Βιβλιοθήκη:Ύαινες

Η Μάρθα 16 ετών, αφού έκαψε το σπίτι της και καταδιώχθηκε από τα μέλη μιας συμμορίας, πέρασε το πρώτο βράδυ της Χρεοκοπίας στη σκιά του Παρθενώνα.

"Χρεοκοπία. Τέλος! Κλείσαν οι τράπεζες,

όσοι προλάβαν φύγαν και όσοι μείναμε

εδώ θα ψηθούμε. Κλείσαν και το αεροδρόμιο.

Στο κέντρο, λένε, τα σπάνε.

Ανοίγουν τράπεζες, μπαίνουν σε δημόσιες

υπηρεσίες και τις καίνε''
(απόσπασμα από το βιβλίο)

Σας φαίνεται τραγικό;

Ο συγγραφέας άρχισε να γράφει  το μυθιστόρημα Ύαινες το 2010, και εκδόθηκε το Φεβρουάριο του 2011. Είναι Ιανουάριος του 2013, και μας φαίνεται οικεία αυτή η εικόνα.

Όχι δεν είναι προφητεία, ή απαισιοδοξία, απλά ενδεχόμενο..

Η Μάρθα, παιδί πλούσιων γονιών, ''απελευθερώνεται'' από αυτή τη σύμβαση και βγαίνει στους δρόμους για να βρει το δικό της δρόμο. Γνωρίζει την Τάνια, τον Μιχάλη, ανακαλύπτει την ιστορία της Ισμήνης Τοπόλη, βρίσκει τη φιλία στο πρόσωπο της Σύλβιας και ξαναγνωρίζει τον Σίμο. Η περιπλάνηση μιας έφηβης στους άγριους δρόμους της Αθήνας, εκεί που εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, ο κόσμος έχει τρελαθεί και έχει επιστρέψει στα βασικά ένστικτα του.

Υπάρχουν οι λύκοι αυτοί που κατασπαράζουν και καταστρέφουν και οι ύαινες, αυτοί που λεηλατούν ό,τι έχει απομείνει. Η Μάρθα ξεκινάει το ταξίδι της στην Αθήνα, αλλά ξεκινά και ένα εσωτερικό ταξίδι στον εαυτό της. Μαθαίνουμε για τη ζωή της, για τον χαρακτήρα, τη προσωπικότητα της. Την παρατηρούμε να χτίζει τις πεποιθήσεις της και να τις υπερασπίζεται πολύ αποφασιστικά και γενναία.

Διάλεξα ένα απόσπασμα για σας:

''Τι είναι το φύλο, τελικά, και γιατί το αφήνουμε
να μας προσδιορίζει τόσο πολύ;
Είναι μια αναλλοίωτη ταυτότητα ή μια
ταυτότητα που διαμορφώνεται στο χρόνο;
Και σε ποιά βάση κινείται κάποιος
που φέρει τόσο έντονα το φύλο του;

Τόσο έντονα (και τόσο ξαφνικά),
που το έχει φοβηθεί;''

Διαβάστε το πρώτο κεφάλαιο με τους ήχους  του τραγουδιού Smack my bitch up των Prodigy, και παρακολουθήστε την Μάρθα να φτιάχνει προσεκτικά μια βόμβα μολότωφ για να καταστρέψει αυτό που πιστεύει ότι δεν της ταιριάζει. Τελικά θα έρθει η απελευθέρωση. Μπορεί να φαίνεται σκοτεινό το μυθιστόρημα και έτσι είναι αλλά έχει αισιόδοξο τέλος και φωτεινή εξέλιξη, καθώς όλοι οι ήρωες αγωνίζονται μέχρι τέλος.

Στις 218 σελίδες του μυθιστορήματος, παρακολουθούμε τις κινήσεις της ηρωίδας που λες και ξεπετάχθηκε από κινηματογραφική ταινία. Στο φόντο οι πολιτικές αναταραχές διαρκούν 8 μήνες αλλά εμείς παρακολουθούμε τη δράση των ηρώων λιγότερο από ένα μήνα. Σε πολλά σημεία ο συγγραφέας, γράφει σαν να πρόκειται για σενάριο ταινίας. Αυτό με ξένισε αρκετά όσο το διάβαζα, γιατί θα ήθελα να μην ήταν τόσο κοφτός στις περιγραφές. Αλλά τελικά, στο τέλος ο αναγνώστης παίρνει την απάντηση του.. και όταν τελειώσει το βιβλίο λέει: ''Αα γι' αυτό!'' Δεν θα σας πω γιατί.. να το ανακαλύψετε μόνοι σας. Αυτή η διαπίστωση πάντως για μένα σημαίνει ότι συγγραφέας δεν είναι κάποιος που γράφει ωραίες ιστορίες αλλά εκείνος που έχει την άνεση να χρησιμοποιεί τεχνικές του λόγου που σε ταξιδεύουν σε υποθέσεις και διαπιστώσεις, και όταν φτάνεις στην τελική εκδοχή να νομίζεις ότι είναι δικό σου κατόρθωμα.
Οι Ύαινες είναι το δεύτερο σκέλος  μιας άτυπης τριλογίας που ξεκίνησε με το ''Κάπου να ανήκεις'' και συνεχίζεται με το ''Ζωή σαν ασανσερ''. Η τριλογία κινείται στον άξονα της εφηβείας, της ανακάλυψης του εαυτού, του αυτοπροσδιορισμού και πως η κοινωνία μπορεί να απροσανατολίσει το άτομο, να στρεβλώσει την ''ενηλικίωση'' του προκειμένου να το ένταξει ή καλύτερα να το αφομοιώσει.

Αν θα θέλαμε να επιχειρήσουμε μια σύγκριση με το Κάπου να ανήκεις, θα έλεγα ότι και στα δύο εκφράζεται έντονα ο συναισθηματικός κόσμος των ηρώων, πολύ έντονα και με έμφαση. Επίσης, έχουν και τα δύο αναφορές σε μουσικές που δένονται με το κείμενο. Έτσι το διάβασμα του γίνεται βίωμα.

Το βιβλίο Ύαινες, το βρήκα αισιόδοξο και το τέλος εντελώς ικανοποιητικό. Το τέλος του Κάπου να ανήκεις με άφησε άφωνη. Διαβάστε για το βιβλίο Κάπου να ανήκεις εδώ.

Όταν πιάνω στα χέρια μου βιβλίο του Μανδηλαρά, δεν μπορώ να το αφήσω, πρέπει να το τελειώσω σε μια μέρα. Μέσα στο παλμό της σύγχρονης εποχής γράφει λογοτεχνία για νέους.

Παρακολουθήστε τον συγγραφέα Φίλιππο Μανδηλαρά, σε ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο, να μιλάει για το βιβλίο του ''Ύαινες''.

 Καλή ανάγνωση!

 

Continue reading >>

Ένα δέντρο μια φορά

Στην καρδιά του χειμώνα σε μια παγωμένη μεγαλούπολη

ένα ορφανό αγόρι αναζητά καταφύγιο

σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι.

Κάθε μέρα στέκεται στα φανάρια

όπου πουλά χαρτομάντηλα,

χαζεύει τις λαμπρές βιτρίνες με τα παιχνίδια και τα γλυκά

και λίγο πριν γυρίσει στο κατάλυμα του

μαζεύει ένα σάπιο μήλο από τα σκουπίδια.

Στο πεζοδρόμιο του σπιτιού

στέκεται ένα ''πληγωμένο'' δέντρο...

αδύναμο και μόνο.

Το δέντρο είναι ο μοναδικός φίλος του αγοριού.


photo via

  Όταν το εγκαταλελειμμένο σπίτι θα κριθεί

κατεδαφιστέο και το δέντρο θα αποφασιστεί

ότι πρέπει να κοπεί, οι δυο τους θα μείνουν

μετέωροι στη σκληρή πραγματικότητα.


photo via

Θα αντικρίσουν μια χριστουγεννιάτικη

εικόνα θαλπωρής στην απέναντι πολυκατοικία

με μια οικογένεια να βρίσκεται ενωμένη στα ζεστά.
Τότε το δέντρο θα ζητήσει από το

αγόρι να το στολίσει για να το κάνει ωραίο,

καθώς αυτά θα είναι τα τελευταία Χριστούγεννα του.

Δεκάδες πυγολαμπίδες θα στολίσουν τα κλαδιά του και

ένα λαμπερό αστέρι θα φωτίσει την κορυφή του,

με μια ευχή του αγοριού.

Έπειτα το αγόρι θα ζητήσει μια χάρη,

να ξεκουραστεί στη ρίζα του.



photo via

Το δέντρο και το αγόρι

θα ζήσουν το όνειρο τους.. αυτό το παγωμένο

βράδυ. Μια πριγκίπισσα θα έρθει να τους

συναντήσει και θα τους πάρει μαζί τους

μακριά από αυτόν τον ''παγωμένο'' κόσμο!

photo via

Αυτή την ιστορία θυμήθηκα σήμερα

που κάνει τσουχτερό κρύο και εκατοντάδες

αστέγοι βρίσκονται στις πόλεις.

ζωγραφιές του βιβλίου από τον Νικ. Ανδρικόπουλο.

Μοναξιά, αποξένωση,

θλίψη, απόγνωση όλα αυτά τα θλιβερά συναισθήματα

στριμώχνονται σε αυτό το βιβλίο.

Μου θυμίζει το ''Κοριτσάκι με τα σπίρτα'',

όμως χωρίς ίχνος μελοδραματισμού.

Ένα παιδί χωρίς σπίτι, χωρίς μια αγκαλιά

προσφέρει αυτά που δεν έχει το ίδιο

σε ένα δέντρο.

Κάπου διάβασα ότι το βιβλίο

στέλνει και ένα οικολογικό μήνυμα.. τι παράξενη

σύμπτωση στους καιρούς που ζούμε,

όπου κόβουμε τα δέντρα που έχουν απομείνει

στα δάση της μεγαλούπολης Αθήνας για να ζεσταθούμε.

 

Υπέροχη ιστορία του Ευγένιου Τριβιζά με την

αριστουργηματική εικονογράφηση

του Νικόλα Ανδρικόπουλου.

Το 2009 το παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά

μεταμορφώθηκε σε μια ταινία μικρού μήκους

με τη συνεργασία του ίδιου του συγγραφέα

και του Παναγιώτη Ράππα.

Τα 30 λεπτά της ταινίας,

ντύνονται με την υπέροχη μουσική του Δημήτρη Παπαδημητρίου και τις ερμηνείες του Μπάμπη Τσέρτου

και της Φωτεινής Δάρρα.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ταινία εδώ.

Καλή ανάγνωση!

Continue reading >>

Η πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα

Πώς είναι να ζεις σε μία γκρίζα και σιωπηλή πολιτεία;
 Πώς γίνεται οι μόνες παιδικές φωνές που ακούγονται
 να βγαίνουν μέσα από την οθόνη της τηλεόρασης;
 Μουντά χρώματα, κουρασμένα βήματα.
 Πού πήγαν τα Χριστούγεννα;
 Ποιος θα τα φέρει πίσω;

 

Πρόκειται για μια χριστουγεννιάτικη ιστορία

πιο αληθινή από ποτέ!

Υπάρχουν άραγε ακόμη τα Χριστούγεννα;

Ή ζούμε ένα κακέχτυπο τους που καμία ουσία

δεν έχει. Τώρα που πέρασε και αυτή η γιορτή

ας σκεφτούμε πως ενεργήσαμε και τι διδάξαμε

στα παιδιά μας!

 

Η ιστορία της Ευρυδίκης Αμανατίδου

παρουσιάζει μια πολιτεία που δεν

γιορτάζουν πια τα Χριστούγεννα με έθιμα

και παραδόσεις. Όλοι ασχολούνται με το

θέμα της επιβίωσης τους στο βαρύ χειμώνα

και κανείς δεν εξηγεί στα παιδιά

τη σημασία της γιορτής.

Κι όμως η ανατροπή θα έρθει από τα ίδια τα παιδιά.

Η γιαγιά του Μανόλη και της Σοφίας

τους άνοιξε το βιβλίο των χριστουγεννιάτικων

εθίμων. Ένα βιβλίο γεμάτο από κάλαντα,

χριστόψωμο, στολισμένα καραβάκια και καλικάντζαρους.

Σε λίγο 2 αγόρια και 3 κορίτσια,

αποφασίζουν να γίνουν οι ''τρομοκράτες'' των

Χριστουγέννων... αποφασίζουν να πουν τα κάλαντα

και να μεταδώσουν το μήνυμα της χαράς και

της αγάπης σε όλους τους κατοίκους της πολιτείας.

Κι εκεί που νόμιζες ότι οι φωνές των παιδιών

θα φέρουν την ειρήνη και τη γαλήνη..

ακούς φωνές ντροπιαστικές...

''Να  φύγουν. Με κλωτσιές να φύγουν!''.

Και τα Χριστούγεννα δεν ήρθαν σε αυτή

τη πολιτεία. Στη δική σας ήρθαν;
Oι φωνές των ανθρώπων "Να φύγουν, να φύγουν,
με κλωτσιές να φύγουν" απευθύνονταν στους δυνάστες τους, αυτούς που στην ουσία έδιωξαν τα Χριστούγεννα και έφεραν την Πολιτεία σε αυτή την κατάσταση.Tο πνεύμα των χριστουγέννων δεν κατέλαβε και τους δυνάστες της πόλης αλλά και αυτούς που ήθελαν να τους διώξουν καθώς η πράξη αλτρουισμού θα ήταν όχι ο διωγμός αλλά η μετάνοια..

 

Tην παραμονή Χριστουγέννων του 2012, η Ιωάννα Χάβιαρη

διαβάζει στην εκπομπή της «Ραδιομυθιστόρημα» του ελληνικού

ραδιοφωνικού σταθμού 2mm (Σίδνεϋ, Αυστραλία)

το παραμύθι της Ευρυδίκης Αμανατίδου, «Η πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα».

Συγκλονιστική ιστορία από την Ευρυδίκη Αμανατίδου

διαβάστε την οπωσδήποτε!

Αν θέλετε μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν

στην παρακάτω διεύθυνση http://issuu.com/saita.publications/docs/h_politeia_pou_den_eixe_xristougenna/11.

Πετάει ελεύθερο από τις εκδόσεις Σαΐτα!
Την εικονογράφηση έχει κάνει
η Μαίρη Λαμπαδαρίου, με τεχνική κολαζ
που πάντα με εντυπωσιάζει.

Την πρώτη φορά που διάβασα την ιστορία

με ξάφνιασε. Πόσο αλήθεια είναι!

Τι κρίμα που είναι να στολίζουμε δέντρο από συνήθεια..

να λέμε τα κάλαντα για να μαζέψουμε χρήματα

για παιχνίδια, να κάνουμε γιορτές για επίδειξη.

Αχ! εμείς οι μεγάλοι... έχουμε χάσει το μπούσουλα...

Μια ιστορία με λυπημένο τέλος.. Μια ιστορία αφύπνισης,

με αφορμή τα χριστούγεννα.

 

Καλή ανάγνωση!

 

Continue reading >>

Μικρόκοσμος

Μικρόκοσμος...

αυτός που ζούμε και ακόμη παραπέρα.

Η Σβέλτα ζει σε μια κοινωνία

όπου ο καθένας έχει ένα προδιαγεγραμμένο ρόλο.
Από τη γέννηση του είναι

βέβαιο με τι θα ασχοληθεί

και αυτό δεν μπορεί να το αλλάξει.

Είναι όλα τόσο καλά στημένα
σε αυτή τη κοινωνία που κανένας
δεν ενδιαφέρεται να τα αλλάξει,

επειδή δεν πιστεύει ότι

μπορεί να τα αλλάξει.

Η Σβέλτα ζει σε μια κοινωνία

όπου επι αιώνες γίνονται πόλεμοι για την

επικράτηση του πιο ισχυρού.

Κυρίως για την επιβίωση.

Οι επιπτώσεις θλιβερές, πόνος, σκοτάδι,

μονοτονία, στη δαιδαλώδη πολιτεία.

Κι ας είναι η πρώτη μέρα της άνοιξης,

ένας καινούργιος πόλεμος ξεκινά!

Η Σβέλτα θα λάβει ένα παράξενο μήνυμα.

Δεν ξέρει όμως πώς να το ερμηνεύσει.

Ο Μόμο είναι ένας αιχμάλωτος,

ενός παλαιότερου πολέμου,

κοντά του η Σβέλτα θα βρει ορισμένες

απαντήσεις στα ερωτήματα της.

Από την άλλη ο Μπρουμίλντο, ένας σκληρός φρούραρχος

και η Ερμιόνη, η εργοδηγός προσπαθούν να

την επαναφέρουν στον ''ίσιο δρόμο''.

Ο Μίλτον ανήκει στον έξω κόσμο,

ίσως καταφέρει να της συμπαρασταθεί

μέχρι να βρει τον Ασμάρ, τον αποστολέα του μηνύματος.

Ένα μυθιστόρημα αντιπολεμικό,

με πολιτικό ύφος, που απευθύνεται

κυρίως σε εφήβους από 13 ετών.

Ηρωϊδα του είναι η Σβέλτα,

η οποία είναι ένα... μυρμήγκι!

Η δαιδαλώδης, εσωστρεφής κοινωνία

 στην οποία ζει είναι μια υπόγεια μυρμηγκοφωλιά.

Πουθενά στο κείμενο δεν αναφέρεται

η λέξη μυρμήγκι, μυρμηγκοφωλιά,

έντομο ή έστω ζώο.

Οι ενδείξεις μας οδηγούν σε αυτό το συμπέρασμα,

καθώς η Σβέλτα σε ένα περιστατικό

που είχε σχέση με τον πόλεμο χάνει

το ένα από τα έξι της πόδια.

Οι υπόλοιποι την αποκαλούν κοροϊδευτικά

''τραμπάλα'' ή ''Μείον ένα''.

Γίνεται αναφορά επίσης στις κεραίες της

που είναι πομπός και δέκτης μηνυμάτων.

Παρακολουθούμε την αγωνιώδη προσπάθεια

της Σβέλτας να βρει τον αποστολέα

των μηνυμάτων αλλά και να

απελευθερωθεί από τα ''καθώς πρέπει''

δεσμά της κοινωνικής τάξης.

Ξεχνάμε εντελώς ότι πρόκειται

για ένα μυρμήγκι, που ζει σε μια

υπόγεια μυρμηγκοφωλιά.

Ο συγγραφέας Γιώργος Κ. Παναγιωτάκης

καταφέρνει να μας παρασύρει

στον κόσμο των ηρώων χωρίς να μας

απασχολεί καθόλου ότι πρόκειται για μυρμήγκια.

Επίσης, γίνεται μια ολοκληρωμένη
παρουσίαση της οργάνωσης

της κοινωνίας αυτών των πλασμάτων,

σε επίπεδο επιβιώσης και επικοινωνίας.

Με πολύ δράση και φαντασία,

πολύ όμορφη πλοκή και ενδιαφέρουσες πτυχές

παρακολουθούμε τα γεγονότα μέχρι το τέλος.
Κάπου είχα διαβάσει ότι τα μυρμήγκια

είναι τα μόνα όντα στη Γη, πέρα από τον

άνθρωπο, που κάνουν πολέμους.

Οι συγκρίσεις με το δικό μας κόσμο

είναι αναπόφευκτες.

Ο κόσμος μας.. που μοιάζει σαν να μην μπορεί

να αλλάξει αλλά που είναι βέβαιο

ότι χωρίς αλλαγή θα έρθει η φθορά.

Επέλεξα για σας ένα απόσπασμα από το βιβλίο
''.... Η πόλη αυτή υπάρχει για να μας προστατεύει.

Και όλοι εμείς υπάρχουμε για να της δίνουμε τη δυνατότητα

να το κάνει. Αυτή είναι η ζωή μας και δεν υπάρχει

τίποτα άλλο πέρα από αυτήν. Όποιος αποζητά περισσότερα

θέτει σε κίνδυνο τον εαυτό του, τους συμπολίτες του,

μα κι εμένα τη βασίλισσα και μητέρα σας.

Σύνελθε λοιπόν κορίτσι με τα πέντε πόδια.

Ο δρόμος που έχεις πάρει είναι στραβός.

Θεόστραβος!....''

Το βιβλίο κυκλοφόρησε το 2011,

από τις εκδόσεις Κέδρος.

Μπορείτε να διαβάσετε μια πολύ ενδιαφέρουσα

συνέντευξη του συγγραφέα στο tvxs.gr

Καλή ανάγνωση!

 

 

Continue reading >>

Περι-διαβάΖουμε:Άλκη Ζέη: Η τέχνη του να μιλάς στα παιδιά με ''έντιμο'' τρόπο

Τα παπούτσια του Αννίβα,
Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της,

Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου,

Το καπλάνι της βιτρίνας,

Ο ψεύτης παππούς

και τόσα άλλα βιβλία της Άλκης Ζέη.
Μου θυμίζουν τα σχολικά μου χρόνια,
τότε που τα είδα στη σχολική βιβλιοθήκη
και άρχισα ένα προς ένα να τα δανείζομαι
και να διαβάζω.
''Αυτά που γράφουν τα βιβλία
είναι παραμύθια'', είχα ακούσει τότε
απο κάποιον..
Αλλά δεν είναι έτσι.Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορούσα
να συλλάβω το μέγεθος της πραγματικότητας
που περιέγραφαν τα βιβλία.
Πολλοί συγγραφείς έχουν καταφέρει
να μεταδώσουν στα παιδιά
μέσα από τη λογοτεχνία
ιστορικές αναδρομές και γεγονότα,
κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες.
Βιβλία όπως η εργογραφία της Άλκης Ζέης,
μπορούν να αποτελέσουν
πηγή γνώσης, έμπνευσης και κρίσης
για τα παιδιά.

Όταν διάβασα το βιβλίο ''Άλκη Ζέη:
Η τέχνη του να μιλάς στα παιδιά με ''έντιμο'' τρόπο'',
του Μιχάλη Ι. Αργυρίδη,
ξαναθυμήθηκα τα βιβλία της συγγραφέως,
ξαναδιάβασα αποσπάσματα,
είδα με άλλη ματιά τα κείμενα της,
διαπίστωσα την ''τέχνη'' που προσεγγίζει
τη παιδική ψυχή, χωρίς να την τραυματίζει.
Από την εμπειρία μου, όσο καιρό εργαζόμουν
σε βιβλιοπωλείο, έχω προτείνει αμέτρητες φορές
σε παιδιά τα βιβλία της Άλκης Ζέη.
Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά είναι
ότι κανένα παιδί δεν επέστρεψε απογοητευμένο
μετά την ανάγνωση τους.

Το βιβλίο ''Άλκη Ζέη:
Η τέχνη του να μιλάς στα παιδιά με ''έντιμο'' τρόπο''αποτελεί μια ευκαιρία για τον αναγνώστη
να γνωρίσει καλύτερα τα βιβλία της συγγραφέως,
να γνωρίσει τη θεματολογία τους, το ύφος,
το λεξιλόγιο και άλλα χαρακτηριστικά γνωρίσματα τους.Ο Μιχάλης Αργυρίδης  μελετά την παιδική οπτική των πραγμάτων, την γλώσσα και τα χαρακτηριστικάγνωρίσματα και το το χιούμορ των λογοτεχνικών ηρώων.
Επίσης εξετάζει τη βιώση της πραγματικότητας
από τα παιδιά ήρωες και τη διαχρονικότητα
του έργου της Άλκης Ζέη.Πρόκειται για μια διεξοδική μελέτη
στο λογοτεχνικό έργο

της συγγραφέως Άλκης Ζέη

και βασίζεται στην αποκάλυψη του

τρόπου προσέγγισης στα παιδιά
σοβαρών κοινωνικών θεμάτων

πάντα όμως με ευαισθησία και ειλικρίνεια.

 

Εξαιρετικό βοήθημα για τον

εκπαιδευτικό που διδάσκει αυτά τα βιβλία
στο σχολείο αλλά και για τον γονιό
που τα επιλέγει για το παιδί του.
Μπορείτε να διαβάσετε ένα απόσπασμα εδώ.
Είναι σίγουρο ότι μετά την ανάγνωση
αυτού του βιβλίου, θα επισκεφτείτε τη βιβλιοθήκη
ή το βιβλιοπωλείο της γειτονιάς σας.
Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.
Καλή ανάγνωση!

 

 

 

 

 

 

Continue reading >>

Βιβλιοθήκη: Βιβλία Παιδικής και Νεανικής Λογοτεχνίας για την επέτειο του Πολυτεχνείου (17η Νοέμβρη)

Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία

Ένα σύνθημα τόσο ουσιαστικό και επίκαιρο!

Ελάτε να ξεφυλλίσουμε βιβλία για παιδιά και για νέους
που θίγουν το θέμα της στέρησης της ατομικής

ελευθερίας και βούλησης
και αναφέρονται στην επέτειο του Πολυτεχνείου.

Οι περιγραφές των βιβλίων προέρχονται

από τις ιστοσελίδες των αντίστοιχων εκδόσεων.
Η λίστα θα ανανεώνεται συνεχώς.

......

Η κυρά Δημοκρατία
Κωνσταντίνα Αρμενιάκου
εικονογράφηση: Πάνος Καψάσκης
Κέδρος, 2006

Την κυρά Δημοκρατία όλοι την αγαπούν στο μικρό χωριό,

γι' αυτό τη διάλεξαν για αρχηγό. Τι θα συμβεί όμως

όταν η κυρία Ρία η Δικτατορία πάρει με τη βία

όλη την εξουσία; Μπορούν οι άνθρωποι να ζήσουν ευτυχισμένοι χωρίς τη Δημοκρατία; Ένα παραμύθι

για να εξηγήσουμε στα παιδιά την αξία της Δημοκρατία

και για να θυμόμαστε ότι:
Όλοι μαζί, όλοι μαζί,
είμαστε πάντα πιο δυνατοί.

......

Ντενεκεδούπολη

Ευγενία Φακίνου
εικονογράφηση: Ευγενία Φακίνου
Κέδρος, 1999

Η Ντενεκεδούπολη είναι μια πολιτεία
που είναι φτιαγμένη από ντενεκέδες.
Ζούσαν όλα πολύ ευτυχισμένα στην Ντενεκεδούπολη, ώσπου μια μέρα ένας ντενεκές ο Λαδένιος
αποφάσισε να τους κυβερνήσει!

......

Το ξεχασμένο συρτάρι
Κατερίνα Μουρίκη
εικονογράφηση: Σόνια Μητραλιά
Άγκυρα, 2006

Η Κατερίνα, μια νεαρή μητέρα ενός μικρού κοριτσιού, ξαναθυμάται τα παιδικά και εφηβικά της χρόνια. Λες κι άνοιξε ξαφνικά ένα παλιό ξεχασμένο συρτάρι του μυαλού της, ελευθερώνοντας φαντάσματα του παρελθόντος που την τραβούν στο παρελθόν και την κάνουν να ξαναζήσει απλές αλλά και ηρωικές στιγμές της εποχής της.
Ένα χτύπημα στο κεφάλι γίνεται αιτία να χάσει τη φωνή της αλλά και να αποκτήσει τη μοναδική κούκλα των παιδικών της χρόνων. Κι όμως, κάποια στιγμή ανακαλύπτει ότι πρέπει να θυσιάσει το μονάκριβο πάνινο παιδί της. Μία ηλικιωμένη ζητιάνα γίνεται μέλος της οικογένειάς της και της δίνει μαθήματα ζωής. Μια γυναίκα με ένα μυστικό τόσο μεγάλο, όσο και η ιστορία της πατρίδας μας. Η Κατερίνα, έφηβη πια, βρίσκεται στο πανεπιστήμιο. Εκεί την περιμένει ο έρωτας αλλά και ο φοιτητικός αγώνας για μια λεύτερη Πατρίδα, αφού η Χούντα πριν από εφτά χρόνια είχε δηλητηριάσει τη ζωή των πολιτών.

......

Κάτω από την καρδιά τηςΒούλα Μάστορη
Εκδόσεις Πατάκη, 1996

Η χούντα του 1967 βρίσκει την Άννα παντρεμένη κι έγκυο.
Το αγέννητο μωρό της μας λέει όλα όσα συμβαίνουν μέσα και έξω από το σπίτι, ενώ παράλληλα σχολιάζει, φιλοσοφεί και κάνει... καθιστική αντίσταση, αρνούμενο να γεννηθεί

"όσο είναι η χούντα έξω".

............

Η 17η Νοέμβρη 1973 στα σχολεία της
πατρίδας μου ΤραγούδιαΜικρή Πολιτεία, 2011

Η 17η Νοέμβρη 1973 στα Σχολεία της Πατρίδας μου

(CD + ΒΙΒΛΙΟ)
Το βιβλίο (σκληρό εξώφυλλο) περιέχει τους στίχους των τραγουδιών, τους δημιουργούς, σύντομα βιογραφικά των χορωδιών με φωτογραφίες, τα ονόματα των παιδιών που συμμετέχουν στις χορωδίες και άλλες πληροφορίες.
Τραγουδούν : Παιδική χορωδία Σπύρου Λάμπρου, Παιδική χορωδία Animus, Μοντέρνα παιδική και νεανική χορωδία Γιώργου Σκλήκα.

......

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου
Φίλιππος Μανδηλαράς
εικονογράφηση: Ναταλία Καπατσούλια

Παπαδόπουλος, 2012

Οι περιπέτειες της εξέγερσης του Πλυτεχνείου με χαριτωμένα και απλά στιχάκια , από τον Φίλιππο Μανδηλαρά, για να εντυπώνονται εύκολα στη μνήμη των παιδιών:
Στο Πολυτεχνείο αποφάσισε να κλειστεί,
απαγορεύσεις, φύλακές να μην τις φοβηθεί.
Γιατί το γνωρίζει πως πάλευε για την ελευθερία,
στον τόπο μας για να ξανάρθει η δημοκρατία

.......

 Τα αδέσποτα
συγγραφέας/ εικονογράφος Σοφία Ζαραμπούκα
Μεταίχμιο

Η Μίνα" είναι το πρώτο βιβλίο της σειράς "Τα Αδέσποτα"
της Σοφίας Ζαραμπούκα. Στα βιβλία της σειράς πρωταγωνιστές είναι τα αδέσποτα, που κυκλοφορούν

 και σχολιάζουν όσα συμβαίνουν γύρω τους,
ενώ ζουν και τις προσωπικές τους ιστορίες.
Στο πρώτο βιβλίο της σειράς τα αδέσποτα μας ξεναγούν στο Πολυτεχνείο, το Μουσείο, την Ακαδημία, το Πανεπιστήμιο, τη Βουλή, το Προεδρικό Μέγαρο και το Μέγαρο Μαξίμου, στα Εξάρχεια, στον Εθνικό Κήπο και... στο σπίτι μιας άλλης συγγραφέα, της Άλκης Ζέη. Εκεί, η Μίνα θα βρει μια φιλόξενη αγκαλιά, φροντίδα και αγάπη.
Με λίγα λόγια... τον άνθρωπό της.

...........

Η σοφή ελιά
ΔημοκρατίαΕιρήνη Καμαράτου - Γιαλλούση
εικονογράφηση: Γιώργος Σγουρός
Μίλητος, 2006

Σ' ένα παράξενο περιβόλι οι καρποί δεν ήταν ευχαριστημένοι.
Η κολοκύθα, που ήταν και αρχηγός, τους έβαζε
να δουλεύουν σκληρά.
Η πληρωμή τους ήταν ένας κουβάς νερό την εβδομάδα.

Για το φραγκόσυκο ήταν αρκετό, όχι όμως
και για το καρπούζι.
Αποφάσισαν ότι αυτό δεν μπορούσε να συνεχιστεί

άλλο, ξεσηκώθηκαν και ακολούθησαν
το σχέδιο της σοφής ελιάς.

........

στο δάσος
συγγραφέας/ εικονογράφος Σοφία Ζαραμπούκα

Κέδρος

Τα ζώα του δάσους βρίσκονται μπροστά σ’ ένα μεγάλο δίλημμα: ποιο ζώο είναι καταλληλότερο για να γίνει αρχηγός των ζώων; Το πιο έξυπνο ή το πιο δυνατό;
.........

Λίγα γαρύφαλλα για το Πολυτεχνείο
Κατερίνα Μουρίκη
εικονογράφηση: Νίκος Χριστοφοράκης

Δύσκολο να μιλήσεις σε παιδιά προσχολικής ή πρωτοσχολικής ηλικίας για τα γεγονότα του Πολυτεχνείου. Ίσως γι' αυτό, μέσα στα τριάντα πέντε χρόνια που έχουν κυλήσει από τότε, τα βιβλία που έχουν γραφτεί με αυτό το θέμα δεν ξεπερνάνε τα τρία. Κι αυτό αποτελεί οπωσδήποτε ένα κενό στην παιδική μας λογοτεχνία. Η Κατερίνα Μουρίκη στο βιβλίο της "Λίγα γαρίφαλα για το Πολυτεχνείο" δίνει στα παιδιά την ευκαιρία να μάθουν απλά και κατανοητά την αξία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Μέσα από τις μεστές ατάκες παππού και τις παιδιάστικες ερμηνείες του δεύτερου περνούν έννοιες όπως "Ελευθερία", "Δημοκρατία",
"χούντα", "Λαϊκός ξεσηκωμός".
Η σοφία και οι μνήμες του παππού Περικλή ανταμώνουν με την παιδική αφέλεια του Αλέξανδρου που κάνει συνειρμούς και συσχετίζει όσα βλέπει και ακούει με την προσωπική του καθημερινότητα. Παιδικές σκέψεις που παρότι προκαλούν γέλιο κρύβουν μικρές και μεγάλες αλήθειες της ζωής μας.

.........

Εκείνο το βράδυ
Θεατρική παράσταση για τη γιορτή του Πολυτεχνείο
Μαριάννα ΔασκαλάκηΓρηγόρη, 2005

.........

Η σφεντόνα του ΔαβίδΠαντελής Καλιότσος
εικονογράφηση: Παντελής Καλιότσος
Εκδόσεις Πατάκη, 2001

O μικρόσωμος και ανίσχυρος Δαβίδ, μας λέει η Bίβλος, έχοντας για μοναδικό του όπλο μια σφεντόνα, εξόντωσε το σιδερόφρακτο γίγαντα Γολιάθ. H άνιση αυτή μονομαχία έγινε πριν από χιλιάδες χρόνια,
επαναλαμβάνεται ωστόσο από καιρό
σε καιρό μέχρι σήμερα. Συχνά οι ανίσχυροι νικάνε τους ισχυρούς. Aς θυμηθούμε, για παράδειγμα, την υπερδύναμη της Aμερικής που νικήθηκε από το μικροσκοπικό Bιετνάμ. Aς θυμηθούμε προπάντων το "Έπος της Aλβανίας". Eδώ μπορούμε στ’ αλήθεια να πούμε ότι τα τανκς υποχώρησαν μπροστά στις σφεντόνες.
Πώς γίνεται αυτό το θαύμα; Iδού η απάντηση: Aν έχεις για σύμμαχό σου το Δίκιο και την Aλήθεια, μπορεί να χάσεις μερικές μάχες, τελικά όμως -αργά ή γρήγορα- θα κερδίσεις τον πόλεμο. Στην ιστορία αυτή θα δεις πώς τα κατάφεραν δεκαεννιά πιτσιρίκια της Δευτέρας Δημοτικού. Kαι θα τρίβεις τα μάτια σου!

.....

Οι πελαργοί θα ξανάρθουνΜαρούλα Κλιάφα
εικονογράφηση: Πόπη Σαββάτη, Γιώργος Γούλας
Κέδρος, 1990

Το βιβλίο ξεκινάει με τον ερχομό του πατέρα του Γιάννη,
ενός δεκάχρονου αγοριού,

που ζει στο Τρίκαλα στον καιρό της δικτατορίας.
Αυτή τη φορά ο πατέρας έχει ένα

ξεχωριστό δώρο για τον Γιάννη από την Αθήνα.
Ένα ημερολόγιο που θα του

εμπιστεύεται τα μυστικά του και τα περίεργα πράγματα
που συμβαίνουν εκείνη την

εποχή. Ο Γιάννης αρχίζει να γράφει πράγματα από την καθημερινή του ζωή και

χωρίς να το καταλαβαίνει αντικατοπτρίζει την εικόνα της δικτατορίας που υπάρχει.

........

Τα γενέθλια
ΜυθιστόρημαΖωρζ Σαρή
Εκδόσεις Πατάκη, 2011

Η Άννα, οκτώ χρονών, ονειρεύεται πολύχρωμα μπαλόνια. Όμως, τα μπαλόνια σπάνε μ' έναν ξερό ήχο. Έχει ξημερώσει η 21η Απριλίου. Τα τανκς βγήκανε στους δρόμους της Αθήνας. Η ζωή της Άννας αναποδογυρίζεται. Δε θα γιορτάσει τα γενέθλιά της. Θα μεγαλώσει με ιδανικό το νονό της, τον καθηγητή, που της μαθαίνει με τις πράξεις του τι πάει να πει ελευθερία.

.....

Τα μαγικά μαξιλάρια
Ευγένιος Τριβιζάς
μετάφραση: Βαγγέλης Παυλίδης
Εκδόσεις Πατάκη, 1996

Στη χώρα του άπληστου Βασιλιά Αρπατίλαου απαγορεύονται οι ...Κυριακές, τα πάρτυ γενεθλίων, οι παιδικές χαρές, μέχρι και ο λόξυγγας! Όλοι δουλεύουν νύχτα-μέρα για να γεμίζει με διαμάντια το θησαυροφυλάκιό του Βασιλιά. Ο καταχθόνιος σύμβουλός του, Σαυρίλιος Βρισελιέ, σχεδιάζει να καταργήσει ακόμη και τα όνειρα με την καινούργια του εφεύρεση, τα «εφιαλτικά μαξιλάρια», για να δουλεύουν όλοι περισσότερο, χωρίς γκρίνιες και παράπονα. Όμως σε αυτή την απόπειρα θα βρει απέναντί του την αντίσταση των παιδιών, που με τη βοήθεια του δασκάλου τους θα προσπαθήσουν να ανατρέψουν το τρομερό σχέδιο.

.....

Η λίστα των βιβλίων θα ανανεώνεται συνεχώς.

Continue reading >>