Βιβλιοθήκη: Γέλιο... του κουτιού

Θέλω ένα τέτοιο κουτί! Ένα κουτί που περιέχει ανέκδοτα και κόκκινες μύτες, χαχανητά και αλλήθωρα μάτια, γκριμάτσες ωραίες μελωδίες και όνειρα... πολλά όνειρα. Κάτι σαν να λέμε το αντίθετο του κουτιού της Πανδώρας!

Μέσα στη μιζέρια των καιρών μας και απέναντι σε αυτό το πανάρχαιο κουτί που έχει ανοίξει. Χρειάζονται μερικά κουτιά γέλιου.

Ένα κουτί για να υπάρχει στη σχολική τσάντα, στη στάση του λεωφορείου, στην ουρά του σουπερ μάρκετ, δίπλα στο ποντίκι του υπολογιστή μου.

Θέλω ο κόσμος να σκάει στα γέλια χωρίς να σκέφτεται ότι θα του βγουν ξινά. Στο κάτω κάτω γέλιο και κλάμα είναι τόσο κοντά. 

Και τι χρειάζεται να γελάσεις.. Κάτι πολύ αστείο ή απλά να σκεφτείς πόσο χαρούμενος είσαι και να αφεθείς σε αυτό τη χειμαρώδης παρόρμηση του διαφράγματός σου.

Σκέψου πόσες φορές μέσα στη μέρα γελάει ένας ενήλικας και πόσες ένα παιδί! Ναι, είναι δύσκολο να κάνεις ένα μεγάλο να γελάσει.. γιατί θα σου βρει εκατοντάδες λόγους για να σου κλαφτεί.

 

 

Ένα όμορφο παιχνίδι που μπορείτε να παίξετε με τα παιδιά.. η βαλίτσα της λύπης! Όταν είσαι στενοχωρημένος, ανοίγεις μια ''φανταστική'' βαλίτσα και χωράς όλη σου τη λύπη, το φόβο και τη στενοχώρια. Ή κάνεις αυτό που έκανε ο ήρωας του Αντώνη Παπαθεοδούλου, αγοράζεις ένα Γέλιο του κουτιού.

Ένας μικρός παρατηρούσε τον αγχωμένο μπαμπά του να έχει νεύρα, καθώς ψάχνει για δουλειά. Διαβάζει τις αγγελίες από τις εφημερίδες και κατσουφιασμένος περιμένει το τηλέφωνο να χτυπήσει. Μέχρι που μια μέρα ο μικρός διάβασε μια παράξενη διαφήμιση στην εφημερίδα του μπαμπά: "Γέλιο.. του κουτιού. Στη πόρτα σας με ένα τηλεφώνημα. Τιμή 10 ευρώ''

 

Δε χάνει χρόνο το παραγγέλνει. Βέβαια ξεπερνάει μερικά εμπόδια.. τον ταχυδρόμο και τον Πειρατή, τον σκύλο της γειτόνισσας. Ο μικρός ήταν αποφασισμένος να αλλάξει τη κατσουφιασμένη μούρη του μπαμπά του.

''Λοιπόν τα ωραιότερα πράγματα συμβαίνουν εκεί
που δεν  τα περιμένεις.'' (απόσπασμα βιβλίου).

Δεν θα σας πω το τέλος. Κυρίως γιατί όταν το τέλος μιας ιστορίας εξαρτάται από ένα παιδί, τότε δεν μπορεί παρά να είναι ευχάριστο.

Διαβάστε σκεπτικοί το βιβλίο του συγγραφέα Αντώνη Παπαθεοδούλου, και απολαύστε τους εικονογραφημένους του ήρωες από την Ελίζα Βαβούρη. Η εικονογράφος δημιούργησε ένα ζωηρό αγόρι που ξεπηδά στις σελίδες του βιβλίου. Το σχέδιο του ταχυδρόμου μου άρεσε πολύ.

Υποπτεύομαι ότι η απουσία ονομάτων στους ήρωες είναι σκόπιμη και βοηθάει περισσότερο στην ταύτιση των ενήλικων αναγνωστών. Μου αρέσει η γραφή του Παπαθεοδούλου διότι είναι δροσερή και μας αφήνει να μάθουμε την ιστορία από το στόμα ενός παιδιού.

Εσείς θέλετε ένα Γέλιο του κουτιού;

Το βιβλίο εκδόθηκε το 2007, από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος. Ανήκει στη σειρά Πετάει-πετάει, για παιδιά Α' και Β΄Δημοτικού. Στο τέλος του βιβλίου θα βρείτε μια ενότητα από επαναληπτικές δραστηριότητες για να αξιοποιήσουν τα παιδιά, τις γνώσεις τους στη Γλώσσα, τα Μαθηματικά, και τη Μελέτη Περιβάλλοντος..

 

Καλή ανάγνωση!

Continue reading >>

Βιβλιοθήκη: Νεράιδα πάνω στο έλατο

«Φτάνουν όπου να ΄ναι οι γιορτές
Νεράιδες το καθήκον σας καλεί
Τα σπίτια των ανθρώπων θα ΄χουνε γιορτή
Να τα στολίσουμε ελάτε όλοι μαζί

Τα δέντρα περιμένουν στις αυλές
Τ’ αστέρια λάμπουνε ψηλά
Νεράιδες ανοίχτε τα φτερά
Οι κήποι να γεμίσουνε χαρά.»

Αυτό τραγουδούσε το Πνεύμα των Χριστουγέννων καθώς πλησίαζαν οι γιορτές του Δεκέμβρη, για να καλέσει τις νεράιδες να ανέβουν στον ουρανό, να πάρουν τα αστέρια για να στολίσουν τα δέντρα των κήπων των ανθρώπων. Έτσι οι νεράιδες που τους αρέσει να πετούν ψηλά και να παιχνιδίζουν στον ουρανό, έπαιρναν τα αστέρια. Μα αυτό στα αστέρια δεν άρεσε καθόλου και παραπονέθηκαν στον Κύριο του Ουρανού. Εκείνος αποφάσισε ότι για δεκαπέντε ημέρες από τις παραμονές των Χριστουγέννων μέχρι και τη Μεγάλη Γιορτή των Νερών, ορισμένα αστέρια, όσα και τα δέντρα των κήπων των ανθρώπων θα στολίζουν όχι τον ουρανό αλλά τις κορυφές των δέντρων.

 

Έτσι λοιπόν γινόταν κάθε χρονιά.. και τα αστέρια στόλιζαν τα δέντρα των ανθρώπων. Μέχρι που μια χρονιά μια νεράιδα έκανε λάθος στο μέτρημα και ξέχασε.. ένα δέντρο. Το Πνεύμα των Χριστουγέννων αποφάσισε ότι δεν πρέπει αυτό το έλατο να μείνει χωρίς αστέρι. Έτσι η νεράιδα θα έπρεπε να πάρει τη θέση του αστεριού. Οι άλλες νεράιδες τη λυπήθηκαν αλλά εκείνη δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Μετά από δεκαπέντε ημέρες αφού πέρασαν οι γιορτές και όταν οι νεράιδες απελευθέρωσαν τα αστέρια, η νεράιδα μπορούσε πια να αφήσει τη θέση της πάνω στο έλατο. Μα όταν την ρώτησαν πώς πέρασε αυτές τις μέρες που δεν μπορούσε να πετάξει όπου ήθελε, εκείνη χαμογέλασε και είπε ότι θα το ξανακάνει και του χρόνου. Και πράγματι το έκανε..

 

Δεν είπε σε κανένα το μυστικό της.. μα εγώ θα σας το πω! Εκείνες τις ημέρες που η Νεράιδα πέρασε πάνω στο έλατο, βίωσε τις όμορφες, ζεστές στιγμές της οικογένειας. Μύρισε τις μυρωδιές των σπιτικών γλυκών, άκουσε τις ιστορίες για καλικάντζαρους, γέλασε και χάρηκε με τα παιχνίδια των παιδιών. Έζησε τέτοιες στιγμές αγάπης που δεν είχε συναντήσει ποτέ και τις βρήκε σε μια οικογένεια..

Αυτή η ιστορία του συγγραφέα Μάνου Κοντολέων θυμίζει σε όλους τη μαγεία των χριστουγέννων, μέσα από ένα παραμύθι. Χωρίς να μπαίνει σε λεπτομέρειες για ήθη και έθιμα και χωρίς να περιγράφει καταστάσεις και προετοιμασίες. Γιατί Χριστούγεννα είναι αυτό… να είσαι κοντά σε αυτούς που αγαπάς και να κάνεις απλά πράγματα όπως να στολίζεις ένα δέντρο, να τυλίγεις ένα δώρο ή να κάνεις μερικούς κουραμπιέδες για να τους ευχαριστήσεις. Τον τελευταίο καιρό ακούω πολλούς να λένε.. ‘’φέτος δεν έχω όρεξη να στολίσω δέντρο ή να φτιάξω γλυκά… δεν μου αρέσουν πια τα Χριστούγεννα’’ και λυπάμαι πολύ. Επειδή Χριστούγεννα δεν είναι το στολισμένο δέντρο.. Είναι οι οικογενειακές στιγμές αγάπης που εκείνη τη περίοδο τις νοιώθεις πιο έντονα και θέλεις να τις γιορτάσεις.

Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί χαρακτηριστικά του λαϊκού παραμυθιού, μας συστήνει τις νεράιδες σαν ευαίσθητα παιχνιδιάρικα πλάσματα και δημιουργεί το κλίμα μιας μαγικής ιστορίας. Η αφήγηση είναι τόσο ομαλή που δεν σου φαίνεται υπερβολική η πλοκή.

Η εικονογράφηση του βιβλίου είναι από την Κατερίνα Βερούτσου, η οποία έφτιαξε λυγερόκορμες νεράιδες με φτερά από τούλι, να πετούν στον ουρανό για να μαζέψουν τα αστέρια. Αν υπάρχουν νεράιδες νομίζω κάπως έτσι θα είναι. Πανέμορφες ζωγραφιές, που πραγματικά αποτελούν έργα τέχνης.

Η ιστορία απευθύνεται σε παιδιά από 5 ετών και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.
Πληροφορίες για τον Μάνο Κοντολέων μπορείτε να διαβάσετε στο αφιέρωμα  http://goo.gl/ufLRu του Παραμυθητή.
Μπορείτε να διαβάσετε το παραμύθι Νεράιδα πάνω στο έλατο εδώ  http://goo.gl/YFj0E

Καλή ανάγνωση!

Continue reading >>

Βιβλιοθήκη:Θεόδωρος Κολοκοτρώνης

''Τον λέγαν Γέρο του Μοριά
για την λεβέντικη θωριά
μα και για τη στρατηγική του ικανότητα,
την τόλμη και τη διορατικότητα''.

 

Ο Φίλιππος Μανδηλαράς σε αυτό το βιβλίο αναφέρεται στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη. Χρησιμοποιώντας στίχους σε ομοιοκαταληξία, που είναι χιουμοριστικοί αλλά όχι γελοίοι, ο συγγραφέας καταφέρνει να αφηγηθεί τη ζωή του στρατηγού  από το 1818 έως το 1833.

Αυτό το βιβλίο ανήκει στη γνωστή σειρά του Φίλιππου Μανδηλαρά ''Η πρώτη μου Ιστορία'', που είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στους αναγνώστες από 5 ετών.

Το βρήκα ενδιαφέρον, γιατί απουσιάζουν οι χαρακτηρισμοί που συνάδουν σε εθνικισμό και παρουσιάζει με παραστατικό τρόπο μια προσωπικότητα, σημαντική για τα γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης του 1821.

Νομίζω ότι μπορεί να αποτελέσει ένα καλό βοήθημα για τον εκπαιδευτικό ή και τον γονιό, που θέλει να γνωρίσει στο παιδί την ιστορία του Κολοκοτρώνη. Ωστόσο, μην περιμένετε να κατανοήσει όλα τα γεγονότα του απελευθερωτικού αγώνα από το βιβλίο. Σίγουρα θα είναι δύσκολο για ένα παιδί 5 ετών, όμως είναι μια καλή εισαγωγή στην ιστορία που θα διδαχθεί στην ΣΤ' Δημοτικού!

Ίσως τα μεγαλύτερα παιδιά να βοηθηθούν περισσότερο, αφού θα τους συνοψίσει τα σημαντικότερα γεγονότα της ζωής του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη.

Η εικονογράφηση είναι της Ναταλίας Καπατσούλια, η οποία ζωγραφίζει στο ύφος του κειμένου του Φίλιππου Μανδηλαρά, χαρίζοντας όχι αυστηρές αλλά χιουμοριστικές φιγούρες.

Αξίζει να το ξεφυλλίσετε..

Καλή ανάγνωση!

 

Continue reading >>

Βιβλιοθήκη:Τσέπες γεμάτες λέξεις.

''Τι να τις κάνω εγώ τις λέξεις  φυλακισμένες μέσα στα βιβλία μου; Είχα πάρει την απόφαση μου. Θα τις άφηνα ελεύθερες  να πετάξουν όσο πιο μακριά γινόταν.'' (απόσπασμα βιβλίου)

 

Ένα παιδί, με το όνομα Οδυσσέας, κατηφορίζει ανήσυχος προς τη θάλασσα, έχοντας στο μυαλό του, την ανάγκη να εκφράσει τις σκέψεις τους. Χωρίς να γνωρίζει τον τρόπο ακόμη, συναντά μια γοργόνα και τότε μέσα του κατανοεί ότι πρέπει να γράψει στο χαρτί τις λέξεις που στριμώχνονται στο μυαλό του. Μετά από πολλά χρόνια, θα γίνει ποιητής.

Η συγγραφέας Δέσποινα Μπογδάνη-Σουγιούλ έγραψε μια εικονογραφημένη ιστορία για να συστήσει στους μικρούς αναγνώστες, μέσα από ένα αφαιρετικό και γοητευτικό κείμενο, τον ποιητή Οδυσσέα Ελύτη. Με την εξαιρετική εικονογράφηση της Μαρίνας Μαρκολίν, που πραγματικά είναι πλήρως αρμονική με το ύφος του κειμένου.

Το κείμενο και η ατμόσφαιρα του βιβλίου, όπως αναδεικνύεται και από την εικονογράφηση, αναδύουν το αίσθημα του υπερρεαλισμού. Θα χρειαστούν βοήθεια οι μικροί αναγνώστες, για να απελευθερώσουν την φαντασία τους και να κατανοήσουν το βιβλίο. Επίσης, περιέχει πολλές ωραίες εκφράσεις όπως ''οι λέξεις άρχισαν να γλιστράνε από τα χέρια μου'', ''δεν καταφέραμε να χωριστούμε ποτέ εγώ και οι λέξεις''.

 

Το βιβλίο ''Τσέπες γεμάτες λέξεις'' ανήκει στη σειρά  χωρίς σωσίβιο, επίπεδο 1, για παιδιά Α' και Β΄δημοτικού και κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη. Στις τελευταίες σελίδες του βιβλίου θα βρείτε εκπαιδευτικές δραστηριότητες για παιδιά. Αξίζει να διαβαστεί από εκπαιδευτικούς και γίνουν ομαδικές εργασίες στις σχολικές τάξεις.

Για περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή και το έργο του Οδυσσέα Ελύτη μπορείτε να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα http://www.elytis.edicypages.com/

 

Καλή ανάγνωση!

Continue reading >>

Βιβλιοθήκη: Πώς να γράψεις το δικό σου βιβλίο!

Αν στους μικρούς σας αναγνώστες, αρέσει να σκαρώνουν ιστορίες τότε υπάρχει ένα βιβλίο που θα τους βοηθήσει!

Το βιβλίο ''Πώς να γράψεις το δικό σου βιβλίο'',  βοηθάει παιδιά από 8 ετών να γράψουν τη δική τους ιστορία. Με συμβουλές και τεχνικές βοηθάει τους μικρούς επίδοξους συγγραφείς να οργανώσουν τη σκέψη τους, να βάλουν σε σειρά τις ιδέες τους και να γράψουν τη δική τους ιστορία!

 

Με απλό λόγο, πολύ ωραία χρώματα, ζωγραφιές και όμορφη βιβλιοδεσία, αυτό το τετράδιο είναι πολύ προσιτό στα παιδιά. Με ευχάριστο ξεφύλλισμα, μπορούν να πάρουν ιδέες για να γράψουν τη δική τους ιστορία μυστηρίου ή περιπέτεια με ζώα, μια ιστορία κόμικ ή πως να γράψουν για περιστατικά που έχουν ζήσει.

εικόνες από την αγγλική έκδοση

Δίνει στα παιδιά με κεφάτο τρόπο, οδηγίες για να περιγράψουν τις ήρωες τους, να προσθέσουν ενδιαφέροντα στοιχεία στις ιστορίες τους και φυσικά τους φανερώνει πόσο σπουδαίο είναι να ζωντανεύουν οι ιστορίες τους στο χαρτί. Βεβαίως, αποτελεί ένα εξαιρετικό βοήθημα για τα παιδιά δημοτικού, στο θέμα της Έκθεσης Έκφρασης.

εικόνα από την αγγλική έκδοση

Το βιβλίο έχει μεταφραστεί στην ελληνική γλώσσα από την Ελένη Μπακογεώργου και κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Πατάκη. Γράψτε λοιπόν, τις δικές σας ιστορίες!

Καλή ανάγνωση!

 

 

Continue reading >>

Βιβλιοθήκη:Τα μαγικά μολύβια

Η Τρελούτσικη είναι μια ηλιαχτίδα, η οποία ξέρει πολλά παραμύθια. Της αρέσει να τριγυρνά στον κόσμο και να βοηθά όπου υπάρχει ανάγκη, να μαθαίνει καινούργια πράγματα και να φωτίζει τα πρόσωπα των ανθρώπων για να τους θυμίζει την αξία της χαράς και του γέλιου.

Με αυτό τον τρόπο μπλέκεται σε εννέα ξεχωριστές ιστορίες που η συγγραφέας Ζωή Βαλάση μας αφηγείται στο βιβλίο ''Τα μαγικά μολύβια''.

Από τις ιστορίες της Τρελούτσικης ξεχώρισα την ιστορία με τίτλο ''Πως η ηλιαχτίδα μπέρδεψε τα σακούλια του χρόνου'', που με ευφάνταστο τρόπο μας δίνει μια όμορφη εκδοχή του μπερδέματος των εποχών! Για να μάθετε κι εσείς ακούστε τι έγινε... ο μπάρμπα - Χρόνος έδωσε στη Τρελούτσικη δυο σακούλια για να τα πάει στα παιδιά του. Το ένα σακούλι ήταν άσπρο, περιείχε κρύο και προοριζόταν για το παιδί του τον Χειμώνα και το άλλο σακούλι ήταν ρόδινο και είχε μέσα μια ανθισμένη αμυγδαλιά. Η Τρελούτσικη όμως μπέρδεψε τα σακούλια και έδωσε το άσπρο στο γιο της Άνοιξης, το Μάρτη για αυτό κάνει αυτό το μήνα τσουχτερό κρύο. Το άλλο σακούλι, το ροδαλό, το έδωσε στο Χειμώνα ο οποίος δάκρυσε από τη χαρά του που απόχτησε κι αυτός ένα ανθισμένο δέντρο, μια αμυγδαλιά!

''Τα μαγικά μολύβια'' είναι επανέκδοση του κλασικού βιβλίου της Ζωής Βαλάση με τις περιπέτειες και τα ταξίδια της τρελούτσικης ηλιαχτίδας, που πρωτοκυκλοφόρησε το 1981 από τις εκδόσεις Κέδρος και έχει αγαπηθεί από γενιές αναγνωστών.

Κάθε ιστορία είναι περίπου τρεις σελίδες και συνοδεύεται από την ζωηρή εικονογράφηση της Βάσως Ψαράκη. Η ηλιαχτίδα απεικονίζεται με ροδαλά μάγουλα, μεγάλα μάτια και μακριά χρωματιστά μαλλιά.

Ιδανικό για να το διαβάσετε σε παιδιά από  ετών και να δώσετε διαφορετικές εκδοχές σε γεγονότα όπως τα ξέρουμε. Για παράδειγμα ξέρετε πώς γεννήθηκαν τα χρώματα μπλε, μωβ και πράσινο; Η ηλιαχτίδα Τρελούτσικη έχει και για αυτό μια ιστορία να σας πει!

Καλή ανάγνωση!

Continue reading >>

Βιβλιοθήκη: Το γαϊδουράκι που γκάριζε

Αν έχετε ακουστά τον σοφό γάϊδαρο Ονούφριο, τότε ίσως γνωρίζετε και το ρητό του «γκαρίζει καλά όποιος γκαρίζει τελευταίος»!

Δεν μιλάω για εκδίκηση ή τιμωρία, αλλά για τη στιγμή εκείνη που καταλαβαίνεις ότι η προσπάθεια σου να υπομένεις μια κατάσταση, που δεν σου άρεσει, πρέπει να λάβει τέλος.

Έχω ξαναπεί ότι τα παραμύθια για παιδιά περιέχουν όλη τη σοφία του κόσμου. Αν εμείς οι μεγάλοι διαβάζαμε παιδική λογοτεχνία κάπου κάπου, ίσως να τα καταφέρναμε καλύτερα.

Το βιβλίο του Ευγένιου Τριβιζά αφηγείται την ιστορία ενός μικρού γαϊδουριού, που μια απαίσια μάγισσα το υποχρεώνει να την υπηρετεί, αφού το βάζει να κάνει εξαντλητικές δουλειές. Συγκεκριμένα, το βάζει να σφουγγαρίζει το πάτωμα με μύξα από δράκο και αμίλητο νερό, να καθαρίζει καυτές πατάτες, να τσιγαρίζει γλώσσες από βατράχια, να τρατάρει τις φιλενάδες της με αποκρουστικές λιχουδιές και να τη μακιγιάρει με σκιά ματιών από γύρη μαύρων λουλουδιών και κραγιόν από σάλιο πράσινων φιδιών. Δυστυχώς η σκληρή δουλειά του γλυκού γαϊδουριού δεν επιβραβεύεται αλλά όλο και εντείνεται. Στο τέλος, το γαϊδουράκι καταφέρνει με ανορθόδοξο τρόπο (μια κλωτσιά) να απελευθερωθεί από τη δουλειά.

''Το γαϊδουράκι που γκάριζε'' είναι ένα πολύ συμπαθές και καθόλου τεμπέλικο, κατά τη δική μου άποψη γαϊδουράκι. Μου θύμισε πόσο άδικο είναι για κάποιον να υποχρεώνεται να εργαστεί σε ένα σκληρό περιβάλλον όπου δεν υπάρχει κανένα περιθώριο επικοινωνίας και έκφρασης των επιθυμιών του.

Σε εποχές, όπως αυτές  που ζούμε τώρα, οι οποίες έχουν καθοριστεί από την οικονομική ύφεση αναγκαζόμαστε να εργαστούμε υπό αντίξοες συνθήκες και να ανταμειφθούμε πενιχρά για τον κόπο μας.


Αν ήμουν μαμά θα διάβαζα αυτό το βιβλίο στα παιδιά μου γιατί θα ήθελα να τα διδάξω, να κυνηγούν τα όνειρα τους και να μην σκύβουν το κεφάλι σε κάθε μορφή καταπίεσης.

Το βιβλίο ''Το γαϊδουράκι που γκάριζε''  ανήκει στη σειρά Παραμύθια Ντορεμύθια. Με κέφι, φοβερές στιχομυθίες και αναπάντεχες καταστάσεις, χτίζεται το σκηνικό της κάθε ιστορίας.

Την εικονογράφηση σε αυτή την ιστορία έχει κάνει η Λίζα Ηλιού. Κυκλοφορεί σε αναθεωρημένη έκδοση με αυτοκόλλητα από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

 

Καλή ανάγνωση!

 

Continue reading >>

Βιβλιοθήκη:Πώς γράφτηκε η πρώτη επιστολή

Πώς γράφτηκε η πρώτη επιστολή; Συχνά τα παιδιά απευθύνουν ερωτήματα στους μεγάλους και αυτά τα γιατί και τα πώς, δημιουργούν πολλές ιστορίες.. Έτσι και η παρακάτω ιστορία δημιουργήθηκε από το πώς ενός παιδιού.

Μια οικογένεια ανθρώπων των σπηλαίων ζούσαν πολύ ευτυχισμένοι. Δεν ήξεραν ούτε να γράφουν, ούτε να διαβάζουν και ζούσαν ψαρεύοντας. Ήταν ο μπαμπάς Τεγκουμάι Μποψουλάι, η μαμά Τεσουμάι Τεγουιντρόου και η κορούλα τους η Τάφι Μεταλουμάι.
Μια μέρα ο Τεγκουμάι και η κόρη του πήγαν στον ποταμό Βαγκάι για να ψαρέψει στις όχθες του κυπρίνους. Όμως το καμάκι του έσπασε πριν προλάβει να πιάσει ψαράκια και η σπηλιά τους ήταν αρκετά μακριά για να πάρει το άλλο καμάκι και να επιστρέψει στο ποταμό. Συμπτωματικά πέρασε ένας ξένος από εκεί και τότε η Τάφι σκέφτηκε ότι αυτός ο ξένος θα μπορούσε να μεταφέρει ένα μήνυμα στη μαμά της και να τους φέρει ένα άλλο καμάκι. Όμως εκείνος δεν μπορούσε να τους καταλάβει γιατί δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα! Τότε η Τάφι του ζωγράφισε μερικά σχέδια στο φλοιό μια σημύδας.

Εικονογράφηση του Νικόλα Ανδρικόπουλου

Ο ξένος όμως ερμήνευσε διαφορετικά τη ζωγραφιά αλλά και η μητέρα της Τάφι δεν κατανόησε το μήνυμα. Όμως αυτό που έχει σημασία είναι ότι αυτό το κορίτσι έκανε μια σημαντική ανακάλυψη... χρησιμοποιήσε εικόνες για να μεταφέρει ένα μήνυμα! Αυτό συνεχίστηκε για πολλά πολλά ακόμη χρόνια μέχρι οι άνθρωποι να ανακαλύψουν την γραφή!


photo via
Εικονογράφηση του Ρ. Κίπλινγκ για το σχέδιο της Τάφι.

Η παραπάνω ιστορία είναι από τον Ράντγιαρντ Κίπλινγκ (Rudyard Kipling, 30 Δεκεμβρίου 1865 - 18 Ιανουαρίου 1936). Ανήκει σε μια συλλογή από ιστορίες που επινόησε αρχικά για την πρωτότοκη κόρη του Τζόζεφιν την οποία έχασε στα έξι της χρόνια από πνευμονία.


photo via

Σε ορισμένα σημεία του κειμένου, υπάρχουν φράσεις που δηλώνουν την ομιλία ενός παιδιού και οι λέξεις είναι λίγο παραποιημένες. Αυτό ισχύει και στο πρωτότυπο κείμενο του συγγραφέα καθώς είναι επηρεασμένος από την ομιλία της κόρης του.

O Ράντγιαρντ Κίπλινγκ είναι ευρύτατα γνωστός από τα βιβλία του ''Το βιβλίο της ζούγκλας'' και ο ''Μόγλης''. Επίσης είναι διάσημος για το ποίημα του Αν...

Εδώ μπορείτε να πάρετε μια γεύση από το βιβλίο Just So Stories, στο οποίο ανήκει και η ιστορία ''Πώς γράφτηκε η πρώτη επιστολή''.

Θεωρώ ότι το κείμενο σε μερικά σημεία σε ξενίζει, πιθανά επειδή η μεταφράστρια Κατερίνα Μπουνιαλέτου και η Σωτηρία Δούνη να ήθελαν να μείνουν όσο γίνεται πιο κοντά στο πρωτότυπο του Κίπλινγκ.

Ωστόσο είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία αφενός γιατί οι ήρωες έρχονται από μια πολύ μακρινή εποχή, αφετέρου διότι η ίδια η ιστορία είναι ανατρεπτική και αστεία χωρίς να είναι φαιδρή. Πιστεύω ότι τα παιδιά που έχουν κριτική ματιά και είναι αυστηρά στην επιλογή των βιβλίων θα εκτιμήσουν το συγκεκριμένο βιβλίο.

Στο παραπάνω βίντεο μπορείτε να ακούσετε στην αγγλική γλώσσα όλη την ιστορία.

Οι ζωγραφιές του Νικόλα Ανδρικόπουλου είναι εκπληκτικές. Δεν κρύβω ότι μου αρέσουν πολύ οι φιγούρες που σχεδιάζει. Στο συγκεκριμένο βιβλίο, οι καλοσχηματισμένοι ψιλόλιγνοι πρωτόγονοι ξεπηδούν μέσα από αδρές γραμμές και από ένα βαθύ πράσινο περιβάλλον. Ζωγραφιές που εκτείνονται σε μια ολόκληρη σελίδα και κρατούν μια φράση από το κείμενο. Πολύ όμορφες ζωγραφιές!

Πραγματικά πολύ όμορφο βιβλίο.. Μη διστάσετε να το αναζητήσετε και να το ξεφυλλίσετε. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αράδα.

Καλή ανάγνωση!

Continue reading >>

Ο φίλος μου ο Τζίμης

Έχετε ευχηθεί ποτέ να είχατε

τη συντροφιά ενός φίλου,

σε δύσκολες στιγμές;

Αργά το βράδυ ή στο δρόμο

ή για να πείτε τα όνειρα σας ή

ακόμη για να μοιραστείτε μια τιμωρία;

Και.. τι κάνετε όταν κάποιος

φίλος σας δεν είναι εύκαιρος...;
Τότε θα πρέπει να βασιστείτε στον εαυτό σας!

Ο Δημήτρης είναι ένα παιδί

που έχει ένα φίλο... τον Τζίμη.

Με αυτόν μοιράζεται τα πάντα.

Αλλά τον βλέπει μόνο όταν

υπάρχει φως γιατί ο Τζίμης

φοβάται το σκοτάδι.

Βλέπετε ο Τζίμης είναι η σκιά του Δημήτρη!
Κυριολεκτικά και μεταφορικά..

''Προτού προλάβει κανείς να καταλάβει
τι γινόταν, τον έσπρωξε και έπεσε κάτω.
Ο Δημήτρης, πεσμένος καθώς ήταν,
πρόσεξε πως το κορμί του ήταν ακριβώς
πάνω από το κορμί του Τζίμη και
βιάστηκε να σηκωθεί.''Συγνώμη, φίλε,
αλλά εδώ δε μας θέλουν

και λένε πάλι πως δεν μπορούν να σε δουν.

Καλύτερα να φύγουμε.

Πάμε! Προτιμώ την παρέα σου'', του ψιθύρισε.

''Τον ακούσατε; Δε σας τα λέω

καιρό τώρα; Μιλάει στη σκιά του!

Είναι φαντασμένος, παιδιά'',

φώναξε ο Ισίδωρος και άρχισε

να γελάει παρασύροντας και κάποιους άλλους''.

(απόσπασμα από το βιβλίο)

Η συγγραφέας του βιβλίου
είναι η Έλενα Αρτζανίδου,
η οποία είναι εκπαιδευτικός
και δημιουργός του ιστολογίου
filanagnosiaprogram.blogspot.com
Αν και το θέμα του βιβλίου
είναι αρκετά συνηθισμένο
στα κείμενα της παιδικής λογοτεχνίας
ωστόσο καταφέρνει να μιλήσει για τη
φιλία με ένα ευρηματικό τρόπο.

Κτίζει μια ωραία ατμόσφαιρα
με προσεκτικά επιλεγμένα επίθετα
που προσδιορίζουν τις λέξεις του κειμένου.
Μπορείτε να διαβάσετε επίσης και
το βιβλίο Ο κρυμμένος θησαυρός της
τσέπης, της ίδιας, το οποίο έχει κι αυτό
διδακτικό χαρακτήρα.

Εικονογράφος είναι η Μαρία Πεπονά
η οποία έχει κάνει μια πολύ
όμορφη εικονογράφηση
συνδυάζοντας ζωγραφική και κολαζ.
Διαβάστε εδώ ένα απόσπασμα από το βιβλίο,
το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Καλή ανάγνωση!

Continue reading >>

Ένα δέντρο μια φορά

Στην καρδιά του χειμώνα σε μια παγωμένη μεγαλούπολη

ένα ορφανό αγόρι αναζητά καταφύγιο

σε ένα εγκαταλελειμμένο σπίτι.

Κάθε μέρα στέκεται στα φανάρια

όπου πουλά χαρτομάντηλα,

χαζεύει τις λαμπρές βιτρίνες με τα παιχνίδια και τα γλυκά

και λίγο πριν γυρίσει στο κατάλυμα του

μαζεύει ένα σάπιο μήλο από τα σκουπίδια.

Στο πεζοδρόμιο του σπιτιού

στέκεται ένα ''πληγωμένο'' δέντρο...

αδύναμο και μόνο.

Το δέντρο είναι ο μοναδικός φίλος του αγοριού.


photo via

  Όταν το εγκαταλελειμμένο σπίτι θα κριθεί

κατεδαφιστέο και το δέντρο θα αποφασιστεί

ότι πρέπει να κοπεί, οι δυο τους θα μείνουν

μετέωροι στη σκληρή πραγματικότητα.


photo via

Θα αντικρίσουν μια χριστουγεννιάτικη

εικόνα θαλπωρής στην απέναντι πολυκατοικία

με μια οικογένεια να βρίσκεται ενωμένη στα ζεστά.
Τότε το δέντρο θα ζητήσει από το

αγόρι να το στολίσει για να το κάνει ωραίο,

καθώς αυτά θα είναι τα τελευταία Χριστούγεννα του.

Δεκάδες πυγολαμπίδες θα στολίσουν τα κλαδιά του και

ένα λαμπερό αστέρι θα φωτίσει την κορυφή του,

με μια ευχή του αγοριού.

Έπειτα το αγόρι θα ζητήσει μια χάρη,

να ξεκουραστεί στη ρίζα του.



photo via

Το δέντρο και το αγόρι

θα ζήσουν το όνειρο τους.. αυτό το παγωμένο

βράδυ. Μια πριγκίπισσα θα έρθει να τους

συναντήσει και θα τους πάρει μαζί τους

μακριά από αυτόν τον ''παγωμένο'' κόσμο!

photo via

Αυτή την ιστορία θυμήθηκα σήμερα

που κάνει τσουχτερό κρύο και εκατοντάδες

αστέγοι βρίσκονται στις πόλεις.

ζωγραφιές του βιβλίου από τον Νικ. Ανδρικόπουλο.

Μοναξιά, αποξένωση,

θλίψη, απόγνωση όλα αυτά τα θλιβερά συναισθήματα

στριμώχνονται σε αυτό το βιβλίο.

Μου θυμίζει το ''Κοριτσάκι με τα σπίρτα'',

όμως χωρίς ίχνος μελοδραματισμού.

Ένα παιδί χωρίς σπίτι, χωρίς μια αγκαλιά

προσφέρει αυτά που δεν έχει το ίδιο

σε ένα δέντρο.

Κάπου διάβασα ότι το βιβλίο

στέλνει και ένα οικολογικό μήνυμα.. τι παράξενη

σύμπτωση στους καιρούς που ζούμε,

όπου κόβουμε τα δέντρα που έχουν απομείνει

στα δάση της μεγαλούπολης Αθήνας για να ζεσταθούμε.

 

Υπέροχη ιστορία του Ευγένιου Τριβιζά με την

αριστουργηματική εικονογράφηση

του Νικόλα Ανδρικόπουλου.

Το 2009 το παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά

μεταμορφώθηκε σε μια ταινία μικρού μήκους

με τη συνεργασία του ίδιου του συγγραφέα

και του Παναγιώτη Ράππα.

Τα 30 λεπτά της ταινίας,

ντύνονται με την υπέροχη μουσική του Δημήτρη Παπαδημητρίου και τις ερμηνείες του Μπάμπη Τσέρτου

και της Φωτεινής Δάρρα.

Μπορείτε να παρακολουθήσετε την ταινία εδώ.

Καλή ανάγνωση!

Continue reading >>

Φρικαντέλα, η μάγισσα που μισούσε τα κάλαντα

Πώς μπορεί κάποιος να μισεί τα κάλαντα;

Αυτή η μάγισσα αν και μισητή,

όλα τα παιδιά τρελαίνονται για αυτήν.
Είναι η γνωστή μάγισσα Φρικαντέλα!
Ο Ευγένιος Τριβιζάς αφηγείται στα παιδιά
μια ξεκαρδιστική ιστορία.
Η μάγισσα μεταμορφώνει τα παιδάκια
σε βατραχάκια, σε γατάκια και παπάκια
αλλά αυτά συνεχίζουν ασταμάτητα να
τραγουδούν τα κάλαντα με χάρη.
Έπειτα τους κλέβει τις φωνές...
και η περιπέτεια συνεχίζεται!

Και εγώ αναρωτιέμαι τι άλλο να έκανε

η καημένη η μάγισσα..που ήθελε

να γλυτώσει από τα κάλαντα;

Μερικές φορές πρέπει να ξεπερνάμε τον εαυτό μας.

Διαβάστε την ιστορία γιατί μπορείτε

να βρείτε και τις δικές σας παραξενιές.

Τα παιδιά θα τη διασκεδάσουν

γιατί είναι γεμάτη ανατροπές,

κέφι και πολύ γέλιο.

Παίζοντας με το καλό και το κακό..

το καλαμάκι μπορεί γίνει κακαμάκι

και η Καλαμπάκα μπορεί να γίνει Κακαμπάκα.

Τι εύρημα κι αυτό!

 

Σας θυμίζει κάποιον η Φρικαντέλα;
Εμένα πολλούς!
Μπορείτε να το διαβάσετε ολόκληρο
πατώντας εδώ.
Αν θέλετε μπορείτε να ακούσετε το παραμύθι
στο παρακάτω βίντεο.

Αφήγηση του παραμυθιού του Ευγένιου Τριβιζά

 "Η μάγισσα Φρικαντέλα" διαβασμένο απ' την ομάδα τρεις κι ο κούκος.

Ο παραμυθάς Τριβιζάς συνεργάζεται με τον

εικονογράφο Μιχάλη Κουντούρη και η μάγισσα

Φρικαντέλα Ζαρζουέλα Σαλμονέλα Στρυφνίνη

παίρνει σάρκα και οστά!

Στο βιβλίο περιέχονται και κάλαντα από όλη την Ελλάδα,

και συνοδεύεται από ένα τριγωνάκι

για να πείτε τα κάλαντα σε όλες τις μάγισσες που γνωρίζετε..

 Καλή ανάγνωση!

 

Continue reading >>

Η πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα

Πώς είναι να ζεις σε μία γκρίζα και σιωπηλή πολιτεία;
 Πώς γίνεται οι μόνες παιδικές φωνές που ακούγονται
 να βγαίνουν μέσα από την οθόνη της τηλεόρασης;
 Μουντά χρώματα, κουρασμένα βήματα.
 Πού πήγαν τα Χριστούγεννα;
 Ποιος θα τα φέρει πίσω;

 

Πρόκειται για μια χριστουγεννιάτικη ιστορία

πιο αληθινή από ποτέ!

Υπάρχουν άραγε ακόμη τα Χριστούγεννα;

Ή ζούμε ένα κακέχτυπο τους που καμία ουσία

δεν έχει. Τώρα που πέρασε και αυτή η γιορτή

ας σκεφτούμε πως ενεργήσαμε και τι διδάξαμε

στα παιδιά μας!

 

Η ιστορία της Ευρυδίκης Αμανατίδου

παρουσιάζει μια πολιτεία που δεν

γιορτάζουν πια τα Χριστούγεννα με έθιμα

και παραδόσεις. Όλοι ασχολούνται με το

θέμα της επιβίωσης τους στο βαρύ χειμώνα

και κανείς δεν εξηγεί στα παιδιά

τη σημασία της γιορτής.

Κι όμως η ανατροπή θα έρθει από τα ίδια τα παιδιά.

Η γιαγιά του Μανόλη και της Σοφίας

τους άνοιξε το βιβλίο των χριστουγεννιάτικων

εθίμων. Ένα βιβλίο γεμάτο από κάλαντα,

χριστόψωμο, στολισμένα καραβάκια και καλικάντζαρους.

Σε λίγο 2 αγόρια και 3 κορίτσια,

αποφασίζουν να γίνουν οι ''τρομοκράτες'' των

Χριστουγέννων... αποφασίζουν να πουν τα κάλαντα

και να μεταδώσουν το μήνυμα της χαράς και

της αγάπης σε όλους τους κατοίκους της πολιτείας.

Κι εκεί που νόμιζες ότι οι φωνές των παιδιών

θα φέρουν την ειρήνη και τη γαλήνη..

ακούς φωνές ντροπιαστικές...

''Να  φύγουν. Με κλωτσιές να φύγουν!''.

Και τα Χριστούγεννα δεν ήρθαν σε αυτή

τη πολιτεία. Στη δική σας ήρθαν;
Oι φωνές των ανθρώπων "Να φύγουν, να φύγουν,
με κλωτσιές να φύγουν" απευθύνονταν στους δυνάστες τους, αυτούς που στην ουσία έδιωξαν τα Χριστούγεννα και έφεραν την Πολιτεία σε αυτή την κατάσταση.Tο πνεύμα των χριστουγέννων δεν κατέλαβε και τους δυνάστες της πόλης αλλά και αυτούς που ήθελαν να τους διώξουν καθώς η πράξη αλτρουισμού θα ήταν όχι ο διωγμός αλλά η μετάνοια..

 

Tην παραμονή Χριστουγέννων του 2012, η Ιωάννα Χάβιαρη

διαβάζει στην εκπομπή της «Ραδιομυθιστόρημα» του ελληνικού

ραδιοφωνικού σταθμού 2mm (Σίδνεϋ, Αυστραλία)

το παραμύθι της Ευρυδίκης Αμανατίδου, «Η πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα».

Συγκλονιστική ιστορία από την Ευρυδίκη Αμανατίδου

διαβάστε την οπωσδήποτε!

Αν θέλετε μπορείτε να το κατεβάσετε δωρεάν

στην παρακάτω διεύθυνση http://issuu.com/saita.publications/docs/h_politeia_pou_den_eixe_xristougenna/11.

Πετάει ελεύθερο από τις εκδόσεις Σαΐτα!
Την εικονογράφηση έχει κάνει
η Μαίρη Λαμπαδαρίου, με τεχνική κολαζ
που πάντα με εντυπωσιάζει.

Την πρώτη φορά που διάβασα την ιστορία

με ξάφνιασε. Πόσο αλήθεια είναι!

Τι κρίμα που είναι να στολίζουμε δέντρο από συνήθεια..

να λέμε τα κάλαντα για να μαζέψουμε χρήματα

για παιχνίδια, να κάνουμε γιορτές για επίδειξη.

Αχ! εμείς οι μεγάλοι... έχουμε χάσει το μπούσουλα...

Μια ιστορία με λυπημένο τέλος.. Μια ιστορία αφύπνισης,

με αφορμή τα χριστούγεννα.

 

Καλή ανάγνωση!

 

Continue reading >>