τη Σμύρνη της Μικράς Ασίας.

Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών,
αλλά ασχολείται με τη λογοτεχνία από τα παιδικά του χρόνια δημοσιεύοντας κείμενά του στο περιοδικό

«Διάπλαση των Παίδων».

Το πρώτο του βιβλίο που κυκλοφόρησε
το 1981, ήταν το ''Ένα κι ένα κάνουν όσα θες''.
Ένα μυθιστόρημα για ενήλικες που έγραψε
μαζί με την Τιτίνα Δανέλλη.
Ο ''Εέ από τ’ άστρα'' , ήταν το πρώτο του βιβλίο
για παιδιά, το οποίο κέρδισε το
Βραβείο Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών.

[...Όταν είμαι -ή θέλω να είμαι- αισιόδοξος,
τότε γράφω για παιδιά...
Όταν ονειρεύομαι μια επανάσταση, τότε γράφω για τους εφήβους...
Όταν φοβάμαι, τότε είναι που γράφω για τους ενήλικες...

Κι όμως, τελικά...

Τίποτε από εμένα δε φαίνεται..] Μ.Κοντολέων

 Έχει συμμετάσχει σε πολλούς φορείς
και από διάφορες θέσεις έχει προσφέρει
στη παιδική και νεανική λογοτεχνία.
Έχει διατελέσει μέλος του Δ.Σ. του ΕΚΕΒΙ, της Εταιρείας Συγγραφέων και του Ελληνικού Τμήματος της ΙΒΒΥ.
Μπορείτε να διαβάσετε περισσότερες λεπτομέρειες εδώ.
Είναι πολυγραφότατος. Γράφει μυθιστορήματα, διηγήματα, ιστορίες και παραμύθια για παιδιά.

Ζει στην Κηφισιά και για μεγάλα χρονικά διαστήματα ''μεταναστεύει'' στον Άγιο Λαυρέντιο,

ένα γραφικό χωριό του Πηλίου.

Σε μια από τις συνεντεύξεις

που έχει δώσει αναφέρει

...Η επικοινωνία με ένα παιδί σε τίποτε δεν μοιάζει
 με την προσπάθεια να φορέσεις ένα παπούτσι σε νούμερο
που φορά ένας δεκάχρονος. Κρατάς την δική σου γνώση
και αφού θέλεις να επικοινωνήσεις με ένα παιδί
και να μοιραστείς μαζί του τόσο τη δική σου εμπειρία όσο και τη δική του,
δεν έχεις παρά να σκύψεις, να φτάσεις στο ύψος του και να το ακούσεις
την ίδια ώρα που κι αυτό θα ακούει εσένα.
Γράφω για παιδιά ή για εφήβους, γιατί εξακολουθώ να ακούω
το παιδί και τον έφηβο που κάποτε υπήρξα εγώ…
(πηγή εδώ)

Γιατί γράφει ο Μάνος Κοντολέων;
Με ρωτάτε στην ουσία γιατί γράφω. Έχω κάμποσες απαντήσεις να σας δώσω:
Γιατί μου αρέσει να επικοινωνώ με τους άλλους.
Γιατί μου αρέσει να δημιουργώ κάτι που πριν εγώ το φτιάξω δεν υπήρχε.
Γιατί θέλω να συμβάλω στην καλυτέρευση του κόσμου.
Γιατί μου αρέσει να εξασκώ την εξουσία του γραπτού λόγου.
Γιατί θέλω να είμαι αναγνωρίσιμος.
Γιατί δεν θέλω να κρατώ κρυφές τις εμμονές μου.
Γιατί κάποια στιγμή, έτσι ανέμελα ξεκίνησα να γράφω
και τώρα πια δεν ξέρω κάτι άλλο να κάνω…
Επιλέξτε εσείς μια ή περισσότερες από αυτές τις απαντήσεις. Ίσως και όλες.
(Πηγή εδώ)

Σε άλλη συνέντευξη
Τι θα απαντούσε σ' ένα παιδί που θα τον ρωτούσε:
'' για ποιό ιδανικό αξίζει να αγωνίζεται κάποιος σήμερα'';Για το δικαίωμα κάθε ανθρώπου να έχει μια ταυτότητα
που θα του την αναγνωρίζουν
οι άλλοι.
(πηγή εδώ)
Μπορείτε να διαβάσετε συνεντεύξεις του,
κείμενα και απόψεις του στο blog του. Χαίρομαι ιδιαίτερα που ο Μάνος Κοντολέων
αποδέχτηκε την πρόταση μου να απαντήσει
σε πέντε ερωτήσεις του Παραμυθητή.

Οι ερωτήσεις είναι 1. Αν δεν ήμουν συγγραφέας θα ήμουν...

2. Η πιο ωραία λέξη είναι ...

3. Το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε
να μου δώσει κανείς είναι..

4. Το πιο ωραίο μέρος που έχω βρεθεί είναι...

5. Αυτό που πρέπει να ξέρουν όλα τα παιδιά είναι..
Νομίζω οι απαντήσεις του ήταν γεμάτες ευαισθησία.
Και η ευαισθησία δεν είναι λίγο πράγμα στη
σημερινή εποχή, που αντιμετωπίζεται σαν
αδυναμία..

 Κάποτε, σε μια εποχή και σ' ένα μεγάλο τόπο,

ζούσανε δυο αδερφές.

Η Χρυσαφένια -αγαπημένη της μέρας και των ανθρώπων. Και η Ασημένια -αγαπημένη της νύχτας και των άλλων πλασμάτων. Αλλά αν οι άνθρωποι, τα ζώα και τα φυτά τις ξεχωρίζανε, εκείνες θέλανε να τις αγαπούνε όλοι το ίδιο.

Γι' αυτό και ξεκίνησαν ένα ταξίδι, για να βρούνε το μέρος όπου οι μέρες θα 'ταν σπαρμένες όνειρα κι οι νύχτες γεμάτες λάμψη. Ξεκίνησαν το ταξίδι και δημιούργησαν το θαύμα.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίο του ''Το πρώτο λουλούδι''.

Υπάρχουν κάποιες πέτρες που τις λένε πολύτιμες:
τα διαμάντια, τα μαργαριτάρια, τα σμαράγδια.
Είναι πολύτιμες γιατί είναι όμορφες, μα και σπάνιες. Όμορφα και σπάνια είναι και κάποια συναισθήματα.
Σαν κι αυτά της αγάπης, της προσφοράς και του έρωτα.
Και υπάρχουν κάποια παραμύθια που μιλάνε για όλα αυτά.
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου του ''Πολύτιμα δώρα''

Ο Μάνος Κοντολέων είναι παντρεμένος
με τη μεταφράστρια και συγγραφέα
Κώστια Κοντολέων και έχουν αποκτήσει
δυο παιδιά -την Άννα και τον Δομήνικο.

 Στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων του
όσο καιρό εργαζόταν ως συμβουλος

στις εκδόσεις Πατάκη, εισήγαγε και στην Ελλάδα
το είδος της λογοτεχνίας για νεαρούς
ενήλικες αναγνώστες (cross over).

 Περισσότερες πληροφορίες για το έργο του
και τη ζωή του θα βρείτε εδώ www.kontoleon.gr,
manoskontoleonbibliography.blogspot.com,

manoskontoleon.blogspot.com και εδώ,
στο manoskontoleon2.blogspot.com

Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε
ένα βίντεο με πλούσιο φωτογραφικό υλικό
για τον συγγραφέα Μάνο Κοντολέων.

Η εργογραφία του αποτελείται από μυθιστορήματα για ενήλικες και παιδιά, θέατρο, διηγήματα και παραμύθια.
Δεν θέλω να ξεχωρίσω βιβλία του γιατί κάθε αναγνώστης,
έχει το δικό του αγαπημένο, όμως... αναζητήστε το Γεύση Πικραμύγδαλου, το Ανίσχυρος Άγγελος, Δε με λένε Ρεγγίνα... Άλεχ με λένε, Τα σιδερένια παπούτσια, Γάντι σε ξύλινο χέρι., Τα πολύτιμα δώρα. 

Αν σας άρεσε, μοιραστείτε το,
με αυτούς που αγαπάτε!

Continue reading >>