Βιβλιοθήκη: Τι μπορείς να κάνεις με μια ιδέα;

Τι μπορείς να κάνεις με μια ιδέα;

Είστε τυχεροί αν έχετε ακούσει από το στόμα των παιδιών τη φράση «Έχω μια ιδέα..!» Μιλούν ενθουσιασμένα για το παραμικρό και ο κόσμος είναι δικός τους.

 Μια μέρα, εκεί που περπατούσα, εμφανίστηκε μπροστά μου μια ιδέα. Έτσι ξεκινάει η αφήγηση.

Η ιδέα προσωποποιημένη σε ένα χρυσοκίτρινο αυγουλάκι με δύο μικροσκοπικά ποδαράκια και ένα τρίκορφο χρυσό στέμμα και ένα αγόρι να αναρωτιέται «Τι είναι μια ιδέα».  

Το αγόρι αποφασίζει να μην περιεργαστεί την ιδέα του και να την αφήσει πίσω του. Όμως αυτή (η ιδέα) τον ακολούθησε. Προσπάθησε να την κρύψει, άραγε τι φοβήθηκε; «Τι θα έλεγε ο κόσμος για την ιδέα του». Άλλα νομίζω είναι εύκολο να καταλάβει όποιος τρέφεται από ιδέες, ότι κάθε ιδέα θέλει την προσοχή της. Θέλει να παίξεις μαζί της, να την φροντίσεις, διότι έτσι πλημμυρίζεις από ευτυχία και η ιδέα σου μεγαλώνει και μεγαλώνει και γίνεστε καλύτεροι φίλοι. Ώσπου μπορείς να την δείξεις στους φίλους σου και αυτοί μπορεί να διστάσουν  και να σε κάνουν να έχεις δεύτερες σκέψεις.

Όμως να θυμάσαι ότι μόνο εσύ, μόνο εσύ γνωρίζεις καλύτερα την ιδέα σου γιατί την έχεις νοιαστεί.

Όσο την αγαπάς τόσο η ιδέα σου θα μεγαλώνει και κάποια μέρα η ιδέα σου θα σου πει «είναι καλό να έχεις την ικανότητα να βλέπεις τα πράγματα και διαφορετικά» και τότε καταλαβαίνεις ότι έχεις τη δυνατότητα να αλλάξεις τον κόσμο.. αν θες, έτσι με μια δική σου ιδέα. Αυτό είναι ένα εξαιρετικό μήνυμα για τα παιδιά.

Ένα επιβλητικό, αφαιρετικό σκληρό εξώφυλλο το οποίο όταν ανοίγεις παίρνεις βαθιά ανάσα λες και θα σου φανερώσει τα μυστικά του κόσμου.

Ακολουθεί μια αφιέρωση από τον πατέρα συγγραφέα Kobi Yamada προς τα δυο του παιδιά «Να θυμάστε πάντα ότι μία και μόνο ιδέα μπορεί να τα αλλάξει όλα».

Υπέροχη ασπρόμαυρη εικονογράφηση με μολύβι πάνω σε ακουαρέλα της Mae Besom, η οποία σταδιακά παίρνει χρώμα και γίνεται μοναδική.

Το διάβασα και το λάτρεψα. Θα μείνει στην βιβλιοθήκη μου και θα περιμένω πως και πώς να το διαβάσω στο δικό μου παιδί. Αναζητήστε το γιατί είμαστε και εμείς παιδιά που έχουμε ανάγκη να διαβάζουμε παιδικά βιβλία και να ανακαλύπτουμε κρυμμένους θησαυρούς και ιδέες!

Καλή ανάγνωση! 

Continue reading >>

Η Αρήτη της ροδιάς

Αν σκεφτόμασταν τα παιδιά…

αν κάναμε τον κόσμο μας ιδανικό για τα παιδιά,

τότε ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος.

Ένας γέρος βασιλιάς ανακαλύπτει

ένα μικρό κοριτσάκι να κοιμάται κάτω από μια

ροδιά στο κήπο του παλατιού του.

 Ήταν τόσο μεγάλη η χαρά του που γλύκανε μεμιάς.

Και αυτή η αλλαγή στη συμπεριφορά του

επηρέασε όλο το βασίλειο.

Μόνη του έγνοια ήταν το κοριτσάκι

να είναι ευτυχισμένο.

Για να είναι ασφαλές αποτρέπει ένα πόλεμο.

Και όταν το κοριτσάκι ξυπνήσει

θα πρέπει να τον αφήσει για λίγο μόνο του.. μεγάλωσε!

Η ευθύνη του όμως δεν τελειώνει..

θα υπάρξει άλλο παιδί που θα χρειαστεί

τη προστασία του.

Μια όμορφη ιστορία για τους γονείς

και τα παιδιά… Η διαπίστωση ότι τα παιδιά

 είναι το μέλλον του κόσμου και ότι

κάθε απόφαση των μεγάλων τα επηρεάζει

είναι διάσπαρτο σε όλο το κείμενο.

Διαβάζοντας το μου θύμισε το ρομαντισμό

των παλιών παραμυθιών.

Αυτών που το ηθικό δίδαγμα

ήταν αναπόσπαστο στοιχείο τους.

Ένα βιβλίο γεμάτο ευαισθησία,

με όμορφες λεκτικές εκφράσεις

της Κικής Δημητριάδου

σε απόλυτη αρμονία με την ονειρική

εικονογράφηση του Νικόλα Ανδρικόπουλου.

Αληθινό έργο τέχνης.

“Από τα γέλια της φτιάχνονταν πεταλούδες”

αναφέρεται σε ένα σημείο του κειμένου. 
Η κ. Δημητριάδου σε συνέντευξη της αναφέρει:

“Όταν γράφω ένα παραμύθι σκέφτομαι

 σίγουρα το παιδί αλλά με ενδιαφέρει πάρα πολύ

και ο ενήλικας, και ίσως περισσότερο

σκέφτομαι τους ενήλικες και κυρίως το παιδί

που υπάρχει μέσα τους.

Με ενδιαφέρει ο ενήλικας που θα διαβάσει

ένα παραμύθι σε ένα παιδί και θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικό να ακούει ένα παιδί παραμύθια από τη μαμά του

ή τον μπαμπά του ακόμη και ενώ έχει μάθει να διαβάζει. Έτσι, αν αυτός που διαβάζει το παραμύθι το βρίσκει ενδιαφέρον, αυτή η ευχαρίστηση που θα νιώθει θα έχει σίγουρα θετικό αντίκτυπο στο παιδί”.

(πηγή: http://www.makthes.gr/news/arts/42073/)

Το βιβλίο απευθύνεται σε παιδιά από 5 ετών,

κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Λιβάνη

και μπορείτε να το διαβάσετε online

από τη σελίδα του Μικρού Αναγνώστη.

Καλή ανάγνωση!

 

 

Σημείωση: Το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά
τον Οκτώβρη 2012, στο ιστολόγιο ''Με ειδική ματιά'',

από τον Παραμυθητή.. Μπορείτε να το δείτε εδώ.

Continue reading >>

Η ελίτσα

Ελιά! Τι σας έρχεται στο μυαλό;
Δέντρο, καρπός, σύμβολο ειρήνης, Ολυμπιακοί Αγώνες, Αθηνά και Ποσειδώνας!Στο βιβλίο ''Η ελίτσα''
της συγγραφέως Ματούλα Τόλκα,

μια παρέα από παιδιά κάθονται στο μπαλκόνι και βαριεστημένα
αναζητούν ένα ενδιαφέρον παιχνίδι.

Η συζήτηση πάει στο δέντρο της ελιάς.
Είναι όμως μόνο δέντρο;

Ή είναι ένα δώρο της φύσης;Τα παιδιά ανακαλύπτουν τη σημασία
που έχει η ελιά στην καθημερινότητά τους!

Μεταξύ άλλων αστειεύονται, μεταμφιέζονται
και... μαγειρεύουν!
Ευχάριστο βιβλίο και πολύ ενδιαφέρον,
εμπλουτισμένο με ιστορικά και μυθολογικά στοιχεία.
Πολύ ωραία η εικονογράφηση της Ανδριάνας Ρούσσου,

μας χαρίζει πολύχρωμες εικόνες!
Η Ματούλα Τόλκα είναι δασκάλα και επισκέφτεται
συχνά στα σχολεία
όπου παρουσιάζει σε μαθητές  τα βιβλία της.
Μη διστάσετε κι εσείς να παίξετε το παιχνίδι των παιδιών!!
Μπορείτε να φτιάξετε δεντράκια ελιάς όπως παρακάτω
 

Επίσης, μπορείτε να μάθετε παροιμίες στα παιδιά
σας για την ελιά και το λάδι όπως
Η αλήθεια και το λάδι πάντα βγαίνουν από πάνω .
Τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι, έξι το λαδόξιδο .
Φάει κουμπάρε ελιές, καλό είν' και το χαβιάρι.
Βάλε ελιά για τα παιδιά σου και μηλιά για την κοιλιά σου.Άνθρωπος χωρίς υπομονή, λυχνάρι δίχως λάδι.
Βρείτε περισσότερες εδώ.
Ακόμη μπορείτε να φτιάξετε ένα στεφάνι ελιάς με χαρτόνι.
Αν  φυσικά δεν έχετε κοντά σας μια ελιά,
όπου μπορείτε να κόψετε ένα μικρό κλαδί!

 Αυτό μου αρέσει πολύ! Η παλάμη του παιδιού σας
μπορεί να γίνει ένα περιστέρι που κρατά ένα κλαδί ελιάς!

Αν σας άρεσε, μοιραστείτε το
με αυτούς που αγαπάτε!

Continue reading >>

Το γιγαντοδαχτυλάκι του Λέανδρου

''Ο Λέανδρος γεννήθηκε με μακριά όμορφα

δάχτυλα. Όλοι είχαν πει τότε:
- Θα γίνει πιανίστας.
Μέχρι να φτάσει όμως να καθίσει μπροστά

στο πιάνο, του έδωσαν να παίζει μια

κουδουνίστρα. Κι ήταν ένα πολύ, μα πολύ

ήσυχο μωρό ο Λέανδρος. Να καταλάβεις,

ακουγόταν μονάχα σαν ταρακουνούσε την

κουδουνίστρα του.''

Έτσι ξεκινάει το βιβλίο της Βούλας

Μάστορη ''Το γιγαντοδαχτυλάκι του Λέανδρου''

Ο Λέανδρος.. ένα πολύ πολύ φρόνιμο παιδί.
Ούτε γκρίνια, ούτε πείσματα, ούτε αταξίες, ούτε σκανταλιές!
Μέχρι που μια μέρα το μικρό δαχτυλάκι του χεριού του άρχισε να μεγαλώνει έπαθε

γιγαντίωση! Και απο μικρό δαχτυλάκι έγινε γιγαντοδαχτυλάκι!

Ο Λέανδρος στην αρχή δεν έδωσε σημασία στο.. γιγαντοδαχτυλάκι του.
Αλλά πως να μην δώσει σημασία
κανείς σε κάτι τέτοιο; Ειδικά όταν τον βάζει σε μπελάδες!
Το δαχτυλάκι άρχισε να του κάνει σκανταλιές. Ο Λέανδρος κινδύνευε να χάσει το τίτλο

 του φρόνιμου παιδιού.
Τι θα κάνει για να απαλλαγεί από αυτό
το γιγαντοδαχτυλάκι;

Μια ευφάνταστη ιστορία από τη

συγγραφέα Βούλα Μάστορη, που αναφέρεται
αφενώς στα χαρίσματα ενός ατόμου
και αφετέρου τις δυσκολίες που μπορεί
να αντιμετωπίσει ως συνέπεια
μιας αναπηρίας έστω και προσωρινής.

Η Βούλα Μάστορη, υποψήφια για το διεθνές Βραβείο Άντερσεν 2008, υπηρετεί την παιδική λογοτεχνία από το 1974 κι έχει στο ενεργητικό της πάνω από 40 βιβλία μέχρι τώρα για παιδιά και δύο για ενήλικες (Το παραμύθι των ψυχών και Γυναίκα μπονσάι). Ανήκει στους συγγραφείς που ανανέωσαν την ελληνική θεματολογία της παιδικής και νεανικής λογοτεχνίας. Τα έργα της διακρίνονται από το ρεαλιστικό στοιχείο και από μια φεμινιστική διάθεση. Έχει βραβευτεί από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά, τον Κύκλο Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, την Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών, το Υπουργείο Πολιτισμού και έχει τιμηθεί με το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας και με αναγραφή στο Διεθνή Τιμητικό Πίνακα IBBY. Αποσπάσματα βιβλίων της διδάσκονται στα αναγνωστικά και ανθολόγια πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Περισσότερα για τη ζωή της και τα έργα της θα βρείτε στο προσωπικό της ιστολόγιο

http://voulamastori-paidika-vivlia.blogspot.com/
Το βιβλίο αρχικά είχε εκδοθεί το 2004 από τις εκδόσεις Μίνωας
και το 2011 επανακυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Λιβάνη.

Την εικονογράφηση έχει κάνει η Δέσποινα Καραπάνου.
Αν σας άρεσε μοιραστείτε το, με αυτούς που αγαπάτε!

Continue reading >>

Με το μελάνι της σουπιάς

Ετοιμαστείτε για μια περιπέτεια στο βυθό της θάλασσας!
Διαφορετικοί ήρωες θα μας κάνουν παρέα!
Ένας αστερίας, μια σουπιά, ένας κάβουρας, μια φάλαινα.
Ο ψαρόκοσμος αγανάκτησε με τα σκουπίδια
των ανθρώπων στις θάλασσες και τα ποτάμια και πήρε
την κατάσταση στα χέρια του. Το αστεράκι μαθαίνει από τον Ξαπλώστρα τον αστερία τα νέα και για τη δράση του στρατηγού κάβουρα, της Παχουλένιας φάλαινας, της Μπουρμπουλήθρας Θαλάσσιους και τόσων άλλων ηρώων που τα κατορθώματα τους γράφτηκαν με το μελάνι της Πέπης της σουπιάς.

Όμως μπερδεύεται όταν βλέπει
το συγγραφέα της ιστορίας
να αφήνει το μολύβι και να παίρνει
ενεργά μέρος στη δράση.
Ο Ιπποκράτης είναι ο συγγραφέας κ
αι ο πρωταγωνιστής της ιστορίας.
'Εγραφε γράμματα και έστελνε μηνύματα
με ένα μπουκάλι. Παρόλο που έμενε μακριά
και φαινόταν ότι δεν μπορούσε να κάνει τίποτα.
Ωστόσο, τα κατάφερε!

Ένωσε τα παιδιά από όλη την πόλη.
 Έφτιαξαν μια γιγάντια σημαία, με κωδικοποιημένο μήνυμα που κανείς ισχυρός δεν μπορούσε να καταλάβει! Τέλος, βρέθηκε σε ένα σμήνος χελιδονόψαρων
να διασχίζουν τον Ατλαντικό ωκεανό,
για να κρεμάσουν τη σημαία στο νησί Μαυρίλιος.
Ένα οικολογικό παραμύθι, διαφορετικό!
Με πολλούς ήρωες, πολυδιάστατους
και φυσικά αγωνιώδες.
Πρόκειται για ένα από τα λίγα αξιόλογα
μυθιστορήματα για παιδιά.

Το βιβλίο «Με το μελάνι της σουπιάς»,
έγινε θεατρική παράσταση από την παιδική θεατρική σκηνή του θιάσου Μονόλογοι.
Επίσης βραβεύτηκε από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά το Νοέμβριο 2007.

Η συγγραφέας του παραμυθιού
είναι η Αναστασία Ευσταθίου. Μπορείτε
να διαβάσετε το πλήρες βιογραφικό της, στη προσωπική της ιστοσελίδα: www.anastasiaefstathiou.gr
Αυτό που ξέχώρισα εγώ είναι η δήλωση της ότι: "Ψάχνω το αντιβιοτικό σε αυτήν την άχαρη πραγματικότητα, σταλάζοντας μελάνι στο χαρτί,
παίζοντας ερασιτεχνικά θέατρο
στον τοπικό Σύλλογο Αναγέννηση, συμμετέχοντας σε δράσεις για τον πολιτισμό, διδάσκοντας
στη σχολική τάξη, εμπνέοντας τους μαθητές
μου να δρουν σε καινοτόμα προγράμματα, στήνοντας Διαδικτυακούς Λογοτεχνικούς Διαγωνισμούς,
διευθύνοντας ένα δημοτικό σχολείο και συνεχίζω...
ξύνοντας ανελέητα τα μολύβια μου μήπως με την αιχμηρή τους μύτη κατορθώσουν να αποτυπώσουν σταγόνες της ανησυχίας μου στο λευκό χαρτί.
"Επίσης μπορείτε να διαβάσετε
μια ωραία συνέντευξη της εδώ:Η εικονογράφηση του βιβλίου
''Με το μελάνι της σουπιάς'' έγινε
από τον Γιώργο Δημητρίου,
και εκδόθηκε από τις εκδόσεις Λιβάνη το 2010. Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε
ένα βίντεο για το παιδικό μυθιστόρημα
''Με το μελάνι της σουπιάς''.
Αν σας άρεσε, μοιραστείτε το
με αυτούς που αγαπάτε!

Continue reading >>

Η αρπαγή της σιωπής

Σιωπή.. Μόλις προφέρεις το όνομα της παύει να υπάρχει!

Η αρπαγή της σιωπής είναι ένα κείμενο για την ανθρώπινη επικοινωνία. Μέσα σε ένα θορυβώδες περιβάλλον που ζούμε μας έχει λείψει. Σε κάποιους δεν είναι καν γνωστή!

Η σιωπή είναι μια δύσκολη κατάσταση.

Συνήθως βιώνουμε την αρνητική της επιρροή.

Τις περισσότερες φορές σημαίνει έλλειψη

επικοινωνίας, αδιαφορία, μοναξιά.

Είναι όμως έτσι;

Η συγγραφέας με το εύρημα της προσωποποίησης της Σιωπής και της αρπαγής, θέλει να μας δείξει

πως η Σιωπή είναι σημαντική έως

και απαραίτητη στη ζωή μας.

Σίγουρα δεν χάνει την αρνητική της επιρροή, έχει όμως και θετικά. Η Σιωπή μας βοηθά να σκεφτούμε ήσυχα, να συλλογιστούμε, να αποκτήσουμε γαλήνη.

Στο παραμύθι αυτό, θα σας δοθεί η ευκαιρία

να ανακαλύψετε την ιστορία της,

 τις περιπέτειές της, την πορεία της

και εν τέλει τη δικαίωσή της.

Η Ιζαμπέλα Λιανέρη τιμήθηκε για το παραμύθι της

 "Η Αρπαγή της Σιωπής'' με το Πρώτο Βραβείο στο Φεστιβάλ InterArtia 2011, στην κατηγορία Παιδικό Παραμύθι.

Εικονογράφος η Άννα Χιλετζάκη.
Αν σας άρεσε, μοιραστείτε το!

Continue reading >>

Η κυρά - Φύση και ο κακός ο Ρύπος

Ένα οικολογικό παραμύθι που προσεγγίζει
με ρεαλισμό τη ρύπανση του περιβάλλοντος!

Μια φορά κι έναν καιρό, σε έναν τόπο
όμορφο και καθαρό, ζούσε η κυρα-Φύση με τα εφτά παιδάκια της τη θάλασσα, τον αέρα,
το έδαφος, τα ποτάμια, τα δέντρα, τα ζώα και τον Άνθρωπο. Η κυρα-Φύση ήταν πολύ όμορφη, ευγενική και πάντα χαρούμενη! Άλλωστε είχε κάθε λόγο!
Τα παιδιά της ήταν αγαπημένα και γεμάτα υγεία.
Ώσπου μια μέρα...

«Αγαπημένα μου παιδιά, εγώ φεύγω
γιατί θέλω να γνωρίσω και τα άλλα
αστέρια του γαλαξία μας!
Όμως μέχρι να γυρίσω πρέπει
να είστε πολύ προσεχτικά, γιατί άκουσα
πως ο Κακός Ρύπος κυκλοφορεί ελεύθερος
και σχεδιάζει να μας καταστρέψει!
Πρέπει λοιπόν να έχετε το νου σας

και να μην τον αφήσετε να έρθει στη Γη μας!»

Τι έγινε όμως;

Ο άνθρωπος φέρθηκε με ανευθυνότητα..
ήταν απρόσεκτος και άφησε τον Ρύπο να μπει στη Γη.

Τι έκανε η Φύση και τα παιδιά της,

για να διώξουν τον κακό τον Ρύπο και κυρίως τι έκανε ο άνθρωπος που έσπευσε να ... κρυφτεί!!

Απο τα αγαπημένα μου παραμύθια που μιλούν για το περιβάλλον και την ανθρώπινη παρέμβαση.

Συγγραφέας του βιβλίου είναι η Έφη Παπαδοπούλου.

Η Έφη Παπαδοπούλου γεννήθηκε
και μεγάλωσε στην Αθήνα.
Είναι μητέρα δύο αγοριών και εργάζεται
ως νηπιαγωγός. Έχει σπουδάσει νομικά,

παιδαγωγικά, ξένες γλώσσες και έχει παρακολουθήσει

πολλά σεμινάρια για την περιβαλλοντική εκπαίδευση,
αλλά τελικά την κέρδισε η παιδαγωγική επιστήμη
της προσχολικής ηλικίας.
Δίπλα στα παιδιά έχει μάθει πολύ περισσότερα
απ' ό,τι στα βιβλία που έχει διαβάσει
και μάλιστα με πιο απολαυστικό τρόπο!

Ασχολείται σε επίπεδο εφαρμογής στην τάξη με την περιβαλλοντική εκπαίδευση και η συγγραφική της προσπάθεια ξεκινά μέσα από την εμπειρία της σ' αυτό τον τομέα, ελπίζοντας να βοηθήσει τα παιδιά να γίνουν ενεργοί πολίτες σε όλα όσα συμβαίνουν γύρω τους!

Η αιτία για τη συγγραφή του βιβλίου
"Η κυρα-Φύση και ο κακός ο Ρύπος"
ήταν η ανάγκη της να εξηγήσει στα παιδιά
τι είναι η φύση... Η αφορμή δόθηκε
 από το πρόγραμμα περιβαλλοντικής εκπαίδευσης
που είχε αναλάβει το νηπιαγωγείο στο οποίο εργάζεται. Στηρίγματα στάθηκαν γνωστά παραμύθια,
περιβαλλοντικά θεατρικά παιχνίδια,
η θέληση, οι ατέλειωτες κουβέντες
για τη φύση, η αγάπη των παιδιών γι' αυτή,
 η φαντασία και η χαρά της δημιουργίας...
Και έτσι γεννήθηκε το παραμύθι...

Εικονογράφος είναι η Άνδριάνα Ρούσσου

Η Ανδριάνα Ρούσσου γεννήθηκε
και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε γραφιστική στο ΤΕΙ Αθηνών και στη συνέχεια παρακολούθησε επιπλέον μαθήματα ελεύθερου σχεδίου, σκίτσου και εικαστικών επεμβάσεων. Μετά το τέλος των σπουδών
της ασχολήθηκε με την εικονογράφηση παιδικών
σεναρίων και τη δημιουργία animation για εκπαιδευτικό λογισμικό. Παράλληλα, συμμετείχε
στη δημιουργία εκπαιδευτικού λογισμικού
για λογαριασμό του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.
Έχει λάβει μέρος σε ομαδικές εκθέσεις comix και εικονογράφησης. Τα τελευταία χρόνια
εργάζεται ως γραφίστας σε εκδοτικό οίκο
και εικονογραφεί παιδικά βιβλία. Κυκλοφορούν
με δική της εικονογράφηση: "Το αστεράκι που έπεσε στη Γη", "Η Κυρά - Φύση και ο Κακός ο Ρύπος",
"Ο Βίτα και η Μίνη κυνηγούν μια βιταμίνη",
"Η Ελίτσα", όλα από τις εκδόσεις "Λιβάνη".

Εδώ μπορείτε να παρακολουθήσετε

ένα video από τις εκδόσεις Λιβάνη:

Αν σας άρεσε, μοιραστείτε το
με αυτούς που αγαπάτε..!

Continue reading >>

Όταν η πασχαλίτσα συνάντησε ελέφαντα

Μια μικρή πασχαλίτσα πετώντας
πάνω από την πόλη,
χάνει μια βούλα της, εξαιτίας του δυνατού αέρα
που φυσάει. Έβαλε τα κλάμματα
και άρχισε να ρωτά
δεξιά και αριστερά μήπως είδε κανεί τη βούλα..
τη βουλίτσα της..

Ρώτησε λοιπόν ένα μεγάλο, κίτρινο τρακτέρ,
ένα πρωθυπουργό,
έναν αστροναύτη, μέχρι που ένα χαρτάκι
που το έλεγαν Αριστομένη της είπε
ότι η βουλίτσα πρέπει να βρίσκεται
στην Ακρόπολη!

Και πράγματι.. η πασχαλίτσα βρήκε
τη βούλα της στην Ακρόπολη,
κολλημμένη στο μέτωπο ενός ελέφαντα.

Ο ελέφαντας είχε έρθει απο την Ινδία,
για να δει τα αρχαία
και ένιωθε μεγάλη μοναξιά.

Με λίγη μαγεία, σε λίγο ελέφαντας
και πασχαλίτσα, πετούσαν τρισευτυχισμένοι
πάνω από τη πόλη.

Αργότερα με άλλο μαγικό,
ο ελέφαντας έγινε κατακόκκινος
με μαύρες βούλες και η πασχαλίτσα

απέκτησε μια μαύρη προβοσκίδα.
Κάπου εκεί ελέφαντας και πασχαλίτσα
θα παντρευτούν...

Μια ανατρεπτική ιστορία του Χρήστου Μπουλώτη.. ονειρική.
Όλα μπορούν να συμβούν..
τα πάντα είναι δυνατά στη ζωή.

Τα στερεότυπα δεν ταιριάζουν
σε αυτούς που θέλουν να ευτυχήσουν!

Το βιβλίο εικονογραφήθηκε

από την Μαρία Μπαχά και τιμήθηκε
με το Κρατικό Βραβείο Εικονογράφησης
Παιδικού Βιβλίου 2008.

Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρο
το βιβλίο σε αυτόν τον σύνδεσμο: Επίσης, τα Λεξωτικά, η παιδική λέσχη
ανάγνωσης του Ιστορικού Μουσείου Κρήτης,
παρουσίασαν το παραμύθι του Χρήστου Μπουλώτη:
" Όταν η πασχαλίτσα συνάντησε ελέφαντα",
στα πλαίσια της γιορτής του Πάσχα για παιδιά,
που πραγματοποιήθηκε στις 11/4/2012
από το Τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων του Μουσείου. Εδώ μπορείτε να δείτε αυτό το βίντεο:

Αν σας άρεσε, μοιραστείτε το,
με αυτούς που αγαπάτε!

Continue reading >>

Ο Ψαρίνος και η Ψαρίνα πάνε Ποσειδωνία

Μια χαρά περνούσαν τα ψαράκια
στη μικρή τους Ποσειδωνία.....

Μέχρι που εμφανίστηκε η Μόλυνση.
Άρχισε να ρυπαίνει τα νερά,
να μεταμορφώνεται σε τερατάκια,
να γίνεται Πετρελαιοκηλίδα...

Τα ψαράκια δίνουν μια γενναία μάχη!

Άραγε θα τα καταφέρουν να γλιτώσουν απ' αυτή

και να σώσουν το μικρό τους θαλάσσιο παράδεισο;

Ένα οικολογικό παραμύθι της Ματούλας Τόλκα,

 μέσα από το οποίο τα παιδιά από 5 ετών μπορούν να μάθουν 

για τη μόλυνση της θάλασσας και όχι μόνο.

Στο βιβλίο περιέχονται πολλά παιχνίδια,
ασκήσεις και πρόσθετες πληροφορίες.

Ένα πανέμορφο οικολογικό παραμύθι, 

που μαθαίνει στα παιδιά ν' αγαπούν τη φύση.

Η Ποσειδωνία είναι  το σπίτι για πολλά ψαράκια.

 Αλλά ποιά είναι η Ποσειδωνία;

Ποσειδωνία λέγεται ένα θαλάσσιο φυτό,
με πυκνά φύλλα που πέφτουν το φθινόπωρο
και ξεβράζονται στις παραλίες. 

Στο βυθό όμως σχηματίζουν ένα απέραντο χαλί με πλατιά φύλλα, και κάποιες φορές ανθίζουν με ένα πράσινο άνθος που μοιάζει λίγο με καρπό ελιάς.

Αυτό το φυτό πήρε το όνομα του από τον αρχαίο θεό της θάλασσας Ποσειδώνα.

Στις ποσειδωνίες ζουν πολλά ζώα της θάλασσας.

Ακόμη με τη φωτοσύνθεση τα λιβάδια της Ποσειδώνιας

 παράγουν μεγάλες ποσότητες οξυγόνου!

Αν σας άρεσε, μοιραστείτε το,
με αυτούς που αγαπάτε! 

Continue reading >>