Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2012

Μπαμπαδο..διαβάσματα:Ο σκύλος του Άη Βασίλη

0 σχόλια
Όταν ήμουν παιδί περίμενα πως και πως τα Χριστούγεννα. Με το που γυρνούσαμε από τις καλοκαιρινές διακοπές, εκεί κατά Σεπτέμβρη μεριά και ειδικά μόλις άρχιζε το βάσανο του σχολείου,  μετρούσα τις μέρες για τις άγιες μέρες.
Έξυπνος τρόπος για να κόβεις την μάθηση σε δόσεις.
Σαν χάπι, έξυπνα τεμαχισμένο, κατέβαινε καλύτερα τελικά.
photo via
Έτσι όταν πλησίαζαν οι μέρες εκείνες, και χωρίς Jumbo να μετράει αντίστροφα, κάτι πάθαινα. Ευτυχώς που δεν ταυτιζόταν η γιορτή απαραίτητα και με πανσέληνο γιατί θα έσκιαζα  τους γονείς μου. Την νύχτα της Πρωτοχρονιάς και αφού είχαν γίνει όλες οι απαραίτητες τελετουργίες για την όσο το δυνατόν απρόσκοπτη επικοινωνία με τον σεβάσμιο
Άη- Βασίλη, είτε δια μέσω ταχυδρομείου είτε δια μέσω προσευχής, κατέστρωνα σχέδια για να του την φέρω και να τον πιάσω στα πράσα. Το είχα βάλει μάλιστα και σκοπό.
Θα ήμουνα το πρώτο, βιονικό  παιδί που θα τσάκωνε τον γεράκο την ώρα που θα μπούκαρε στο σπίτι μου.

photo via
Τι τον κοιμισμένο έκανα, τι είχα συνέχεια τα αυτιά μου τεντωμένα και πεταγόμουν πάνω με τον παραμικρό θόρυβο, τι πήγαινα ανά τέταρτο τάχα μου τάχα μου τουαλέτα , τίποτα.. Πουθενά κάτι χοντρό και κόκκινο. Ποτέ δεν κατόρθωσα να τον δω και πάντα όταν ξυπνούσα το πρωί υπήρχαν δώρα κάτω από το δέντρο. Τσάμπα τόσο κατούρημα τελικά. Άσε που όλη την επόμενη μέρα κουτουλούσα από την νύστα.
 Μαγική υπόθεση εκείνα τα χρόνια ο Αι Βασίλης. Ακόμα και τώρα που μεγάλωσα λίγη από την μαγεία του παραμένει  μέσα μου και μου θυμίζει εκείνη την εποχή. Δεν περιμένω βέβαια να τον πετύχω στο σαλόνι μου, καθότι κάτι τέτοιο θα απέβαινε μοιραίο για την ευαίσθητη καρδιά μου. Η σκέψη και μόνο να πετύχω ένα ευτραφή ασπρομάλλη γέρο με κόκκινες πιτζαμούλες και γουνάκι αραγμένο αξημέρωτα  στο σαλόνι μου να βρέχει πτι-μπερ στο γάλα, μου κόβει τα ύπατα, εκτός βέβαια και αν έχω ντοπαριστεί με τα  απαραίτητα υπογλώσσια.
photo via
 Μου αρκεί και με ελκύει  όμως να προετοιμάζω την είσοδό του, κάθε Πρωτοχρονιά, για τα παιδιά μου. Και μάλιστα με τρόπο χολιγουντιανό. Με την βοήθεια ολάκερης της παρέας. Τέσσερεις οικογένειες, όλοι με παιδιά, και όλοι μας κάτι παραπάνω από παιδιά.
photo via
Το σκηνικό, για φέτος, πάει κάπως έτσι.  Την ώρα που χιόνι πέφτει από την οροφή, ένας τάρανδος μπαίνει στην αυλή και σέρνει το έλκηθρο με τα δώρα. Από πίσω ακολουθεί ο ΆηΒασίλης  και βροντοφωνάζει «χο-χο-χο». Τα πιτσιρίκια ψαρώνουν και κολλάνε την μούρη τους στα παράθυρα. Εμείς οι μεγάλοι, δείχνουμε απορημένοι.  Εγώ προσωπικά και λίγο ενοχλημένος γιατί δεν έχω τελειώσει με την βασιλόπιττα.
photo via
Το έλκηθρο αράζει έξω απ το σπίτι και ο Άγιος μπαίνει  μέσα με την τεράστια  σακούλα του φορτωμένη στο ώμο.  Τα παιδιά κόκκαλο. Εγώ ακόμα ενοχλημένος, γεμάτος ψίχουλα. Οι υπόλοιποι με το βλέμμα της απορίας , αλλά ευτυχισμένοι, στα μάτια τους. Και αφού μοιρασθούν τα δώρα, και χουζουρέψουμε για λίγο βαρυστομαχιασμένοι στον καναπέ, πάμε ικανοποιημένοι σπίτια μας, πιστεύοντας στο αύριο, περισσότερο από ότι στο χτες.

photo via shutterstock

Τώρα Δεκέμβρη μήνα στην Ελλάδα να βρεις τάρανδο για να κάνεις την δουλειά σου, κομματάκι δύσκολο.  Έτσι βολεύεσαι με το μπόξερ του φίλου σου. Το οποίο δυστυχώς , όπως όλοι ξέρουμε, δεν έχει κέρατα. Στην αρχή σκεφτήκαμε να βρούμε δύο ξερά κλαδιά με παρακλάδια και να τα βάλουμε  στο κεφάλι του άτυχου ζωντανού . Η προοπτική όμως να του τα κολλήσουμε  με συρραπτικά, σύντομα απορρίφθηκε  ομόφωνα, προς ικανοποίηση της φιλοζωικής.
Έτσι το πρόβλημα παρέμεινε άλυτο. Ευτυχώς το jumbo απέβη χρησιμότατο. Χαλάλι η τόση διαφήμιση. Στέκα με κέρατα. Κοντά αλλά δεν βαριέσαι. Σάμπως το μπόξερ είναι ψηλό; Κάτι θα θυμίζει από τάρανδο. Χιόνι προμηθευτήκαμε από μία αποθήκη και για Αη Βασίλη θα μπει ο γιος της οικογένειας που θα μας φιλοξενήσει. Στην καινούργια version του βέβαια. Αυτή της οικονομικής κρίσης που τον επιβάλει αδυνατισμένο αλλά με το ίδιο παλιό καλοσυνάτο χαμόγελο.  Δώρα υπάρχουν  για όλους. Ο άλλος γιος θα ανέβει στην οροφή να πετάει το χιόνι. Όσο για έλκηθρο, ένα αυτοσχέδιο καφάσι με ρόδες και ύφασμα θα κάνει τέλεια την δουλειά μας. Όλα αυτά βέβαια, με την σύμφωνα γνώμη, θέλω να πιστεύω, του σκύλου, ο οποίος έτσι και τα βγάλει πέρα θα είναι άξιος βράβευσης.
photo via
 Ο μικρός μου προετοιμάζεται μέρες για την Πρωτοχρονιά. Τον έχω τσιγκλήσει και εγώ λίγο, βέβαια. Όλο για καλικατζαράκια, ξωτικά και τάρανδους μιλάω. Νομίζω ότι και οι δύο το περιμένουμε με αγωνία. Αυτός για να βυθιστεί στην μαγεία των ημερών και εγώ για να βυθιστώ στην έκφραση της μαγείας του μαγικού προσώπου του…….
photo via
Μια μέρα , λοιπόν, αφού ο μεσαίος εξάντλησε κάθε δυνατότητα για να τον ενημερώσει ότι Αι Βασίλης δεν υπάρχει  ήρθε απορημένος στην αγκαλιά μου.
«Μπαμπά….. ο μεσαίος μου λέει ότι Αι Βασίλης δεν υπάρχει» είπε όλο παράπονο. Κλονίστηκα. Ανέταξα τις δυνάμεις μου και αντέκρουσα με ότι μου ήρθε πιο πρόχειρο
«Μην τον πιστεύεις. Αυτός είναι ικανός να σου πει
ότι δεν είμαι και μάγος».
photo via
«Ε, όχι βέβαια» ανταπάντησε το μικρό μου αγγελούδι, φανερά ενοχλημένο, αράζοντας  στην αγκαλιά μου.Ο μεσαίος χασκογέλασε αλλά κρατήθηκε στο ύψος του κλείνοντάς μου το μάτι.Η θητεία μου, ως συμφοιτητής  του Χάρι Πότερ,
πήρε παράταση και για το 2013.
Τι πιο καλύτερο δώρο για μια παραμυθένια πρωτοχρονιά! ……….

 Το άρθρο έγραψε ο Ξυλάς... ένας μπαμπάς τριών παιδιών
που αρνείται να μείνει «μεταξεταστέος» στην ζωή των παιδιών του.

 
Continue reading >>

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2012

Βιβλιοθήκη:Βιβλία παιδικής λογοτεχνίας με ιστορίες για τους καλικάντζαρους!

0 σχόλια
Οι καλικάντζαροι είναι μικρά πλάσματα,
δαιμόνια, που ζουν στον κάτω κόσμο και
εμφανίζονται κατά το Δωδεκαήμερο
δηλαδή από 25 Δεκεμβρίου έως 6 Ιανουαρίου.
Πρόκειται για μια λαϊκή δοξασία,



σύμφωνα με την οποία βγαίνουν
από τη γη για να πειράξουν τους ανθρώπους,
διότι είναι άτακτοι και τους αρέσουν τα πειράγματα.
Τον υπόλοιπο χρόνο μένουν στα έγκατα της γης
και πριονίζουν το δέντρο της ζωής, που κρατά τη γη,
μια παραλλαγή του μυθικού Άτλαντα.

Η μάγισσα Τσαπατσούλα και οι καλικάντζαροι
συγγραφέας: Χαρά Κατσαρή, εικονογράφηση: Κατερίνα Βερούτσου, εκδόσεις Διάπλαση.
Είναι παραμονές Χριστουγέννων και τα καλικαντζαράκια έχουν ανέβει στη γη για τις γνωστές τους σκανταλιές στα σπίτια των ανθρώπων. Τρεις απ' αυτούς όμως, ο Φρίτιο, ο Θρίτιο και ο Αμπλεμπούμπλης, έχουν την ατυχία να μπουν στο σπίτι της μάγισσας Τσαπατσούλας. Η οικοδέσποινα, αντί να τρομάξει και να τους διώξει άρον-άρον, θα τους προσκαλέσει όλο χαρά σ' ένα επεισοδιακό χριστουγεννιάτικο πάρτι. Ιπτάμενοι κουραμπιέδες, χαμένα δόντια και σβούρες στον αέρα θα κάνουν τη βραδιά αξέχαστη για τους τρεις κατεργάρηδες, που ακόμα τρέχουν για να γλιτώσουν!
 Ιστορίες με καλικάντζαρους
συγγραφέας: Φίλιππος Μανδηλαράς, εικονογράφηση: Κωνσταντίνα Καπανίδου,
εκδόσεις Πατάκη
Καλικάντζαροι κουτσοί, στραβοί, ψηλοί, κοντοί, μακρυχέρηδες και μακρυπόδηδες, στραβομούρηδες και στραβοχέρηδες, στραβοπρόσωποι και στραβοπόδαροι - ένα σωρό καλικάντζαροι και μέσα σ' αυτούς ο Γιάννης ο εγγαστρίμυθος παρέα με μια γουρουνοκεφαλή που μιλάει, ο Αρίδας, ο άπληστος και μοναχοφάης μυλωνάς, η Μαριέττα και η Εριέττα μόνες τη νύχτα στο μύλο μ' ένα σωρό δαιμόνια που θέλουν να τις παντρευτούν... Τρεις ιστορίες με καλικάντζαρους που στηρίζονται στις παραδόσεις του ελληνικού λαού κι ένα επίμετρο που ρίχνει φως στη σκοτεινή εικόνα τους όπως μας παραδίδεται από τους προπαππούδες μας.

Ο Καλοκάντζαρος σώζει το Καλικαντζαροχωριό, συγγραφέας: Βαγγέλης Ηλιόπουλος
εικονογράφηση: Κάρλα Μανέα, αφήγηση: Γεράσιμος Γεννατάς, μουσική σύνθεση: Κώστας Θωμαΐδης,
Εκδόσεις Πατάκη.
Στο Μανόλη αρέσουν οι πλάκες και οι σκανταλιές. Όταν στο δάσος γνωρίζει τον Καλοκάντζαρο, το μοναδικό καλό καλικάντζαρο, γίνονται οι καλύτεροι φίλοι και δίνουν μια υπόσχεση: να βοηθούν πάντα ο ένας τον άλλο. Γι' αυτό και όταν ο Μανόλης έπειτα από χρόνια συνειδητοποιεί ότι οι καλικάντζαροι κινδυνεύουν να εξαφανιστούν, γιατί οι άνθρωποι ούτε πιστεύουν ότι υπάρχουν ούτε γιορτάζουν πια παραδοσιακά Χριστούγεννα, αποφασίζει να πάει στο Καλικαντζαροχωριό. Εκεί ο Μαντρακούκος, ο Κωλοβελόνης κι ο Κοψαχείλης, οι αρχηγοί των καλικάντζαρων, τρομάζουν μόλις ακούν τα νέα. Μόνο ο Καλοκάντζαρος και ο Μανόλης αποφασίζουν να δράσουν για να κάνουν τους ανθρώπους να γιορτάζουν παραδοσιακά και να σώσουν τους καλικάντζαρους.
Πρωτοχρονιάτικες καλικαντζαροσκανταλιές
συγγραφέας Μαριλένα Καββαδά, εικονογράφηση: Νέστορας Ξουρής, μουσική σύνθεση: Νίκος Παπαδογιώργος,
εκδόσεις Διάπλαση
Ένα πρωτοχρονιάτικο παραμύθι της Μαριλένας Καββαδά γεμάτο παιχνιδίσματα, εκπλήξεις, ανατροπές και μαγικές εικόνες από τον Νέστορα Ξουρή. Όπως πάντα, από τις εκδόσεις Διάπλαση που ακόμη και σε δύσκολους καιρούς τολμούν μεγάλες παραγωγές με νέους και καταξιωμένους δημιουργούς με φρέσκες και πρωτοποριακές ιδέες. Σ αυτό το παραμύθι οι βοηθοί του Αϊ Βασίλη είναι έτοιμοι να "παραιτηθούν" και να φύγουν από το χιονισμένο εργαστήρι των παιχνιδιών για μέρη καλοκαιρινά, θεωρώντας ότι τα παιδιά δεν εκτιμούν τη δουλειά τους όσο πρέπει. Άραγε έχουν δίκιο; Θα υπάρξουν φέτος δώρα για τα παιδιά; Τι θα γίνει τελικά; Ένα βιβλίο για όσους λατρεύουν τις σκανταλιές... Αλλά και για όσους θα αρχίσουν να τις λατρεύουν μετά την ανάγνωσή του! Πάνω απ' όλα όμως, για όλα τα μικρά και μεγάλα παιδιά που ξέρουν να εκφράζουν ό,τι νιώθουν, δεν ντρέπονται να ζητάνε συγγνώμη και χαίρονται να λένε ευχαριστώ για κάθε δώρο, μεγάλο ή μικρό!
Το βιβλίο περιέχει και ένα CD με την αφήγηση του παραμυθιού και τα τραγούδια του σε μουσική του Νίκου Παπαδογιώργου.
 Καλικάντζαρος είσαι και φαίνεσαι!συγγραφέας: Φίλιππος Μανδηλαράς, εικονογράφηση: Πέτρος Μπουλούμπασης, Εκδόσεις Πατάκη.
Νομίζετε ότι τα ξέρετε όλα για τους καλικάντζαρους;
Όλα, όλα;
Είστε σίγουροι;
Για κοιταχτείτε καλά στον καθρέφτη...
Ουπς!...



Η Ιφιγένεια και ο καλικάντζαρος
συγγραφέας Χρυσάνθη Τσιαμπαλή - Κελεπούρη,
εικονογράφηση: Αιμιλία Κονταίου,
εκδόσεις Ψυχογιός
Ο Αταξίμ, ο πιο σκανταλιάρης από τους καλικάντζαρους, μπαίνει στο σπιτάκι της γιαγιάς Σοφίας με διάθεση για μεγάλες κατεργαριές.
- Όλα θα τα καταστρέψω, όλα θα τα μπουρδουκλώσω, και λόγο σε κανέναν δε θα δώσω! φωνάζει με περηφάνια στους άλλους καλικάντζαρους.
Εκεί όμως τον περιμένει μια λευκή, παχουλή και... τριχωτή έκπληξη, που θ’ αλλάξει απρόσμενα τα σχέδιά του!
Η Άννα και οι καλικάντζαροι,
συγγραφέας: Μαίρη Σάββα - Ρουμπάτη
εικονογράφηση: Νίκη Λεωνίδου, Εκδοτικός Οίκος Λιβάνη.
Μέσα από τη σκανταλιά και το όνειρο ξεπροβάλλει ένας άγνωστος κόσμος. Από τα παλιά τα χρόνια οι άνθρωποι έβρισκαν τρόπους για να γιατρεύουν τους φόβους τους. Από την ανάγκη αυτή γεννήθηκαν πολλά έθιμα. Η Άννα όμως είναι σίγουρη ότι τα παράξενα πλάσματα που συνάντησε δεν είναι μασκαρεμένα παιδιά που μπαίνουν στα σπίτια των γειτόνων. Μέσα στη μαγική ατμόσφαιρα των Χριστουγέννων, γίνεται συνένοχη με τους παράξενους φίλους της Άγιας Νύχτας. Μαζί τους ανακαλύπτει έναν άλλο κόσμο, μαθαίνει μύθους και μυστικά, μυρίζει μυρωδιές, βλέπει χρώματα και ζει εικόνες που δεν τις βλέπει κάθε μέρα. Ακολουθήστε τους και δε θα χάσετε...
Παρέα μ' έναν καλικάντζαρο συγγραφέας: Κατερίνα Παλαιολόγου,
εικονογράφηση: Γιάννης Δράνης, εκδόσεις Κέδρος.
Λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα κι οι καλικάντζαροι ανεβαίνουν στον Απάνω Κόσμο να πειράξουν τους ανθρώπους. Όμως ένας καλικάντζαρος, ο Τιτσίν-τιτσίν, θα βρεθεί, αιχμάλωτος τεσσάρων παιδιών. Τα παιδιά δε θέλουν το κακό του. Τον κάνουν φίλο τους. Μαζί θα περιπλανηθούν και θα δουν τις αταξίες των άλλων καλικάντζαρων. Παρέα με τον Τιτσίν-τιτσίν, τη Μαργαρίτα, το Νικόλα, τον Ανδρέα και το Δημήτρη κάθε αναγνώστης θα γνωρίσει τις λαϊκές δοξασίες και τα έθιμα του ελληνικού Δωδεκάμερου. Στη σειρά Χρωματιστές Ιστορίες περιλαμβάνονται σύντομα μυθιστορήματα για παιδιά που διαβάζουν μόνα τους. Τα βιβλία, χάρη στην έγχρωμη εικονογράφησή τους, διευκολύνουν τα παιδιά στη μετάβαση από το εικονογραφημένο παραμύθι στο μυθιστόρημα.
Ο καλικάντζαρος που έχασε το δρόμο
συγγραφέας Βαγγέλης Τασιόπουλος, εικονογράφηση: Χρήστος Δήμος, εκδόσεις Σύγχρονοι Ορίζοντες.


Μια νύχτα ο καλικάντζαρος φόρεσε τη σκούφια του ανάποδα κι άφησε πίσω του την Καλικαντζαροπολιτεία. Ήθελε, λέει να γνωρίσει τον επάνω κόσμο. Βαρέθηκε να κόβει το δέντρο που κρατάει τη γη. Αυτός ήταν γεννημένος για σπουδαία κατορθώματα. Άλλωστε χωρίς περιπέτειες τι αξία έχει η ζωή;

Το αγόρι που ζωγράφιζε καλικάντζαρουςΜια παραμυθένια ιστορία που συνέβη στην Αθήνα,
όχι παλιά μπορεί και φέτος

συγγραφέας Χρήστος Μπουλώτης, εικονογράφηση: Βασίλης Παπατσαρούχας, Άγκυρα, 2004



Στην πιο παράξενη νύχτα της Αθήνας
ένα μικρό αγόρι ξεκινάει κρυφά να δέσει
την πραγματικότητα με τη φαντασία και τις
επιθυμίες του. Μέσα σε λίγες ώρες θα ζήσει
μια απίστευτη, γλυκιά περιπέτεια που θα του
μείνει αξέχαστη σε όλη του τη ζωή.
Συντροφιά με τη Ρίνα, τη γριά ρακοσυλλέκτρια,
 με τον ζωγράφο Βλαδίμηρο, με τον συλλέκτη
παλιών παιχνιδιών και με τον συγγραφέα Αστέριο Σκοτεινό
θα φτάσει το μικρό αγόρι μέχρι τα έγκατα της πόλης,
για να λύσει, επιτέλους εκεί κάτω το μυστήριο της παράξενης
νύχτας.
Εκείνα τα Χριστούγεννα ήρθαν τα κάτω πάνω!
συγγραφέας Μαρία Παπαγιάννη,
εικονογράφηση: Πέτρος Χριστούλιας,
Εκδόσεις Πατάκη, 2012
Κάτω από τη γη ζει ένα μικρό αγόρι...
Δεν του αρέσει να πηδάει, να κλοτσάει, να κάνει σκανταλιές. Ένα αγόρι τόσο διαφορετικό
από όλα τα αγόρια της γης.
Ένα καλικαντζαράκι τόσο διαφορετικό
από όλα τα καλικαντζαράκια της γης.
Ο μικρός Νέιθαν λατρεύει τις ιστορίες
και πιο πολύ απ' όλες εκείνη την ιστορία
για το μεγάλο δέντρο της ζωής που στηρίζει τη γη.
Ο σοφός παππούς του του εξηγεί ότι τα παλιά χρόνια
οι άνθρωποι εκμεταλλεύτηκαν τους καλικάντζαρους
και τους έκλεψαν τις πολύτιμες πέτρες που γι' αυτούς
ήταν ιερές. Στο υποχρεωτικό ταξίδι του στην Πάνω Γη
ο Νέιθαν θα τραυματιστεί και θ' αναγκαστεί να μείνει
 έναν ολόκληρο χρόνο με τους ανθρώπους.
Και τότε θα καταλάβει ότι τίποτα δεν είναι απόλυτο
κι ότι υπάρχουν πολλές αλήθειες. Θα ανακαλύψει
πως δεν είναι όλοι οι άνθρωποι κακοί,
όπως δεν είναι όλοι οι καλικάντζαροι καλοί.
Υπάρχουν άνθρωποι πολλοί και διαφορετικοί...
Καλή ανάγνωση!








Continue reading >>

Περι-διαβάΖουμε:Μαμά μπαμπά, τι είναι οι καλικάντζαροι;

0 σχόλια
Οι καλικάντζαροι είναι μικρά πλάσματα,
δαιμόνια, που ζουν στον κάτω κόσμο και
εμφανίζονται κατά το Δωδεκαήμερο
δηλαδή από 25 Δεκεμβρίου έως 6 Ιανουαρίου,
τότε που τα ''νερά είναι αβάφτιστα'',
δηλαδή πριν τη γιορτή των Θεοφανίων.
Πρόκειται για μια λαϊκή δοξασία,
σύμφωνα με την οποία βγαίνουν
από τη γη για να πειράξουν τους ανθρώπους,
διότι είναι άτακτοι και τους αρέσουν τα πειράγματα.
Τον υπόλοιπο χρόνο μένουν στα έγκατα της γης
και πριονίζουν το δέντρο της ζωής, που κρατά τη γη,
μια παραλλαγή του μυθικού Άτλαντα.
Ενώ όμως κοντεύουν να τελειώσουν
το κόψιμο του δέντρου, φτάνουν τα Χριστούγεννα...
Τότε αφήνουν κάτω τα πριόνια και τα τσεκούρια
κι αποφασίζουν ν' ανέβουν στη γη να γλεντήσουν.
Όμως όταν ξανακατεβαίνουν βρίσκουν
το δέντρο ακέραιο και ξεκινούν από την αρχή.
 





Γι’ αυτό οι νοικοκυραίοι για να προστατευθούν,
απ’ τη μια, δεν έβγαιναν έξω τα βράδια
κι απ’ την άλλη, στα σπίτια μέσα
άναβαν φωτιά στο τζάκι τους που δεν έσβηνε
όλο το Δωδεκαήμερο για να κρατήσουν
τους καλικάντζαρους μακριά.
Για την κακιά στιγμή όμως που θα έμπαιναν,
οι νοικοκυρές είχαν σ’ ένα σημείο
που να φαίνεται ένα πιάτο με τηγανίτες
να φάνε αυτές, να χορτάσουν
και να μην μαγαρίσουν τα άλλα γλυκά.
Aπό το βιβλίο "Αερικά ξωτικά και καλικάντζαροι" του Θάνου Βελλουδίου, του ζωγράφου Π.Τέτση
Αυτά γίνονταν τις δώδεκα ημέρες,
από τα Χριστούγεννα μέχρι τα Φώτα.
Όταν τέλειωνε το Δωδεκαήμερο,
την ημέρα των Φώτων, οι καλικάντζαροι
έφευγαν τρέχοντας για τον κάτω κόσμο
επειδή τους τρόμαζε ο αγιασμός που έριχνε ο παπάς.

Πασίγνωστη είναι η δοξασία
που λέει ότι όταν οι καλικάντζαροι φεύγουν
κατά τον αγιασμό των οικιών
φωνάζουν σε τροχαίο ρυθμό:
«Φεύγετε να φεύγωμε
τι έρχεται ο τρελόπαπας
με την αγιαστούρα του
και με τη βρεχτούρα του.
Μας άγιασε μας έβρεξε
και μας, μας εκατέκαψε!» ή
«και θα μας μαγαρίσει».

Aπό το βιβλίο "Αερικά ξωτικά και καλικάντζαροι" του Θάνου Βελλουδίου, του ζωγράφου Π.Τέτση
Έχουν πολλές ονομασίες! Κατα τόπους ονομάζονται:
«Καρκάτζια», «Καλκατζόνια»
«Καλκατζάνια», «Καλκάνια»,
«Καλιτσάντεροι», «Καρκάντζαροι»,
«Σκαλικαντζέρια», «Σκαντζάρια»,
«Σκαλαπούνταροι», «Τζόγιες»,
«Λυκοκάντζαροι» και «Κωλοβελόνηδες».
 
photo via






Ακόμη και σήμερα οι άνθρωποι χρησιμοποιούν
αποτρεπτικά μέσα κατά των Καλικάντζαρων
για να κρατήσουν την παράδοση.
Σχεδιάζουν το σύμβολο του Σταυρού
σε διάφορα σημεία του σπιτιού,
ρίχνουν αγιασμό στα σπίτια.
Επίσης καπνίζουν παλιοτσάρουχα,
βάζουν χαϊμαλιά πίσω από την πόρτα,
ανάβουν ένα δαυλό.
Την παραμονή των Θεοφανίων
τους «ζεματίζουν» από το λάδι
που παρασκευάζουν οι νοικοκυρές τηγανίτες.
Πρόκειται για ένα κομμάτι της ελληνικής
παράδοσης που έρχεται από αρχαίες δοξασίες,
και γοητεύει ακόμη μικρούς και μεγάλους!
Μάλιστα υπάρχουν πολλά βιβλία
για αυτούς. Αν θέλετε μπορείτε να διαβάσετε
βιβλία για τους καλικάντζαρους πατώντας εδώ.
Καλές γιορτές!


 
Πηγές για το άρθρο
 
 
 




 
Continue reading >>

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2012

Να τα πούμε; (Κάλαντα των Χριστουγέννων)

3 σχόλια

 Κάλην εσπέρα άρχοντες αν είναι ο ορισμός σας
Χριστού τη θέα γέννηση να μπω στ’αρχοντικό σας
Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλη
οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρει η φύσις όλη
εν τω σπηλαίω τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών και ποιητής των όλων.


«Τα κάλαντα» Νικηφόρος Λύτρας
Κερά καμαροτράχηλη και φεγγαρομαγούλα
και φουσκαλίδα του γιαλού και πάχνη από τα δέντρα
να που τον έχεις τον υγιόν, τον μοσχοκανακάρη

λούεις τον και χτενίζεις τον και στο σχολειό τον πέμπεις
Κι ο δάσκαλος τον έδειρε μ’ ένα χρυσό βεργάλι
κι η κυρά δασκάλισσα, με το μαργαριτάρι.
«Παιδική Συναυλία» Γεώργιος Ιακωβίδης
Είπαμε δα για την κερά, ας πούμε για τη Βάγια
άψε βαγίτσα το κερί, άψε και το λυχνάρι

και κάτσε και ντουχιούντηζε ήντα θα μας εβγάλεις
Γι απάκι, για λουκάνικο, για χοιρινό κομμάτι
κι από τον πύρο του βουτσού να πιούμε μια γιομάτη
κι από τη μαύρη όρνιθα κανένα αυγουλάκι
κι από το πιθαράκι σου ένα κουρούπι λάδι
κι αν είναι κι ακροπλιάτερο, βαστούμε και τ’ ασκάκι.

 
Φέρε πανιέρι κάστανα, πανιέρι λεπτοκάρυα
και φέρε και γλυκό κρασί να πιούν τα παλικάρια
κι αν είναι με το θέλημα, άσπρη μου περιστέρα
ανοίξετε την πόρτα σας, να πούμε καλησπέρα
και ακόμα δεν τον ηύρηκες τον μάνταλο ν’ ανοίξεις
να μας κεράσεις μια ρακή κι ύστερα να σφαλίξεις.


Και του χρόνου!
Continue reading >>

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

Περι-διαβάΖουμε:Μαμά, μπαμπά γιατί κρεμάμε κάλτσες στο τζάκι;... και άλλα χριστουγεννιάτικα έθιμα!

0 σχόλια
Έχετε παρατηρήσει ότι
έχουμε υιοθετήσει ήθη και έθιμα
που αφορούν τα χριστούγεννα
χωρίς να γνωρίζουμε τους συμβολισμούς τους.
Για παράδειγμα, στολίζουμε δέντρο,
κάνουμε δώρα, λέμε τα κάλαντα...
αλλά τι σημαίνουν αυτά τα έθιμα;
Επίσης διαβάστε και για χριστουγεννιάτικα
έθιμα άλλων χωρών.
Διαβάστε για να ενημερώσετε και τα παιδιά σας!

photo via
Το γλειφιτζούρι μπαστουνάκι,
έχει συμβολική σημασία,
αφού το σχήμα J παραπέμπει
στο όνομα του Χριστού (Jesus)
και το λευκό και κόκκινο χρώμα αντιπροσωπεύει
την αγνότητα του και το αίμα
που έχυσε ο Χριστός πάνω στο σταυρό.
Η ιδέα για τις κρεμασμένες κάλτσες
στο τζάκι συνδέεται με την ιστορία
του Αγίου Νικολάου, ο οποίος έσωσε τρεις κοπέλες
βάζοντας χρυσά νομίσματα στην κάλτσα
του πατέρα τους που κινδύνευε από χρεοκοπία.

photo via
 Οι γιρλάντες που στολίζουμε
στο χριστουγεννιάτικο μας δέντρο,
αντιπροσωπεύουν ένα από τα θαύματα του Χριστού,
αφού κάποια στιγμή ευλόγησε ένα δέντρο
γεμάτο με ιστούς από αράχνες
και αυτές μεταμορφώθηκαν σε κορδέλες.




photo via
Σε πολλούς λαούς οι μπάλες που κρεμάμε
στο δέντρο συμβολίζουν τα γέλια του Χριστού.
Σύμφωνα με το μύθο, η ιδέα προέρχεται
από έναν καλλιτέχνη του δρόμου
που δεν είχε τίποτα άλλο να του προσφέρει
για τη γέννηση του.
photo via

Στην Αυστρία και στη Γερμανία τα παιδιά
ντύνονται με τις στολές των Τριων Μάγων,
κρατούν στα χέρια τους ένα αστέρι και πηγαίνουν
από σπίτι σε σπίτι για να μαζέψουν λεφτά
για τους φτωχούς.
 
photo via

Σε πολλά σπίτια της κεντρικής Ευρώπης
τη νύχτα της Πρωτοχρονιάς γράφουν
τα αρχικά των τριών μάγων (C+M+B 2013)
για να πάει καλά το νέο έτος,
τα αρχικά παραπέμπουν
και στη φράση Christus Mansionem Βenedicat που σημαίνει : Ο Χριστός Ευλογεί Αυτό το Σπίτι.
photo via
Το Λιβάνι ήταν ένα άρωμα που χρησιμοποιούσαν
οι Ιουδαίοι και σαν δώρο συμβόλιζε
πως ο Χριστός θα γινόταν αγαπητός.
Το Χρυσάφι ήταν το αγαθό των βασιλιάδων,
πράγμα που συμβόλιζε την ιδιότητα ως βασιλιά
που έχει ο Χριστός για τους Χριστιανούς.
Η Σμύρνα (μύρο) ήταν άρωμα που τοποθετούσαν
στους νεκρούς για να μυρίζουν ωραία,
πράγμα που συμβόλιζε πως ο Χριστός
θα υπέφερε και θα πέθαινε.

Η ιδέα του να χαρίζουμε διάφορα πράγματα
στα αγαπημένα μας πρόσωπα προήλθε
από τα δώρα που έκαναν οι τρεις μάγοι
στον μικρό Χριστό.
photo via
Τα ονόματα των 8 ιπτάμενων ταράνδων
που οδηγούν το έλκηθρο του Άη Βασίλη 

είναι Ντάσερ, Ντάνσερ, Πράσνερ, Βίξεν,
Κόμετ, Κιούμπιτ, Ντόνερ και Μπλίτζεν.
Ο Ρούντολφ, ο τάρανδος με την κόκκινη μύτη,
προστέθηκε το 1939 με βάση μια 
ιστορία του Robert L. May.
photo via
Όλοι σκεφτόμαστε τα Χριστούγεννα
χιονισμένα και να φτιάχνουμε χιονάνθρωπους!
Το πιο πιθανό είναι η ιδέα αυτή να μεταδόθηκε
γύρω στο 1843 όταν ο Άγγλος συγγραφέας
Τσαρλς Ντίκενς έγραψε την ίσως πιο διάσημη χριστουγεννιάτικη ιστορία
για ένα πάμπλουτο, μα πολύ τσιγκούνη
επιχειρηματία, τον Εμπενίζερ Σκρουτζ.
photo via
Την εποχή που έγραψε ο Ντίκενς
την ιστορία του επικρατούσε στην Αγγλία
ένας παγετώνας. Η Αγγλία ήταν λοιπόν
για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα καταχιονισμένη,
όπως και το σενάριο του Ντίκενς.
Γιʼ αυτό ίσως να επικράτησε η άποψη
πως το χιόνι είναι απαραίτητο για ωραία Χριστούγεννα.
 



H λέξη κάλαντα, σύμφωνα με τους λαογράφους,
προέρχεται από τη λατινική "calenda",
που σημαίνει αρχή του μήνα, νουμηνία
και τραγουδιόνταν στην αρχή του μήνα,
ενώ διαμορφώθηκε από το ελληνικό ρήμα καλώ.
Το έθιμο αυτό προϋπήρχε στην Ελλάδα,
πριν από την Ρώμη.
photo via
Τα παιδιά κρατούσαν ένα κλαδί ελιάς ή δάφνης,
στολισμένο με καρπούς και άσπρο μαλλί,
γύριζαν και τραγουδούσαν και τους έδιναν δώρα.
Μετά, πήρε το έθιμο αυτό και η Ρώμη.
Στο Βυζάντιο κρατούσαν ραβδιά, ή φανάρια,

ή ομοιώματα πλοιαρίων ή και κτιρίων,
στολισμένα και τραγουδώντας,
συνόδευαν το τραγούδι
με κρούση τριγώνου ή τυμπάνου. 
Να τα πούμε;

Καλές γιορτές!

  
Οι πληροφορίες για το άρθρο είναι από την ιστοσελίδα www.asxetos.gr
Continue reading >>

Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

Μεταμορφώστε ένα μπουκάλι γάλακτος σε χιονάνθρωπο!

0 σχόλια
Αυτή την εποχή σχεδόν τα πάντα
μπορούν να μεταμορφωθούν
με μαγικό τρόπο!
Αυτή την ιδέα την βρήκα

στο celebrationsathomeblog.com
Στις εικόνες θα δείτε πώς
μπορείτε να μεταμορφώσετε
ένα μπουκάλι γάλακτος
σε ένα χαριτωμένο χιονανθρωπάκι!
Θα χρειαστείτε ένα μπουκάλι
γυάλινο ή πλαστικό...
Για να φτιάξετε το κεφάλι του
χιονάνθρωπου μπορείτε να χρησιμοποιήσετε
ένα λουκουμαδάκι το οποίο θα αχνίσετε
με ζάχαρη. Αλλιώς θα χρησιμοποιήσετε
μια μπαλίτσα φελιζολ.

Θα κάνετε μια τρύπα,
για να περάσετε το καλαμάκι.
Έπειτα θα ζωγραφίσετε
ματάκια και μυτούλα.
Μην ξεχάσετε να βάλετε
ένα κασκολ στο χιονάνθρωπο
που θα φτιάξετε από
τσόχα ή άλλο ύφασμα.
 
Φυσικά μέσα στο μπουκάλι
μπορείτε να βάλετε και χυμό,
όμως με το γάλα θα φαίνεται
καλύτερα ο λευκός χιονάνθρωπος.
Μπορείτε να το χρησιμοποιείτε
όλη τη διάρκεια των γιορτών
και το παιδί να πίνει
το γάλα του από ένα χιονάνθρωπο!

Τα Χριστούγεννα η μαγεία
είναι παντού!
Να περάσετε όμορφα!

Continue reading >>

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2012

Περι-διαβάζουμε:Sarah Kay.. εικονογράφος της παιδικής αθωότητας

0 σχόλια
Τα σκίτσα της Sarah Kay είναι συνυφασμένα με την παιδική ηλικία των περισσότερων. Βρισκόταν σε ρούχα, βιβλία, αυτοκόλλητα και χαρτί αλληλογραφίας. Τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα κοσμούσε πολλά παιδικά δωμάτια και ήταν συνώνυμο της παιδικής αθωότητας.
photo via
Ωστόσο δεν γνωρίζουμε πολλές
πληροφορίες για την ίδια 
την
καλλιτέχνιδα των ρομαντικών ζωγραφιών.
photo via
Στην ηλικία των 20 ετών, η καλλιτέχνις Sarah Kay είχε σπουδάσει στην Art Academy και ζούσε σε επαρχία έξω από το Σίδνευ, της Αυστραλίας, μαζί με την οικογένεια της.
photo via
Ξεκίνησε να κάνει τις ζωγραφιές που της έφεραν παγκόσμια αναγνώριση, όταν η κόρη της Alison αρρώστησε βαριά και εκείνη βρήκε διέξοδο στη ζωγραφική.
photo via
Ζωγράφιζε χαρούμενα και ανέμελα παιδιά που βρίσκονταν σε ήρεμα τοπία, όπως αυτά που θυμόταν από το αγρόκτημα των παππούδων της.
photo via
Εκείνο το διάστημα έδειξε μερικές ζωγραφιές της σε ένα τοπικό εκδότη ευχετήριων καρτών, ο οποίος ενθουσιάστηκε και αποφάσισε να τις τυπώσει. Έτσι οι ζωγραφιές της έγιναν ευρύτερα γνωστές.
photo via
Οι ζωγραφιές της αποπνέουν αθωότητα και ηρεμία και όπως
έχει πει οι εικόνες αυτές εκφράζουν το πως θα ήθελε να είναι ο κόσμος.. ρομαντικός και ειρηνικός, ένας κόσμος ιδανικός για τα παιδιά της. 
photo via
Η καριέρα της Sarah Kay
ξεκίνησε ταπεινά και συνέχισε έτσι.
H Sarah Kay.
Αποφεύγει την προσωπική της προβολή, δεν δίνει συνεντεύξεις και δεν πραγματοποιεί καμία διαφημιστική προώθηση της δουλειάς της.
photo via
Αν και σήμερα οι ζωγραφιές της δεν είναι ανάρπαστες εξαιτίας άλλων προβεβλημένων καλλιτεχνών, ωστόσο όλοι αναγνωρίζουν τα σχέδια της. Ακόμη και αν δεν γνωρίζει το όνομα της, θυμάται ότι κάποτε είχε κολλήσει ένα αυτοκόλλητο με κάποιο χαριτωμένο κοριτσάκι που είχε ζωγραφίσει..

Continue reading >>
 

Παραμυθητής - Copyright  © 2012 All Rights Reserved | Design by OS Templates Converted and modified into Blogger Template by BTDesigner | Back to TOP