Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2013

Βιβλιοθήκη: Νεράιδα πάνω στο έλατο

0 σχόλια
«Φτάνουν όπου να ΄ναι οι γιορτές
Νεράιδες το καθήκον σας καλεί
Τα σπίτια των ανθρώπων θα ΄χουνε γιορτή
Να τα στολίσουμε ελάτε όλοι μαζί


Τα δέντρα περιμένουν στις αυλές
Τ’ αστέρια λάμπουνε ψηλά
Νεράιδες ανοίχτε τα φτερά
Οι κήποι να γεμίσουνε χαρά.»

Αυτό τραγουδούσε το Πνεύμα των Χριστουγέννων καθώς πλησίαζαν οι γιορτές του Δεκέμβρη, για να καλέσει τις νεράιδες να ανέβουν στον ουρανό, να πάρουν τα αστέρια για να στολίσουν τα δέντρα των κήπων των ανθρώπων. Έτσι οι νεράιδες που τους αρέσει να πετούν ψηλά και να παιχνιδίζουν στον ουρανό, έπαιρναν τα αστέρια. Μα αυτό στα αστέρια δεν άρεσε καθόλου και παραπονέθηκαν στον Κύριο του Ουρανού. Εκείνος αποφάσισε ότι για δεκαπέντε ημέρες από τις παραμονές των Χριστουγέννων μέχρι και τη Μεγάλη Γιορτή των Νερών, ορισμένα αστέρια, όσα και τα δέντρα των κήπων των ανθρώπων θα στολίζουν όχι τον ουρανό αλλά τις κορυφές των δέντρων.

 


Έτσι λοιπόν γινόταν κάθε χρονιά.. και τα αστέρια στόλιζαν τα δέντρα των ανθρώπων. Μέχρι που μια χρονιά μια νεράιδα έκανε λάθος στο μέτρημα και ξέχασε.. ένα δέντρο. Το Πνεύμα των Χριστουγέννων αποφάσισε ότι δεν πρέπει αυτό το έλατο να μείνει χωρίς αστέρι. Έτσι η νεράιδα θα έπρεπε να πάρει τη θέση του αστεριού. Οι άλλες νεράιδες τη λυπήθηκαν αλλά εκείνη δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Μετά από δεκαπέντε ημέρες αφού πέρασαν οι γιορτές και όταν οι νεράιδες απελευθέρωσαν τα αστέρια, η νεράιδα μπορούσε πια να αφήσει τη θέση της πάνω στο έλατο. Μα όταν την ρώτησαν πώς πέρασε αυτές τις μέρες που δεν μπορούσε να πετάξει όπου ήθελε, εκείνη χαμογέλασε και είπε ότι θα το ξανακάνει και του χρόνου. Και πράγματι το έκανε..

 

Δεν είπε σε κανένα το μυστικό της.. μα εγώ θα σας το πω! Εκείνες τις ημέρες που η Νεράιδα πέρασε πάνω στο έλατο, βίωσε τις όμορφες, ζεστές στιγμές της οικογένειας. Μύρισε τις μυρωδιές των σπιτικών γλυκών, άκουσε τις ιστορίες για καλικάντζαρους, γέλασε και χάρηκε με τα παιχνίδια των παιδιών. Έζησε τέτοιες στιγμές αγάπης που δεν είχε συναντήσει ποτέ και τις βρήκε σε μια οικογένεια..


Αυτή η ιστορία του συγγραφέα Μάνου Κοντολέων θυμίζει σε όλους τη μαγεία των χριστουγέννων, μέσα από ένα παραμύθι. Χωρίς να μπαίνει σε λεπτομέρειες για ήθη και έθιμα και χωρίς να περιγράφει καταστάσεις και προετοιμασίες. Γιατί Χριστούγεννα είναι αυτό… να είσαι κοντά σε αυτούς που αγαπάς και να κάνεις απλά πράγματα όπως να στολίζεις ένα δέντρο, να τυλίγεις ένα δώρο ή να κάνεις μερικούς κουραμπιέδες για να τους ευχαριστήσεις. Τον τελευταίο καιρό ακούω πολλούς να λένε.. ‘’φέτος δεν έχω όρεξη να στολίσω δέντρο ή να φτιάξω γλυκά… δεν μου αρέσουν πια τα Χριστούγεννα’’ και λυπάμαι πολύ. Επειδή Χριστούγεννα δεν είναι το στολισμένο δέντρο.. Είναι οι οικογενειακές στιγμές αγάπης που εκείνη τη περίοδο τις νοιώθεις πιο έντονα και θέλεις να τις γιορτάσεις.


Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί χαρακτηριστικά του λαϊκού παραμυθιού, μας συστήνει τις νεράιδες σαν ευαίσθητα παιχνιδιάρικα πλάσματα και δημιουργεί το κλίμα μιας μαγικής ιστορίας. Η αφήγηση είναι τόσο ομαλή που δεν σου φαίνεται υπερβολική η πλοκή.

Η εικονογράφηση του βιβλίου είναι από την Κατερίνα Βερούτσου, η οποία έφτιαξε λυγερόκορμες νεράιδες με φτερά από τούλι, να πετούν στον ουρανό για να μαζέψουν τα αστέρια. Αν υπάρχουν νεράιδες νομίζω κάπως έτσι θα είναι. Πανέμορφες ζωγραφιές, που πραγματικά αποτελούν έργα τέχνης.
Η ιστορία απευθύνεται σε παιδιά από 5 ετών και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.
Πληροφορίες για τον Μάνο Κοντολέων μπορείτε να διαβάσετε στο αφιέρωμα  http://goo.gl/ufLRu του Παραμυθητή.
Μπορείτε να διαβάσετε το παραμύθι Νεράιδα πάνω στο έλατο εδώ  http://goo.gl/YFj0E

Καλή ανάγνωση!
Continue reading >>

Παρασκευή, 27 Δεκεμβρίου 2013

Βιβλιοθήκη:Βράδυ στη γη

0 σχόλια
Το βράδυ της παραμονής Πρωτοχρονιάς, όλοι εμείς τα μεγάλα παιδιά... κρατούμε ζωντανό το μύθο του Άη Βασίλη και ξεδιψάμε τη λαχτάρα των μικρών παιδιών για δώρα.
 
Τον συμπονάμε για το μεγάλο ταξίδι του στη γη... ο καημένος έχει ξεκινήσει από τη παραμονή Χριστουγέννων να μοιράζει δώρα... και του αφήνουμε και κουραμπιεδάκια δίπλα στο δέντρο μας.
 
Τα μικρά παιδιά δεν τα απασχολεί και πολύ που μένει ο Άη Βασίλης, τι άλλες ονομασίες μπορεί να έχει και από που κρατά η σκούφια του... Οι μεγάλοι ψάχνουν, αναρωτιούνται που, πως, γιατί... μέχρι και ραντάρ επιστρατεύουν για να παρακολουθήσουν τον Άη Βασίλη.
 
...Μάλλον γιατί, ενώ λένε ότι ξέρουν πως δεν υπάρχει Άη Βασίλης .. εύχονται να υπάρχει!
 
Θέλουμε να πιστεύουμε, σε αυτόν τον τροφαντό γεράκο που είναι φορτωμένος με δώρα, και χωρίς καμία βοήθεια φέρνει εις πέρα το έργο του.. να μοιράσει χαρά στα πέρατα της Γης.  
 
Η πιο συμπαθητική φιγούρα του Άη Βασίλη βρίσκεται φέτος στο βιβλίο του Βασίλη Κουτσιαρή.. ''Βράδυ στη γη''
Εκδόσεις Κόκκινη Κλωστή Δεμένη
 
 Με μια λιτή περιγραφή, ιδανική για παιδιά από 3 ετών και με μια πολυδιάστατη εικονογράφηση, ξεδιπλώνεται ο ανθρώπινος χαρακτήρας του Άη Βασίλη.
Στις πρώτες σελίδες του βιβλίου, ο ήρωας μας είναι αρκετά αγχωμένος και λίγο γκρινιάρης (μάλλον δεν πέρασε όπως θα ήθελε αυτή τη χρονιά!). Ξεκινάει από το εργαστήρι του, ολομόναχος, οι βοηθοί του δεν τον βοηθάνε, οι τάρανδοι τον προσγειώνουν λίγο άτσαλα στη στέγη ενός σπιτιού και εκείνος δύσκολα χωράει στη καμινάδα.
Νοιώθει όμως καλύτερα όταν βλέπει ένα ανοιχτό βιβλίο στο πάτωμα, και σίγουρα τα χαμόγελα των παιδιών που τον περιμένουν, τον κάνουν να βρίσκει το χαμένο του κουράγιο. Η θέληση του όμως απογειώνεται όταν οι μεγάλοι μέσα από τη δυσπιστία τους, πεισμώνουν τη προσπάθεια του.
 
 
 Ο συγγραφέας Βασίλης Κουτσιαρής έγραψε μια πολύχρωμη ιστορία που κάνει τον Άη Βασίλη, δικό μας άνθρωπο. Τα λόγια του γλυκά, περιβάλλονται από πανέμορφες και ζωηρές εικόνες της Αιμιλίας Κονταίου. Κείμενο και εικονογράφηση, δένουν εκπληκτικά. Το βιβλίο ανήκει στα χέρια ενός μικρού παιδιού, που μπορεί να αφηγηθεί την ίδια ιστορία καθώς ξεφυλλίζει τις είκονες του. Αυτό που ξεχώρισα ήταν το λεπτό χιούμορ της αφήγησης. Επίσης, όπως συμβαίνει και με άλλα βιβλία του Βασίλη Κουτσιαρή, ο λόγος του δεν είναι φορτωμένος και η λιτή του αφήγηση αφήνει το περιθώριο να συμπληρώσεις τα λόγια του. Έτσι με ένα τρόπο συμμετέχεις στην ιστορία του.
 
 
Ο Άη Βασίλης είναι το πνεύμα του αλτρουϊσμού που φυτρώνει μέσα μας κάθε χριστουγεννιάτικη περίοδο.
Κίνητρα, ελπίδα, θέληση, είναι νομίζω τα εφόδια που χρειαζόμαστε όλοι για να ξεκινήσουμε την ολοκαίνουργια χρονιά. 
Το βράδυ της Πρωτοχρονιάς κρατήστε το μύθο του Άη Βασίλη ζωντανό.. Πείτε "Του χρόνου πάλι!'' και δείτε τον καθώς ανεβαίνει ψηλά στον ουρανό.
 
Καλή ανάγνωση!
Continue reading >>

Τετάρτη, 25 Δεκεμβρίου 2013

Μπαμπαδο..διαβάσματα: Οι Αστερίες του Ουρανού!

0 σχόλια

Πλησιάζει. Νιώθω την ανάσα του να χαιδεύει
τον γεμάτο άλατα αυχένα μου
και τους συνειδησιακούς ενοχικούς του ψιθύρους να βασανίζουν τα αυτιά μου.
Πάλι Χριστούγεννα μου λέει. Πάλι δέντρα, πάλι δώρα,
και πάλι κρίση. Λάθος  του λέω. Μόνιμα κρίση.
Βλέπεις αυτή η τελευταία  αιωρείται καθ όλη
την διάρκεια του έτους ως βάκιλος στην ατμόσφαιρα. Πάρα ταύτα όμως εγώ κάτι παθαίνω.
Αν είχε και πανσέληνο πολύ φοβάμαι ότι δεν θα μου άρεσε
το τελικό αποτέλεσμα αλλά πάντως κάτι παθαίνω.
Θες το ότι έχω τρία παιδιά, θες το ό,τι κάνω εγώ
από μόνος μου για τρία τουλάχιστον παιδιά, κάτι παθαίνω.

Οταν ήμουν μικρός πίστευα ότι τα αστέρια στον ουρανό γίνονταν περισσότερα αυτές τις μέρες.
Και οταν η γιαγιά μου, μου μίλησε για την ιστορία ενός φτωχού ψαρά που μάζευε όλους τους αστερίες που καρφιτσωνόντουσαν στα δίκτυα του αλλά δεν τους πετούσε με σκοπό να φωτίσει με αυτούς  τον ουρανό την μέρα των χριστουγέννων σαν δώρο για τα παιδιά του και τη γυναίκα του, πέρασα μία μακρά περίοδο πιστεύοντας ότι τα αστέρια είναι μικροί νεκροί αστερίες.
Ακόμα και τώρα καμιά φορά  το πιστεύω, έτσι σαν πρώτη σκέψη, μόλις το βλέμμα μου συναντηθεί με τον ουρανό των Χριστουγέννων. Όταν ο ψαράς της ιστορίας μας φώτιζε την νύχτα, την  μία και μοναδική, έπαιρνε την οικογένειά του,
και βγαίναν έξω στην αυλή,
(ευτυχώς το νησί μας ήταν απ' την μεριά του Λιβυκού
άρα δεν έκανε δα και το τόσο κρύο
για ρομαντζάδα Δεκέμβρη μήνα),
και  παρατηρούσαν τα αστέρια.
Αυτό ήταν και το δέντρο τους εκείνη την εποχή.
Που χρήματα για στολίσματα και δώρα.
Αυτη η νύχτα ήταν όλη και όλη τους η γιορτή.
Μια γιορτή γεμάτη αγάπη. Και η αλήθεια είναι ότι ποτέ μα ποτέ δεν άκουσα τα παιδιά του να παραπονεθούν
ότι δεν περνούσαν  ευτυχισμένα Χριστούγεννα. 
Τώρα βέβαια το να κάνω κάτι αντίστοιχο με τα τρία μου βλαστάρια, στο κέντρο της Αθήνας πάνω σε μία ταράτσα περικυκλωμένος από ηλιακούς και κεραίες τηλεοράσεων μάλλον θα είχε ως αποτέλεσμα την άμεση εισαγωγή μου σε κανένα άσυλο χρονίων ψυχικών νοσημάτων.
Ασε δε που ποτέ δεν έμαθα πως πετάς τους αστερίες
στον ουρανό και  πως αυτοί κολάνε.
Πέθανε η γιαγιά, μεγάλωσα και  εγώ άστα να πάνε.
Χάθηκε η μαγεία και πήρε το μυστικό μαζί της.
Ο μικρός μου γιός όμως έχει ήδη αρχίσει να ανυπομονεί. Φταίω και εγώ λίγο γιατί όλο κάνω τον βαριεστημένο και όλο ψιλοπετάω  ατάκες του στυλ «πω πω τι δουλειά και αυτό το στόλισμα του δέντρου» ή « Μωρέ μπας και να μην στολίσουμε φέτος? Που να το κατεβάζω τώρα απο το πατάρι. Δεν βρίσκω και την σκάλα» ικανές για να τον κάνουν να αντιδράσει και να ανταπαντήσει με την αποστομωτική ατάκα « Όχι μπαμπά θα το στολίσουμε. Που θα βάλει ο Αι Βασίλης τα δώρα?»
«Ναι  μου 'ρχεται να του πω. Αλλά με τι; Πέρυσι το στολίσαμε με ροδέλες  πορτοκάλια και κανέλλα. Φέτος με τι; Με λεμόνια και μπανάνες;»
Και εδώ μπαίνει ο ψαράς, αλλιώς ...θα πήγαινε τσάμπα τόση εισαγωγή.
Πας λοιπόν στο κατάστημα της αδελφής σου με είδη δώρων και στολισμού και την πείθεις να σου χαρίσει  μια σακούλα αστερίες.
Αγοράζεις σπρέυ και ενημερώνεις τον μικρό ότι ήρθε η ώρα που τόσο καιρό λαχταρούσε. Να βάψει το σύμπαν. Ο μικρός στην ιδέα ότι θα βάψει κάτι, το ο,τιδήποτε, κρέμεται αποσβολωμένος από τα χείλη σου ακριβώς  όπως οι πιστοί στον Μωυσή, όταν αυτός κατέβαινε από το βουνό γκαβατζωμένος τις δέκα εντολές .
Απλώνεις τους αστερίες  πάνω σε κάτι που δεν θες
π.χ. ύφασμα, κουρτίνες στο χρώμα που μισούσε κ.λ.π.
σε ανοικτό χώρο.
 
Σιγουρεύεσαι ότι το στόμιο του σπρέυ
είναι στην σωστή πλευρά και αρχίζει το γλέντι.

 
Ούτε σε λούνα πάρκ να τον πήγαινα. Τσακώθηκε πάνω από δυό φορές με την ξαδέλφη του που το μυρίστηκε και ήθελε και αυτή να βάψει. Με απείλησε κάνα δυο ακόμα ότι αν της επιτρέψω να βάψει θα δω εγώ. Εγώ της επέτρεψα. Και μετά δεν είδα τίποτα. Απλώς ηρέμησε. Την περισσότερη ώρα μου την πέρασα στο  να παρακολουθώ επίμονα  το στόμιο  του σπρέυ προσπαθώντας να εξηγήσω στα πιτσιρίκια ότι  όταν λέμε χρυσό παιδί αυτό δεν έχει να κάνει με το χρώμα του αλλά με τις πράξεις του.
 Μετά το στέγνωμα ακολούθησε το εύκολο κομμάτι.
Δέσιμο με κλωστή και .......
.......φυσικά το στόλισμα.


 
  Κάπου εδώ τελειώνει και η δική μου ιστορία με τα παιδιά.

Δεν τελειώνει όμως εδώ και η ιστορία του ψαρά.
 
Η γιαγιά συνέχιζε την αφήγηση. Και έτσι όταν τα χρόνια περάσαν η μοίρα το έφερε να χαθεί η γυναίκα του πρωταγωνιστή μας. Κάθε χρόνο όμως την μέρα των Χριστουγέννων, όταν αυτός πετούσε τα άστρα στον ουρανό, η αγαπημένη του  από εκεί ψηλά, έκλεβε τις ουρές από τους κομήτες και ζωγράφιζε με τις τροχιές τους τον ουρανό , σημάδι ότι τους εβλεπε και τους σκεφτόταν.
Με αυτό τον τρόπο η οικογένεια έμενε ενωμένη.
Το δέντρο μας λοιπόν, εν κατακλείδι τιμής ένεκεν στον ψαρά των παιδικών μου χρόνων και στην οικογένεια του, κατέληξε κάπως έτσι.

Ενωμένοι και φέτος λοιπόν.

Χρόνια πολλά!
 
Το άρθρο έγραψε ο Ξυλάς... ένας μπαμπάς τριών παιδιών
που αρνείται να μείνει «μετεξεταστέος» στην ζωή των παιδιών του.
 
Continue reading >>

Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

Βιβλιοδρόμιο: Brentwood Library

0 σχόλια
Μου αρέσει να ψάχνω... αλήθειες, βιβλία.. βιβλιοθήκες. Όταν ανακαλύπτω κάτι ωραίο, τότε μου αρέσει να το μοιράζομαι. Όταν είδα τη παρακάτω φωτογραφία σκέφτηκα.. μμμ μεγάλη πόρτα θα διαβείς..


Ένα τεράστιο ανοικτό βιβλίο.. που γράφει στις σελίδες του:
Μια φορά και ένα καιρό, σε ένα τόπο μακρινό, ζούσε μια όμορφη νεαρή πριγκίπισσα και ένας γενναίος πρίγκιπας.. και η ιστορία ξεκινά..




 
Η πόλη Brentwood στο Τενεσί καμαρώνει για το στολίδι της, που δεν είναι άλλο από την βιβλιοθήκη της. Κάθε πολίτης, έχει στη διάθεση του πάνω από 153. 000 βιβλία, έντυπα και ηλεκτρονικά, μουσική, περιοδικά και εφημερίδες.
Η Βιβλιοθήκη αποτελεί πόλο έλξης για μικρούς και μεγάλους καθώς διαθέτει αναγνωστήρια, ασύρματο δίκτυο, αίθουσες συνεδρίων και εκδηλώσεων.
Brentwood Library - Brentwood, TN. photo by Bonnie at TheFunTimesGuide.com
Εξωτερικά δεν είναι καθόλου εντυπωσιακή, ούτε μοιάζει με κτίριο βιβλιοθήκης. Όμως... αυτό που την κάνει ξεχωριστή είναι το Story Room, δηλαδή το τμήμα Παιδικής Λογοτεχνίας. Οι μικροί αναγνώστες περνούν κάτω από ένα γιγάντιο ανοικτό βιβλίο..

photo via livability.com

Στη συνέχεια συναντούν μια κουκουβάγια, η οποία καλωσορίζει τους επισκέπτες και δημιουργεί μια παιχνιδιάρικη ατμόσφαιρα.
photo via photo via emsalcove.wordpress.com
Ο χώρος είναι μοναδικός. Μια βιβλιοθήκη δεν είναι αποθήκη βιβλίων. Είναι μια φωλιά γνώσης και πολιτισμού. Οι υπεύθυνοι της Brentwood Library έχουν διαμορφώσει το χώρο κατάλληλα για παιδιά. Μάλιστα το 2011, προχώρησαν σε επέκταση του παιδικού τμήματος.
Κατά τη διάρκεια όλου του χρόνου, πραγματοποιούνται πλήθος εκδηλώσεων και εκπαιδευτικών προγραμμάτων για παιδιά. Προγράμματα μουσικής, διαδραστικής αφήγησης με κουκλοθέατρο, χειροτεχνίες και φυσικά όλα είναι δωρεάν.
photo via emsalcove.wordpress.com
Πέρα από τις εγκαταστάσεις και το πλήθος βιβλίων που μπορεί να υπάρχει, αυτό που κάνει το χώρο ξεχωριστό είναι η ικανότητα των ανθρώπων του, να προσκαλούν τον κόσμο.  Η παρακάτω φωτογραφία είναι μοναδική. 
 
photo via livability.com
Πάντα με συγκινεί η εικόνα ενός παιδιού με ένα ανοικτό βιβλίο στα χέρια του.

 

Πηγή: http://livability.com/brentwood/tn/attractions/brentwood-library-has-top-library-children
Continue reading >>

Κυριακή, 14 Ιουλίου 2013

Βιβλιοθήκη:Μια άλλη μέρα θα νικήσεις εσύ!

0 σχόλια
"Η αληθινή ζωή είναι γεμάτη χαρές και λύπες. Άλλοτε είμαστε πρώτοι στο ένα, άλλοτε στο άλλο. Σαν τις μέρες και τις νύχτες. Βλέπεις, θα βραδιάσει, αλλά μετά θα ξημερώσει. Τώρα χάνεις, αλλά μια μέρα θα κερδίσεις".
 
Σκέφτομαι συχνά, πως να παρηγορήσω τα παιδιά που κατεβάζουν το κεφάλι όταν στενοχωριούνται που έχασαν στο παιχνίδι. Ευτυχώς στα παιδιά είναι πιο εύκολο να εξηγήσεις ότι στα παιχνίδια υπάρχουν οι νικητές και αυτοί που δεν είναι οι νικητές. Βλέπεις η αθωότητα τα βοηθά να βλέπουν τα πράγματα πιο θετικά, και ίσως η λύπη είναι πιο αληθινή, άρα αντιμετωπίσημη. "Μια άλλη μέρα θα νικήσεις εσύ!'', φτάνει να τους πεις, και τότε τα προσωπάκια τους θα λάμψουν.
 
Άντε τώρα να παρηγορήσεις έναν ενήλικα που δεν είναι νικητής! Θα μου πεις βέβαια ότι δεν έχασε σε ίδιο επιπέδου παιχνίδι όπως ένα παιδί, έτσι δεν είναι; Αμ δε!
 
Η αποδοχή της ήττας, είναι πιο δύσκολη. Σημασία έχει να αποδέχεσαι το αποτέλεσμα ανεξάρτητα από την προσπάθεια σου και να ξεπερνάς τον εαυτό σου σε όλα τα στάδια του παιχνιδιού.

Δύο κάστορες λοιπόν, ο Πέτρος και ο αδερφός του ο Άρης ανταγωνίζονται καθημερινά στα παιχνίδια τους. Ο μικρός Πέτρος χάνει συνέχεια από τον αδερφό του τον Άρη. Η λύπη του Πέτρου είναι μεγάλη όπως και η κομπορρημοσύνη του Άρη. Ο Πέτρος περιμένει πώς και πώς την ημέρα που θα φωνάξει κι αυτός «Σε πέρασα». Όμως όταν θα έρθει αυτή η μέρα, ο μικρός κάστορας θα ξεπεράσει τον εαυτό του και τότε θα νικήσει πραγματικά.
 
Η συγγραφέας Μαρία Παπαγιάννη, μας αφηγείται μια μικρή διδακτική ιστορία για μικρά και μεγάλα παιδιά. Η λιτή αφήγηση, χωρίς φτιασιδώματα, με κερδίζει. Η εικονογράφηση της γνωστής Εύας Θάρλετ είναι ιδιαίτερη. Το φόντο είναι απλό με μεγάλες φόρμες που γεμίζουν τις σελίδες, ενώ ξεχωρίζουν οι μικρές χαριτωμένες φιγούρες των ηρώων.
 
Το βιβλίο Μια άλλη μέρα θα νικήσεις εσύ! κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη, και αξίζει να το διαβάσετε στα παιδιά σας.
Continue reading >>

Τρίτη, 2 Ιουλίου 2013

Βιβλιοθήκη: Για άκου, πιτσιρίκο!

0 σχόλια
"Η ζωή είναι πιο ωραία, όταν έχεις και παρέα"
Η ζωή είναι ωραία όταν την απολαμβάνεις...
και την απολαμβάνεις καλύτερα όταν την μοιράζεσαι.
Αυτό είναι ένα σπουδαίο μάθημα ζωής.. όμως το πιο σπουδαίο είναι να το κατακτήσεις μόνος σου. Τι κι αν οι άλλοι, σου τριβελίζουν το μυαλό με ''πρέπει''. Αν εσύ ο ίδιος, δεν νοιώθεις την ανάγκη να μοιραστείς, αν δεν πιστεύεις ότι μπορείς να αφήσεις λίγο χώρο στον άλλο, αν δεν είσαι διατεθειμένος να διαπραγματευτείς και να συμβιβαστείς.. τότε άδικα πάνε τα λόγια.
 
Ο Κορνήλιος είναι ένας ενήλικος σκύλος ο οποίος έχει διασφαλίσει τα χάδια και την φροντίδα των ανθρώπων που τον έχουν υιοθετήσει. Ζει μια ήρεμη, ασφαλή ζωή, μέχρι που στην καθημερινότητα του εισέρχεται ο Πάρης, ένα χαριτωμένο κουτάβι. Ο Κορνήλιος, αισθάνεται ανασφαλής, και έτοιμος να υπερασπιστεί τα κεκτημένα του. Πιστεύει ότι πρέπει να βάλει όρια στον Πάρη. Του παραδίδει μαθήματα συμπεριφοράς και καταφέρνει μέσα από αυτά να πάρει ο ίδιος ένα μάθημα ζωής. Παρατηρεί ότι η παρέα του Πάρη, τον κάνει να νοιώθει άνετα και διασκεδαστικά.

Όσοι έχουν μεγαλώσει με αδέρφια, καταλαβαίνουν καλύτερα την ιστορία του Κορνήλιου και του Πάρη.
Ο ερχομός του δεύτερου αδερφού,  επηρεάζει τις ισορροπίες σε μια οικογένεια. Τις περισσότερες φορές, οι γονείς προσπαθώντας να βοηθήσουν στην αποδοχή του μικρού αδερφού δημιουργούν ένα μικρό χάσμα ανάμεσα στα αδέρφια. Ο μεγάλος αδερφός αισθάνεται απειλή και μόνο όταν συμπεριφέρεται σωστά, επιβραβεύεται. Ποιά είναι όμως η σωστή και ποιά η λάθος συμπεριφορά; Μήπως θα έπρεπε ο καθένας μας να είχε μια ευκαιρία στον καθορισμό των ορίων του απέναντι στους άλλους;
Η δική μου άποψη... μόνο μέσα από την τοποθέτηση ορίων, επιτυγχάνεται η βαθύτερη κατανόηση.
Ακόμη και στις φιλικές ή άλλες σχέσεις, η κατανόηση επέρχεται όταν οι έταιροι συνειδητοποιούν τις διαφορετικές ανάγκες και τα θέλω.
Είναι αλήθεια.. ο καθένας χρειάζεται τον χώρο του και τον χρόνο του. Ο Κορνήλιος, επέλεξε μόνος του, την σχέση του με τον Πάρη. Και για δες... οι άλλοι τον επιβράβευσαν  για κάτι που κατάφερε ολομόναχος.

Το βιβλίο "Για άκου, πιτσιρίκο!'' ανήκει σε μια σειρά βιβλίων που προάγουν την συναισθηματική νοημοσύνη στα παιδιά και βοηθούν γονείς και εκπαιδευτικούς να προσεγγίσουν τα συναισθήματα των παιδιών. Η δεξιότητα της ενσυναίσθησης είναι από τις πιο σημαντικές, που ξεχωρίζουν από πολύ μικρή ηλικία και βοηθούν το άτομο στην κοινωνικοποίηση του. Σε κάθε βιβλίο της σειράς υπάρχει ένα βοηθητικό κείμενο που τονίζει τα κύρια σημεία και διευκολύνει τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς με σχετικές δραστηριότητες.

Η εικονογράφηση του βιβλίου, είναι πολύχρωμη. Ο Steve Smallman έπλασε πολύ συμπαθείς χαρακτήρες και ο εικονογράφος Gill Mclean δημιούργησε χαρούμενα σχέδια και ζωγραφιές που απλώνονται σε όλες τις σελίδες. Ιδανικό για παιδιά από 2,5 ετών τόσο για το απλό λεξιλόγιο όσο και για την ωραία του εικονογράφηση. 

Το βιβλίο ''Για άκου, πιτσιρίκο'', κυκλοφορεί στην ελληνική γλώσσα από τις εκδόσεις Σαββάλας, με την επιμέλεια της συγγραφέως Γιολάντα Τσορώνη - Γεωργιάδη.
 
Continue reading >>

Πέμπτη, 28 Μαρτίου 2013

Μπαμπαδο..διαβάσματα:Οι καλημέρες και οι καληνύχτες

0 σχόλια
H Άνοιξη είναι ύπουλη εποχή. Εκεί που κάθεσαι χαλαρά και ήρεμα πλεούμενος μες τα προβλήματά σου, σε κτυπάει πισώπλατα. Σε βάζει να θες  να ανέβεις  ένα ένα τα παρτέρια του κήπου, να μυρίσεις ότι μυρίζεται και  να  τσεκάρεις για μελίγκρα  τις τριανταφυλιές.
Κάτι τέτοιο με«κτύπησε». Χωρίς προειδοποίηση. Ούτε καν ένα τόσα δα μούδιασμα στο αριστερό ημισφαίριο. Εννιά η ώρα το βράδυ. Εκεί που έβλεπα τον μικρό μου γιο να πλησιάζει μισονυσταγμένος παραπατώντας στο σπίτι, μου 'ρθε να αναλάβω δράση.
Μια ακατανίκητη επιθυμία σαν και αυτή που σε πιάνει για τζούρα με κατέβαλε , παρόλο που χρόνια τώρα έχω κόψει το τσιγάρο. Να περιπλανηθώ στον κήπο, να μυρίσω το γκαζόν, να τσεκάρω ότι το κυπαρίσσι που μου πήρε δώρο ο πατέρας μου είναι ακόμα εκεί και αναπτύσεται σωστά κάτω απ το φως του φεγγαριού, να αποτυπώσω τα πάντα, να τα πάρω μαζί μου και να τα κλείσω για πάντα μέσα μου.

photo via flickr.com

Περίεργη νύχτα σήμερα, τελικά. Γλυκιά. Από αυτές που θέλεις να πάρεις  πρώτα τα κρεβάτια σβάρνα για καληνύχτες και μετά να αφήσεις το μάτι σου να παίξει με τα γεράνια. Από αυτές που θέλεις να νιώσεις την ασφάλεια και την σιγουριά ότι όλοι βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από εσένα και εσύ σε απόσταση αναπνοής από αυτούς. Είναι κάτι μέρες που τους έχεις ανάγκη περισσότερο από ότι νομίζεις. Αποκοιμηθήκανε. Ησυχία. Κάτι ανάσες τρεμοπαίζουν και βυθίζονται. Η μεγαλειώδης στιγμή της καθημερινότητας. Το κλείσιμο της μέρας. Αύριο πρωί πρωί σχολειό.
Πάλι παράπονα  για το πρωινό ξύπνημα και βαριαστημένα βήματά  να σέρνονται στο σπίτι. Τι πολύτιμη στιγμή. Οι καλημέρες και οι καληνύχτες.  Το γρήγορο πρωινό. Οι φωνές ότι αργήσανε. Το όνειρο της καθημερινότητά τους. Τυχερός όποιος το ζει.

Σαν αύριο γεννήθηκε η κόρη μου. Πριν από 16 υπέροχα χρόνια. Μια ανοιξιάτικη μέρα σαν και αυτή που παίζει σήμερα η φύση με το μυαλό μου.  

Ημουν εκεί όταν πήρε την πρώτη της ανάσα. Μισοζαλισμένος, αρκετά σοκαρισμένος, αλλά εκεί. Δεν είναι εύκολο πράγμα να συναντάς την ζωή τελικά. Ο χρόνος είχε παγώσει. Τα έβλεπα όλα καρέ - καρέ και βουβά. Προφανώς είχα κουφαθεί. Απορώ που δεν είχα τυφλωθεί κιόλας. Στεκόμουν όρθιος σε μια γωνιά του χειρουργείου (νομίζω κάποιος θα πρέπει να με είχε καρφώσει κατακόρυφα  στο πάτωμα αλλιώς δεν εξηγείται), έχοντας τσεκάρει ότι σε περίπτωση που λιποθυμήσω δεν θα πάρω και τα μηχανήματα παραμάσχαλα. Φαντάσου να έβγαζα καμιά πρίζα. Τα μάτια μου ήταν καρφωμένα στον γιατρό , έτοιμος να επέμβω στην περίπτωση που χρειαζόταν την βοήθεια μου. Ευτυχώς δεν την χρειάστηκε. Κάποια στιγμή φοβήθηκα μην του γλυστρήσει το παιδί  έτσι όπως το τραβούσε αλλά γρήγορα έδιωξα την κακιάσκέψη γιατί  είχαν αρχίσει κάτι δυνατοί διαμπερείς πόνοι στην πλάτη και ήταν σαφές ότι  κανείς δεν θα μου έδινε την πρέπουσα σημασία.
Κάπως έτσι πρωτοσυναντήθηκα  με την κόρη μου. Καμιά σχέση με το σήμερα, πιστέψτε με. Γκρίζα, γεμάτη βλένες και αίματα. Δεν το έκανες για άνθρωπο. Πιο πολύ σε γκρέμλιν έφερνε. Ηταν και το άγχος της στιγμής βλέπεις. Μέχρι να σιγουρευτώ πόσα δάκτυλα είχε κάθε χέρι και κάθε πόδι, και ότι ήταν  τοποθετημένα στην σωστή θέση, έχασα χρόνια από την ζωή μου. Οταν όμως ηρέμησα και όλα άρχισαν να παίζουν στο έγχρωμο και στην ελληνική, συνειδητοποίησα ότι αυτό το υπερβολικά υπέροχο πλάσμα  μου ....... μοιάζει!!!!. Αντικειμενικά, μου μοιάζει, το ορκίζομαι. Το ξέρει και η ίδια.



photo via gerberbabycontest.net

Σαν αύριο λοιπόν μια ανοιξιάτικη μέρα σαν και αυτή που παίζει σήμερα η φύση με το μυαλό μου, αρχίσαν οι καλημέρες και οι καληνύχτες στην ζωή μου. Οι πολύτιμες στιγμές.Τα γέλια και οι φωνές. Χρόνια πολλά θάλασσά μου. Σε ευχαριστώ για το ταξίδι μου χάρισες.

Το άρθρο έγραψε ο Ξυλάς... ένας μπαμπάς τριών παιδιών
που αρνείται να μείνει «μετεξεταστέος» στην ζωή των παιδιών του.

Continue reading >>

Κυριακή, 24 Μαρτίου 2013

Βιβλιοθήκη:Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

0 σχόλια
''Τον λέγαν Γέρο του Μοριά
για την λεβέντικη θωριά
μα και για τη στρατηγική του ικανότητα,
την τόλμη και τη διορατικότητα''.
 
Ο Φίλιππος Μανδηλαράς σε αυτό το βιβλίο αναφέρεται στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Χρησιμοποιώντας στίχους σε ομοιοκαταληξία, που είναι χιουμοριστικοί αλλά όχι γελοίοι, ο συγγραφέας καταφέρνει να αφηγηθεί τη ζωή του στρατηγού  από το 1818 έως το 1833.
Αυτό το βιβλίο ανήκει στη γνωστή σειρά του Φίλιππου Μανδηλαρά ''Η πρώτη μου Ιστορία'', που είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στους αναγνώστες από 5 ετών.
Το βρήκα ενδιαφέρον, γιατί απουσιάζουν οι χαρακτηρισμοί που συνάδουν σε εθνικισμό και παρουσιάζει με παραστατικό τρόπο μια προσωπικότητα, σημαντική για τα γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.
Νομίζω ότι μπορεί να αποτελέσει ένα καλό βοήθημα για τον εκπαιδευτικό ή και τον γονιό, που θέλει να γνωρίσει στο παιδί την ιστορία του Κολοκοτρώνη. Ωστόσο, μην περιμένετε να κατανοήσει όλα τα γεγονότα του απελευθερωτικού αγώνα από το βιβλίο. Σίγουρα θα είναι δύσκολο για ένα παιδί 5 ετών, όμως είναι μια καλή εισαγωγή στην ιστορία που θα διδαχθεί στην ΣΤ' Δημοτικού!
Ίσως τα μεγαλύτερα παιδιά να βοηθηθούν περισσότερο, αφού θα τους συνοψίσει τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.
Η εικονογράφηση είναι της Ναταλίας Καπατσούλια, η οποία ζωγραφίζει στο ύφος του κειμένου του Φίλιππου Μανδηλαρά, χαρίζοντας όχι αυστηρές αλλά χιουμοριστικές φιγούρες.
Αξίζει να το ξεφυλλίσετε..
Καλή ανάγνωση!
 
Continue reading >>

Σάββατο, 23 Μαρτίου 2013

Ο Παραμυθητής χαρίζει το βιβλίο ''Τσέπες γεμάτες λέξεις''

0 σχόλια
Ο Παραμυθητής χαρίζει το βιβλίο ''Τσέπες γεμάτες λέξεις''.
Για να συμμετέχετε στη κλήρωση
ακολουθήστε 2 απλά βήματα:
1. Μεταβείτε στη σελίδα του Παραμυθητή
στο facebook εδώ www.facebook.com/paramythitis
και πατήστε ''Μου αρέσει''
2. Αφήστε το σχόλιο σας κάτω από τη φωτογραφία
στον
παρακάτω σύνδεσμο
http://goo.gl/qLfqR

Η κλήρωση θα γίνει 31 Μαρτίου 2013,
μέσω randomizer.org
Ένας μικρός αναγνώστης θα κερδίσει το βιβλίο
''Τσέπες γεμάτες λέξεις''.


  

Continue reading >>

Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013

Αποσαφήνιση των αποτελεσμάτων του Διαγωνισμού Παιδικής Ποίησης 2013

1 σχόλια
Μετά την ολοκλήρωση του Διαγωνισμού Παιδικής Ποίησης, θα ήθελα να σας ευχαριστήσω θερμά όλους για τη συμμετοχή σας. Αισθάνομαι την υποχρέωση να αποσαφηνίσω ορισμένα σημεία.

Στους όρους του διαγωνισμού αναφέρεται με σαφήνεια ότι ΄΄τα ποιήματα θα δημοσιευτούν σε ειδικό φάκελο στο facebook, από όπου θα μπορούν οι αναγνώστες του Παραμυθητή να επιλέξουν το αγαπημένο τους, από τις 11/2/2013 έως τις 11/3/2013. Θα βραβευθούν τα τρία ποιήματα που θα λάβουν τις περισσότερες ψήφους προτίμησης΄΄. Η επιλογή των ποιημάτων έγινε από τους χρήστες του facebook, με υποκειμενικά κριτήρια και δεν αναφέρεται πουθενά για πρώτη, δεύτερη και τρίτη θέση στους νικητές, ούτε έχει καμία σημασία! Τα παιδιά που διακρίθηκαν θα παραλάβουν ταχυδρομικώς το ίδιο βιβλίο, το οποίο είναι το ΄΄Πώς να γράψεις το δικό σου βιβλίο΄΄
(δείτε εδώ http://paramythitis.blogspot.gr/2013/02/blog-post_19.html)

Η προσπάθεια όλων των παιδιών είναι πραγματικά σπουδαία. Τα ποιήματα τους εκφράζουν την δύναμη των λέξων και της φαντασίας. Τα παιδιά δηλώνουν, ότι είναι αναγνώστες και θεωρώ ότι αποκαλύπτουν το σκοπό της ποίησης που είναι η συγκίνηση, δηλαδή η δημιουργία συναισθημάτων στους ανθρώπους.


Οι αναγνώστες του Παραμυθητή, έκριναν με καθαρά υποκειμενικά κριτήρια και ψήφισαν τα αγαπημένα τους. Αξίζει να τονιστεί ότι όλα τα ποιήματα είχαν σαν θέμα τους την αγάπη για το βιβλίο.

Υπενθυμίζω ότι σκοπός του διαγωνισμού δεν ήταν να βραβευθούν το πρώτο, δεύτερο και τρίτο καλύτερο ποίημα, για αυτό και δεν υπήρξε κριτική επιτροπή, αλλά να αναδειχθεί η φιλαναγνωσία στα παιδιά.
 
Αν κάποιος ενδιαφέρεται να μάθει πόσους ψήφους πήρε το κάθενα από τα τρία ποιήματα, που διακρίθηκαν, τότε μπορεί εύκολα να το διαπιστώσει αν διαβάσει τη δημοσίευση, η οποία έγινε με βάση τον αύξοντα αριθμό της συμμετοχής και όχι πόσους ψήφους πήρε το κάθε ποίημα.
 
Οι όροι του διαγωνισμού αναφέρονται σε ανάρτηση του Παραμυθητή εδώ http://paramythitis.blogspot.gr/2013/01/blog-post_18.html



 
 
Σας ευχαριστώ.

Continue reading >>

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2013

Αποτελέσματα Διαγωνισμού Παιδικής Ποίησης 2013!

0 σχόλια
Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από τη λειτουργία του διαδικτυακού του χώρου, ο Παραμυθητής διοργάνωσε Διαγωνισμό Παιδικής Ποίησης με θέμα τη φιλαναγνωσία, για παιδιά έως 12 ετών.
Όλα τα ποιήματα ήταν υπέροχα... Με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά το καθένα. Τρυφερά, έξυπνα, παιχνιδιάρικα, αινιγματικά, συγκινητικά! Με γνήσιο και αυθόρμητο λόγο τα παιδιά μας έκλεισαν το μάτι και μας δήλωσαν ότι είναι αναγνώστες!Στο διαγωνισμό έλαβαν μέρος 50 παιδιά, με τα τρυφερά τους ποιήματα. Μέσα από μια διαδικασία ψηφοφορίας, μέσω facebook, αναδείχτηκαν τα τρία πρώτα ποιήματα, με τις περισσότερες ψήφους προτίμησης. Τα οποία είναι τα παρακάτω:
Συγχαρητήρια στη Δήμητρα, τη Ζωή-Σοφία και τη Νικόλ.
Πατήστε εδώ για το αποτέλεσμα.

Πατήστε εδώ για το αποτέλεσμα.


Πατήσε εδώ για το αποτέλεσμα.
Όπως έχω ήδη αναφέρει στους όρους του διαγωνισμού, τα παιδιά θα βραβευθούν με βιβλία. Τα έχω ήδη επιλέξει και θα τα λάβουν ταχυδρομικώς.
Διαβάστε όλα τα ποιήματα εδώ και δείτε τις ψήφους προτίμησης εδώ.
Ευχαριστώ όλα τα παιδιά για τη συμμετοχή τους, καθώς και τους γονείς και τους εκπαιδευτικούς, που προέτρεψαν τα παιδιά να γράψουν τα δικά τους ποιήματα.
Ελπίζοντας ότι την επόμενη χρονιά θα συναντηθούμε ξανά σε ένα ακόμη διαγωνισμό παιδικής ποίησης.. σας χαιρετώ.
Σας ευχαριστώ μέσα από τη καρδιά μου!

Continue reading >>

Βιβλιοθήκη:Τσέπες γεμάτες λέξεις.

0 σχόλια
''Τι να τις κάνω εγώ τις λέξεις  φυλακισμένες μέσα στα βιβλία μου; Είχα πάρει την απόφαση μου. Θα τις άφηνα ελεύθερες  να πετάξουν όσο πιο μακριά γινόταν.'' (απόσπασμα βιβλίου)


 
Ένα παιδί, με το όνομα Οδυσσέας, κατηφορίζει ανήσυχος προς τη θάλασσα, έχοντας στο μυαλό του, την ανάγκη να εκφράσει τις σκέψεις τους. Χωρίς να γνωρίζει τον τρόπο ακόμη, συναντά μια γοργόνα και τότε μέσα του κατανοεί ότι πρέπει να γράψει στο χαρτί τις λέξεις που στριμώχνονται στο μυαλό του. Μετά από πολλά χρόνια, θα γίνει ποιητής.
Η συγγραφέας Δέσποινα Μπογδάνη-Σουγιούλ έγραψε μια εικονογραφημένη ιστορία για να συστήσει στους μικρούς αναγνώστες, μέσα από ένα αφαιρετικό και γοητευτικό κείμενο, τον ποιητή Οδυσσέα Ελύτη. Με την εξαιρετική εικονογράφηση της Μαρίνας Μαρκολίν, που πραγματικά είναι πλήρως αρμονική με το ύφος του κειμένου.
Το κείμενο και η ατμόσφαιρα του βιβλίου, όπως αναδεικνύεται και από την εικονογράφηση, αναδύουν το αίσθημα του υπερρεαλισμού. Θα χρειαστούν βοήθεια οι μικροί αναγνώστες, για να απελευθερώσουν την φαντασία τους και να κατανοήσουν το βιβλίο. Επίσης, περιέχει πολλές ωραίες εκφράσεις όπως ''οι λέξεις άρχισαν να γλιστράνε από τα χέρια μου'', ''δεν καταφέραμε να χωριστούμε ποτέ εγώ και οι λέξεις''.

 

Το βιβλίο ''Τσέπες γεμάτες λέξεις'' ανήκει στη σειρά  χωρίς σωσίβιο, επίπεδο 1, για παιδιά Α' και Β΄δημοτικού και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη. Στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου θα βρείτε εκπαιδευτικές δραστηριότητες για παιδιά. Αξίζει να διαβαστεί από εκπαιδευτικούς και γίνουν ομαδικές εργασίες στις σχολικές τάξεις.
Για περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του Οδυσσέα Ελύτη μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα http://www.elytis.edicypages.com/
 
Καλή ανάγνωση!

Continue reading >>

Κυριακή, 3 Μαρτίου 2013

Βιβλιοδρόμιο: Bookcrossing.. τα βιβλία ταξιδεύουν και στους δρόμους της Ελλάδας!

0 σχόλια
Ballycumber, η μασκότ του Bookcrossing
Τι είναι το Bookcrossing; Bookcrossing είναι το να αφήνεις βιβλία ελεύθερα σε κάποιο δημόσιο χώρο με σκοπό να βρεθούν στα χέρια ενός άλλου ατόμου. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είσαι μέλος σε μια κοινότητα bookcrossing και να δηλώνεις από πήρες ένα βιβλίο και που άφησες άλλο ώστε να παρακολουθείται η πορεία του μέσω internet.
Το σκεπτικό του bookcrossing είναι απλό και γοητευτικό. Ξεκινά από την ιδέα ότι το βιβλίο είναι αγαθό και μέσο πολιτισμού, το οποίο μπορεί να διαδοθεί από χέρι σε χέρι, αντί να μένει στο ράφι μιας βιβλιοθήκης. Σε αυτό το σημείο θυμήθηκα το βιβλίο ''Το βιβλίο που δεν ήθελε να διαβαστεί''.
Αν αναρωτιέστε αν υπάρχει ελληνική κοινότητα bookcrossing, γιατί υποψιάζομαι ότι δεν θα το υποπτευόσασταν, να σας ενημερώσω ότι όχι μόνο υπάρχει αλλά είναι και από τις πιο αναπτυγμένες παγκοσμίως.
Οι Έλληνες bookcrossers είναι ιδιαίτερα δραστήριοι και διοργανώνουν πολλές εκδηλώσεις. Μπορείτε να μάθετε για τις εκδηλώσεις και τα μέρη που γίνονται πατώντας εδώ.
Όμως το βασικό και μεγαλύτερο γεγονός ολόκληρης της κοινότητας είναι το ετήσιο Συνέδριο που διοργανώνεται εθελοντικά από τις επιμέρους κοινότητες. Φέτος, θα πραγματοποιηθεί στη Σκύρο, το 8ο Ελληνικό "Θαλασσινό" Συνέδριο Bookcrossing, στις 28-30 Ιουνίου 2013.
Οι bookcrossers από όλη την Ελλάδα, θα έχουν την ευκαιρία να γνωριστούν, να ανταλλάξουν βιβλία, να δυναμώσουν το πνεύμα του bookcrossing και φυσικά να περάσουν ένα τριήμερο διασκέδασης και πολιτισμού. Οι εθελοντές από όλη την Ελλάδα έχουν ξεκινήσει να ετοιμάζονται για το συνέδριο, και οι εγγραφές έχουν αρχίσει!
Αν θέλετε να μάθετε περισσότερα για το ελληνικό bookcrossing, επισκεφτείτε την ιστοσελίδα  του ή την επίσημη σελίδα τους στο facebook !
Continue reading >>

Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2013

1η Μαρτίου! Φτιάχνουμε μαρτάκι!

0 σχόλια
''Mάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης.
Και σαν τύχει και θυμώσει,
μες στο χιόνι θα μας χώσει''

......
"Οπόχει κόρην ακριβή,
του Μάρτη ο ήλιος μην τη δει".

Οι καιρικές συνθήκες του Μάρτη, του πρώτου μήνα της Άνοιξης θεωρούνται αντιφατικές, καθώς κάνει πολύ κρύο αλλά ξεκινά και η ζέστη του καλοκαιριού.
Τα τελευταία χρόνια κρατώ ένα παλιό έθιμο της πρώτης μέρας του Μαρτίου, που είναι το γνωστό βραχιολάκι, που λέγεται ''Μάρτης'' ή ''μαρτάκι''.
Για να το φτιάξετε, θα χρειαστείτε μια λευκή και μια κόκκινη κλωστή, τις οποίες θα τυλίξετε μεταξύ τους δημιουργώντας μια έλικα. Έπειτα, θα κάνετε κόμπους στις δύο άκρες και θα το δέσετε στο καρπό του δεξιού σας χεριού. Θα το φοράτε μέχρι το τέλος του μήνα ή μέχρι την Ανάσταση. Η παράδοση λέει ότι προστατεύει το άτομο που το φοράει από τον δυνατό ήλιο του Μαρτίου.
Φτιάξτε το μαρτάκι για σας και για τα παιδάκια σας και μη ξεχάσετε να πείτε παροιμίες για τον Μάρτιο!
Καλό μήνα να έχουμε!
Continue reading >>
 

Παραμυθητής - Copyright  © 2012 All Rights Reserved | Design by OS Templates Converted and modified into Blogger Template by BTDesigner | Back to TOP